سیمون تیس دال / ستوننویس روزنامه گاردین
ترجمه: نیره محمودی
یک هفته قبل از ۱۲ ژوئیه و پیش از حمله حزب الله به اسرائیل که به جنگ کنونی در لبنان منجر شد، شورای امنیت سازمان ملل در حال کلنجار رفتن با پیش نویس قطعنامه ای در مورد غزه بود. این پیش نویس که از سوی کشورهای اسلامی حمایت می شد، خواستار آزادی بی قید و شرط سربازان اسرائیلی اسیر شده توسط شبه نظامیان فلسطینی در ۲۵ ژوئن بود. همچنین بر اساس این پیش نویس باید شلیک موشک ها از غزه به اسرائیل و واکنش نظامی نامتناسب اسرائیل در برابر آن که موجب کشته و مجروح شدن ده ها شهروند فلسطینی شده بود، پایان می پذیرفت. زمانی که این قطعنامه به رای گذاشته شد، آمریکا آن را به بهانه اینکه «نامتعادل» است، وتو کرد و در نتیجه رویدادهای بعدی، زمینه تنش های منطقه ای را فراهم کرد. جان بولتون سفیر آمریکا در سازمان ملل گفت: «این پیش نویس فقط مطالبات یک طرف دعوا در مناقشه خاورمیانه را برآورده می کند، نه طرف دیگر را.» انگلیس نیز در اقدامی بی سابقه، به این پیش نویس رای ممتنع داد.
ناکامی شورای امنیت در انتشار حتی یک بیانیه و ابراز نگرانی در مورد حوادث غزه، یکی از دلایل احتمالی اقدام غیرمترقبه حزب الله در ۱۲ ژوئیه و به اسارت گرفتن دو سرباز اسرائیلی و کشتن تعدادی دیگر از آنان بود. نمی توان این احتمال را که شبه نظامیان لبنانی انگیزه هایی دیگر نیز داشتند، در نظر نگرفت. اما به نظر می رسد پس از آنکه جامعه بین الملل عدم تمایل یا ناتوانی خود را در حمایت از حقوق فلسطینی ها بروز داد، حزب الله عزمش را به پشتیبانی از آنان جزم کرد.
حتی گزارش شورای امنیت در این مورد که جنگ لبنان وحشیگری های تازه ای را به نمایش گذاشت، چندان مورد توجه قرار نگرفت. این گزارش در حالی به حاشیه کشیده شد که آمریکا به طور مکرر تلاش های همه جانبه به منظور پایان هرچه سریع تر خشونت ها را با مشکل مواجه می کرد. تلاش های رئیس فرانسوی شورای امنیت به منظور جلب حمایت برای یک قطعنامه آتش بس نیز در مواجهه با موانع آمریکا به پیشرفت چندانی نائل نشد.
واشینگتن در اقدامی بیرحمانه برای به نمایش گذاشتن عدم توانایی سازمان ملل حتی در حفاظت از خود، از انتشار بیانیه شورای امنیت سازمان ملل در عصر چهارشنبه گذشته نیز جلوگیری به عمل آورد. در این بیانیه بمباران ساختمان نظارتی سازمان ملل در جنوب لبنان توسط اسرائیل که به کشته شدن چهار ناظر این سازمان منجر گردید، محکوم شده بود. حتی چین که یکی از شهروندانش را در این بمباران از دست داده بود و یا روسیه که خواستار «نقش مرکزی» سازمان ملل در این بحران بود، نتوانستند واشینگتن را از روندی که در پیش گرفته بود، منصرف کنند.
فیلیپ دوست بلازی وزیر امور خارجه فرانسه هشدار داد که هرچه جامعه بین الملل در انجام یک اقدام کوتاهی کند، خطرات بالقوه بیشتری را شاهد خواهیم بود. او به رادیو فرانسه گفت: «اگر ما همین الان اقدام به توقف خشونت ها نکنیم، حلقه ای جهنمی در پیش رو خواهیم داشت. این نبردی نیست که فقط اسرائیل و حزب الله در آن درگیر باشند، بلکه جنگی است میان اسرائیل و جهان عرب و در سطحی گسترده تر میان غرب و جهان اسلام.» القاعده نیز هشدار هولناک خود را اعلام کرد. این گروه گفت: «تمام جهان میدان جنگی است که در برابر ما گشوده شده است.»
خشم و نفرت در برابر تاکتیک های مخرب آمریکا در حال فزونی است. یکی از مقامات ارشد اروپایی گفت که با وجود جنایات فزاینده در لبنان، رفتار و شیوه آمریکایی ها تغییری نکرده است. وی تاکید کرد: «آمریکایی ها همیشه در سازمان ملل کارشکنی می کنند، مگر اینکه خود چیزی بخواهند.» مثال بارز در این مورد قطعنامه ای است که قرار است علیه برنامه های هسته ای ایران در سازمان ملل به تصویب برسد و به شدت از سوی آمریکا مورد حمایت است. این قطعنامه احتمالاً طی روزهای آینده به تصویب خواهد رسید.
این مقام اروپایی افزود: «این به معنای کاستی سازمان ملل نیست. آنچه اهمیت دارد و تاثیر خود را می گذارد، توان قدرت های بزرگ است. کوفی عنان دبیرکل سازمان ملل بیانیه های شدیدی منتشر کرد، اما در موقعیتی قرار ندارد که آنان را اعمال کند. این موضوعی است که به خواسته، مسئولیت و نگرش مربوط می شود و همچنین دربرگیرنده نوع مدیریت است. اگر اعضای شورای امنیت نتوانند بر سر یک طرح عملی به توافق برسند، سازمان ملل همچنان ضعیف و ناتوان باقی خواهد ماند.» اما لرد هانای سفیر سابق انگلیس در سازمان ملل در این مورد گفت: «فشارها در حال افزایش است. اکنون زمان آن است که شورای امنیت تلاش هایی همه جانبه را برای پایان دادن به خشونت و جنگ آغاز کند.»
مشکلات سازمان ملل از جمله انعکاس بحران عراق و اختلاف با آمریکا بر سر اصلاحات داخلی در این سازمان تا حدی پیش رفت که پس از متهم شدن اسرائیل به هدف قرار دادن عمدی ناظران سازمان ملل توسط عنان، به صورت کشاندن وی به یک نزاع شخصی بروز کرد. دن گیلرمن سفیر اسرائیل در سازمان ملل به شبکه خبری More4 گفت که ادعای دبیرکل سازمان ملل «مضحک، بسیار شتابزده، تاسف بار، هولناک و غیرمسئولانه بود... هیچ کس در مقام او اسرائیل را به چیزی مثل این متهم نمی کند.»