گروه بینالملل ـ نیلوفر قدیری: در شش سال گذشته اسرائیل 2300 تن از مردم غزه را کشته است که فقط 300 تن از این قربانیان در چهار ماه گذشته و بعد از دستگیری جیلاد شالیت سرجوخه اسرائیلی کشته شده اند. شمار زخمیها تا دهها هزار تن می رسد. اکثر قربانیان غیر نظامی و بسیاری کودک بودهاند.
این کشتارها هر روز ادامه دارد و تانکها و تک تیراندازها از هوا و زمین مردم غزه را هدف می گیرند. یک و نیم میلیون فلسطینی که دو سوم آنها زیر خط فقر زندگی می کنند و با نرخ بیکاری 45 درصدی رو به رو هستند و در باریکه ای 360 کیلومتر مربعی زندگی می کنند هم گرسنگی می کشند، هم در محاصره هستند و هم هر روز مورد حمله قرار می گیرند. این درحالیست که تونی بلر نخست وزیر انگلیس و از حامیان طرح دو کشور در مناقشه فلسطین درباره ایجاد و تقویت نهادهای فلسطینی سخن می گوید. کسی باید از او بپرسد که برای توقف کشتارها چه کاری انجام داده است؟
بلر ماه گذشته در اجتماع حزب کارگر در لندن گفت، حل مناقشه میان اسرائیل و فلسطینی ها اولویت اول او در زمان باقی مانده از دوران نخست وزیری اش است. اما این سخنان فقط در حد حرف باقی مانده و با عمل همراه نبوده است. در آمریکا هم کسی در این باره حتی حرف هم نمی زند. جورج بوش به جای کنترل تندروهای اسرائیلی و توسعه طلبان این رژیم همچنان بی چون و چرا از آنها حمایت می کند. در این میان فقط جان ایگلند هماهنگ کننده امور بشردوستانه در سازمان ملل وارد عمل شده و با توصیف شرایط غزه و هشدار درباره اینکه این منطقه اکنون به بمب ساعتی شبیه شده است توجه همه را به این موضوع جلب میکند.
گزارشهای منابع اسرائیلی حاکی از آن است که چیزی بیش از فاجعه در انتظار غزه است. شواهد حاکی از آن است که ایهود المرت نخست وزیر و امیر پرتز وزیر دفاع اسرائیل برای یک عملیات بزرگتر در غزه آماده می شوند. هدف اعلام شده آنها پایان دادن برای همیشه به عمر موشکهای دست ساز قسام است که فلسطینیها گاه به گاه از آن استفاده می کنند. در شش سال گذشته پنج اسرائیلی بر اثر شلیک این موشکها کشته شدهاند.
هدف دیگر اسرائیل از عملیات گسترده در غزه ریشه کن کردن حماس و نیروهای مقاوم و مسلح فلسطینی است. ژنرال دان هالوتز رئیس ستاد نیروهای مسلح اسرائیل بارها گفته است، نیروهای فلسطینی میلیونها دلار سلاح از مصر به غزه وارد کرده اند و این شهر را به انبار مهمات تبدیل کرده اند. او می گوید که غزه نباید به لبنان دیگری تبدیل شود.
شرایط در کرانه باختری به این اندازه وخیم نیست اما باز هم نگران کننده است. به گفته مقامات سازمان ملل در این منطقه بیش از 528 ایست بازرسی نظامی اسرائیلی مستقر است که تعداد آنها در چند ماه گذشته تا 40 درصد افزایش یافته است. این تعداد ایست بازرسی رفت و آمد فلسطینیها را در منطقه دشوار می کند. کرانه باختری به سه منطقه شمال، مرکز و جنوب تقسیم شده و حتی در این مناطق هم فلسطینیها به صورت جدا از هم و بدون هیچ گونه ارتباطی با یکدیگر نگهداری می شوند. دسترسی به امکانات اولیه بهداشتی و آموزشی برای مردم این منطقه به دلیل همین محدودیتها بسیار دشوار و حتی در مواردی غیر ممکن است.
این شرایط وقتی وخیمتر به نظر می رسد که پیامدهای ورود آویگدور لیبرمن به عنوان معاون نخست وزیر به کابینه اسرائیل را مورد توجه قرار دهیم. این اسرائیلی 48 ساله در مولداوی متولد شده و در سن 20 سالگی به اسرائیل رفته است. او رهبر حزب راست افراطی اسرائیل وطن ما است که از مهاجران روسی تشکیل شده است. او از حامیان شهرک نشینی و مخالف سرسخت عقب نشینی است. راه حل او بیرون راندن عربها از اسرائیل و ایجاد یک کشور خالص است! با ورود او به کابینه اسرائیل باید منتظر وخیم شدن اوضاع بود.