* به عنوان یکی از شخصیت های سیاسی با موضوع وحدت ملی موافق هستید یا خیر؟
** سه عنصر اصلی در پیروزی انقلاب دخیل بوده است؛ مردم، رهبری و وحدت. مساله وحدت ملی یک مساله یی است که از همان روز اول انقلاب به عنوان یکی از مسائل اصلی و ریشه یی مطرح بود و یکی از رموز پیروزی و پایداری انقلاب اسلامی همین وحدت ملی است. هر چه این وحدت ملی کیفی تر و کمی تر باشد بهتر است لذا بنده با مساله وحدت ملی صد درصد موافق هستم.
* نگاه گروه های سیاسی نسبت به وحدت ملی متفاوت است. شما فکر می کنید با این شرایط آیا می توان به سمت وحدت ملی حرکت کرد یا خیر؟
** بسیار بعید می دانم اگر شخصی یا جریانی از مزایا و فواید وحدت ملی آگاهی داشته باشد و همچنین بداند تفرقه و عدم وجود وحدت ملی چه آسیب ها و زیان هایی را به ما وارد خواهد کرد و با موضوع وحدت ملی مخالفت داشته باشد.
* با این حال شاهد هستیم برخی از گروه ها نسبت به این مساله و پیشنهادهایی که در خصوص این مساله مطرح می شود بی تفاوت هستند برای مثال پیشنهاد صلح آیت الله مهدوی کنی فقط مورد توجه برخی گروه های سیاسی قرار گرفت و دیگر گروه ها و چهره های سیاسی نسبت به این پیشنهاد بی تفاوت بودند.
** نه به نظر من این طور نیست. ببینید یک وقتی ما بحث نظری و تئوری داریم، یک وقتی بحث عملی و عینی. در بحث نظری و تئوری کسی مخالف نیست منتها بحث این است که عده یی می گویند اینکه شما می گویید وحدت ملی چگونه و چه مقدار و... این طور مسائل است که شاید مورد استقبال همگانی قرار نگیرد در غیر این صورت به جرات می توان گفت اصلاً کسی را نداریم که با وحدت ملی میانه خوبی نداشته باشد مگر آنهایی که خدای ناکرده به طور کلی با اصل مساله مخالفت داشته باشند یا جاهل باشند وگرنه کسی که دلسوز و عاقل باشد با اصل وحدت ملی موافق است.
* خود شما هم چندی پیش پیشنهاد کردید یک شورای حکمیت متشکل از آیت الله مهدوی کنی، آیت الله ناطق نوری و آقای لاریجانی تشکیل شود تا مسائل بعد از انتخابات را مورد بررسی قرار دهند. فکر می کنید این پیشنهاد تا چه حد مورد توجه قرار گرفت و آیا شما همچنان تشکیل این شورا را جوابگو می دانید؟
** ببینید ما گاهی ایده آل می اندیشیم و حداکثر را می خواهیم، گاهی هم نه به حداقل قانع هستیم. ما معتقدیم هر گامی که برای وحدت برداشته شود از طرح آن گرفته تا مقدمات و اجرایش قطعاً مفید است. همین که در جامعه مطرح بشود که گروهی می خواهند مسائل بعد از انتخابات را جمع کنند و بنشینند با طرفین گفت وگو کنند و به آنها بگویند آقایان انتخابات تمام شده است مسائل آن را هم تمام بکنید و بروید به کارهای مردم برسید و مشکلات مردم از قبیل اعتیاد، تورم، بیکاری، اسکان و... را حل بکنید، مفید است. باید دقت داشته باشید طرحی که به نظر ما می آید یک قدم است و قطعاً آن کسانی که مصالح کشور را می شناسند با این نوع طرح ها حتماً موافقت خواهند کرد و به هر ترتیب گام های بعدی را هم باید برداشت و مسائل را به نحوی جمع و جور کرد.
* آیا این پیشنهاد شما در شرایط فعلی کشور قابل اجرا است؟ آیا تمام جریانات سیاسی به فرض تشکیل این شورا تصمیمات این شورا را خواهند پذیرفت؟ آیا برآیند کارایی شورا منجر به رسیدن به یک نوع وحدت ملی خواهد شد؟
** ما به اندازه فکر و فهم خودمان پیشنهاد می کنیم و مدعی هم نیستیم این پیشنهاد کامل است. ممکن است عده یی بگویند این پیشنهاد این نقص ها را دارد. دو نکته را هم باید به آن اضافه کرد. مثلاً یکی از صحبت هایی که در خصوص این پیشنهاد مطرح شده این است که حالا به فرض این سه نفر رفتند و با طرفین صحبت کردند و پیشنهادهایی را هم برای آنها مطرح کردند، ضمانت اجرایش کجاست؟ بنابراین باید برای تضمین عملی بودن این پیشنهاد عده یی دیگر هم به این سه نفر اضافه شوند یا اینکه اگر طرفین اصل موضوع را قبول کردند ولی در مقام عمل برنیامدند این شیوه را پیش بگیرند. صحبت هایی از این دست در خصوص این پیشنهاد مطرح شده است ولی به هر ترتیب کار را باید از یک نقطه یی شروع کرد و در حین اجرا اگر با موانعی مواجه شدیم، موانع را کنار بزنیم و به سمت جلو حرکت کنیم. پیشنهاد دادیم این سه بزرگوار در این شورا باشند، ممکن است کسی بگوید دو نفر دیگر را هم اضافه کنید یا کس دیگری بگوید باید به شیوه دیگری عمل بکنیم. مهم این است که بپذیریم بعد از صد و اندی روزی که از انتخابات گذشته است حالا همه چیز آن تمام شده است. یعنی صحت آن اعلام شده، مراسم تنفیذ و تحلیف و اعلام نفرات کابینه هم انجام شده است. دیگر باید مسائل بعد از آن را جمع بکنیم. نمی شود هر روز بنشینیم و در خصوص آن بحث کنیم.
* درست است که انتخابات برگزار شده است اما یک جریان سیاسی و عده یی از شخصیت های سیاسی در خصوص برگزاری این انتخابات شبهاتی را مطرح کرده اند و اعتقاد دارند به درستی به این شبهات رسیدگی نشده. به نظر شما نباید تکلیف اعتراضات اعلام شده از طرف جناح چپ مشخص شود؟
** ببینید برای صحت و عدم صحت هر موضوعی یک قانونی وجود دارد. باید قانون را بگذاریم جلویمان ببینیم قانون چه می گوید. اگر طبق قانون عمل شده باشد دیگر جایی برای ادعاها و اعتراضات نمی ماند و اگر طبق قانون عمل نشده باشد خب مشکل را می شود به طریق قانونی حل کرد. وقتی من نتیجه را قبول ندارم ولی قانون صحت آن را تایید می کند باید کوتاه بیایم چرا که قانون صحت نتیجه را تایید می کند. یا باید حرف را به صورت قانونی به کرسی نشاند یا آنکه باید حرف قانون را پذیرفت و ماجرا را تمام شده دانست.
* زمانی که آیت الله مهدوی کنی پیشنهاد صلح حسنی را مطرح کردند جناح پیروز انتخابات عنوان کردند پیشنهاد صلح مربوط به زمانی است که جنگی رخ داده باشد و معتقد بودند اتفاقی نیفتاده است که نیازی به منعقد شدن صلح حسنی یا برپایی قیام حسینی باشد. به عقیده شما آیا پیشنهاد مطرح شده از طرف آیت الله مهدوی کنی یک پیشنهاد راهبردی بود یا اینکه پیشنهادی بود که فقط جنبه رسانه یی داشت، آیا در محافل سیاسی و اجتماعی هم به اندازه محافل مطبوعاتی مورد توجه قرار گرفت یا خیر؟
** ببینید آیت الله مهدوی کنی به مناسبت ولادت امام حسن مجتبی(ع) در میانه ماه مبارک رمضان مشغول بحث و ایراد سخنرانی بودند و شاه بیت زندگی امام مجتبی را صلح دانستند و هرگز بنا بر این نبوده است که ما در شرایط فعلی صلح حسنی می خواهیم یا قیام حسینی. ایشان داشته اند درخصوص زندگی امام مجتبی صحبت می کردند و به عنوان شاه بیت صحبت هایشان مساله صلح حسنی امام حسن مجتبی را مطرح کرده اند. بنابراین اینکه بگوییم طرح مساله یی بنا به مناسبتی در تلویزیون آیا ناظر به مسائل روز است به نظر من این برداشت، برداشت درستی نیست.
* اما ایشان در این خصوص بیانیه یی هم صادر کردند.
** صادر کردن بیانیه که مشکلی ندارد. به نظر من باید بین آن چیزی که امروز در جامعه روی می دهد و مسائلی که در تاریخ وجود دارد تفکیک قائل شد. زمانی که مسائل تاریخی را مطرح می کنیم باید ببینیم آیا با مسائل روز تطبیق می کند. اگر مسائل تاریخی با مسائل روز مطابقت کرد آنگاه می توانیم برداشت کنیم وگرنه که تاریخ، تاریخ است.
* یعنی مساله صلح حسنی که توسط آیت الله مهدوی کنی مطرح شده است در راستای ترمیم وحدت ملی که در اثر حوادث بعد از انتخابات و برخی تندروی ها به آن خدشه وارد آمده بود مطرح نشده؟
** ببینید این صحبت مربوط به اواسط ماه رمضان است. الان حدود 25 روز از آن می گذرد. یک مساله روشن است. در این کشور یک انتخاباتی برگزار شده است عده یی منتقد، مخالف و معترض هستند که باید ارجاع به قانون بشود. در این بین هم کسانی هستند که حاضرند بیایند و پادرمیانی کنند تا این ماجراها تمام بشود. ما اگر بخواهیم به طور مرتب این مسائل را مطرح کنیم و کش بدهیم به هیچ کجا نمی رسیم.
* پس از برگزاری انتخابات اتفاقاتی افتاد که باعث شد مساله وحدت ملی بیش از پیش مطرح شود. شما راه حل رسیدن به این وحدت ملی را در چه می دانید؟
** من بعد از انتخابات به طور مکرر مصاحبه کرده ام و بارها گفته ام و باز هم می گویم دو عامل برای پایان دادن به اختلافات حکم است؛ یکی قانون و دیگری رهبری. اگر کسی این دو اصل را بپذیرد و به آن التزام پیدا کند ماجرا تمام می شود.
* در شرایط کنونی کشور آیا می توان نشانه هایی از نزدیک شدن به وحدت ملی را مشاهده کرد؟
** ما خیلی شرایط بحرانی را احساس نمی کنیم که بخواهیم بگوییم نشانه هایی از وحدت وجود دارد یا خیر ولی همین مقدار کمی که شرایط بحرانی وجود دارد آرزو می کنیم از بین برود و جامعه رنگ آرامش را به خود ببیند.
* یعنی معتقد هستید بعد از انتخابات...
** ببینید از انتخابات حدود صد روز می گذرد و مسائل حاشیه یی مربوط به انتخابات فروکش کرده است و جامعه به سمت طبیعی شدن پیش می رود.
* چرا دولتی ها مایل نیستند دو جریان اصلی کشور به خاطر مسائل استراتژیک کشور هم که شده به هم نزدیک شوند؟
** من این مساله را خیلی از جانب دولتی ها نمی دانم که آیا می خواهند یا نمی خواهند. در جامعه یک تب و تابی وجود دارد که باید به تدریج برطرف شود و حالت عادی پیدا کند. ما در رسانه ها چیزهایی می بینیم ولی درخصوص دولتی ها چیزی را احساس نمی کنم.
* یعنی اعتقاد دارید دولتی ها و به عبارتی جناح پیروز انتخابات مایل هستند این وحدت شکل بگیرد؟
** به عقیده من همه کس مایل است وحدت شکل بگیرد. به نظر من کسی را نداریم که نخواهد در جامعه وحدت و آرامش شکل بگیرد. چون اگر جامعه بخواهد پیشرفت کند نیاز به آرامش دارد.
* آیا طی 30 ساله انقلاب اسلامی وحدت ملی ما دچار خدشه شده است؟
** به طور طبیعی هیچ جامعه یی بدون آفت و آسیب نیست. گاهی ممکن است فتنه هایی از سوی دست هایی صورت گیرد. به طور کلی عوامل مختلفی وجود دارد و در طول این 30 سال همواره دست هایی تلاش کرده اند بین امت و ملت تفرقه بیندازند. گاهی این تلاش ها از خارج صورت گرفته و گاهی در داخل. به هر حال نباید این مسائل را نادیده گرفت.