تاریخ انتشار : ۰۳ دی ۱۳۸۸ - ۰۸:۲۱  ، 
شناسه خبر : ۱۲۹۰۸۹
گفت‌‌وگو با سیمور هرش
ترجمه: کریم پورزبید اشاره: سیمور هرش در گفت‌وگویی با سی‌ان‌ان اینترنشنال در برنامه «دنیای امروز شما» به این مسئله می‌پردازد که خشونت حاکم بر لبنان در نتیجه تلاش‌های دولت لبنان برای سرکوب گروه سنی مسلحی به نام فتح‌السلام به وجود آمده که در گذشته مورد تأییدش بود. هرش اظهار می‌کند که از مارس گذشته سیاست آمریکا در خاورمیانه به مخالفت با ایران و سوریه و همپیمانان شیعی آنها به هر قیمت ممکن تبدیل شد. آمریکا برای رسیدن به هدف خود حتی از تأیید جهادی‌های سنی تندرو دریغ نکرده است. مؤلفه اساسی در این تحول توافق میان دیک چنی معاون رئیس‌جمهور آمریکا، الیوت آبرامز، معاون مشاور امنیت ملی و امیر بندربن سلطان مشاور امنیت ملی عربستان بود که طی آن توافق شد عربستان به طور مخفیانه از گروه وهابی فتح‌السلام به عنوان وزنه‌ای در مقابل حزب‌الله شیعی، حمایت مالی می‌کند.

* گروه فتح‌السلام در اردوگاه‌هایی همچون نهرالبارد از چه منبعی تأمین مالی می‌شود؟ از چه منبعی به پول و اسلحه دست می‌یابد؟
** بازیگر اصلی سعودی‌ها هستند. آنچه که من در موردش می‌دانم توافق ویژه‌ای است که در کاخ سفید انجام گرفته است و ما در اینجا در مورد یک چنی والیوت آبرامز، یکی از برجسته‌ترین مشاوران در کاخ سفید و امیر بندر، سخن می‌رانیم.
اندیشه اصلی بر این مبنا بود که به طور سری تأیید سعودی‌ها را برای حمایت از جهادی‌های تندرو در اشکال گوناگونش بویژه در لبنان به دست بیاوریم. چراکه می‌توان از این گروه‌ها در صورت رویارویی عملی با حزب‌الله، گروه شیعی در جنوب لبنان، کمک گرفت. به همین سادگی آنها منبع قدرت به شمار می‌روند.
* براساس اظهارات شما دولت سینیوره برای مقابله با نفوذ حزب‌الله در لبنان اقدام به حمایت مالی از مجموعه‌هایی نظیر فتح‌السلام آن هم به طور مخفیانه می‌کند و این گروه همان گروهی است که اکنون با آنها درگیر است اینطور نیست؟
** بله. عواقب غیرقابل انتظار رخ داد.
* بدین ترتیب، اگر عربستان و دولت سینیوره، چنین اقدامی را انجام دهند آیا بر ایالات متحده است که این امر را توجیه کند؟
** ایالت متحده در این ماجرا گرفتار شده است. این فرآیندی است که به طور سری بندر با ما هماهنگ کرد. فراموش نکن، اگر به یاد بیاوری خواهی دانست که ما در پایان دهه 80 همراه با بندر و افرادی نظیر الیوت آبرامز در تأیید اسامه‌بن لادن و مجاهدان در جنگ افغانستان شرکت کردیم.
آمریکا بر این تصور بود که عربستانی‌ها می‌توانند بر جهادی‌ها سیطره پیدا کنند. بنابراین ما پول و وقت زیادی را صرف کردیم. ایالات متحده در پایان دهه 80 جهادی‌ها را برای شکست روس‌ها در افغانستان، مورد تأیید قرار داده و از کمک آنها استفاده کرد.
همین شیوه را دوباره ما پیگیری کردیم و از گذشته درس نگرفتیم به همان شیوه یک بار دیگر سعودی‌ها را برای حمایت از جهادی‌ها مورد استفاده قرار دادیم. و سعودی‌ها نیز به ما اطمینان دادند که می‌توانند بر این گروه‌ها سیطره یابند. گروههایی نظیر همان گروه‌های که ما اکنون در طرابلس همراه با دولت با آنها در ارتباط هستیم.
* اما وجود مجاهدان در دهه 80 متعلق به آن دهه بود و آن دوره نیز گذشت. ایالت متحده آمریکا اکنون، اگرچه به طور غیرمستقیم چه مصلحتی در کمک به این جنبش‌های جهادی تندرو که در اردوگاه‌های فلسطینی تا پای جان می‌جنگند دارد؟ آیا این امر اکنون به زبان منافع نه فقط دولت سینیوره بلکه آمریکا و لبنان نیست؟
** دشمن دشمن ما دوست ماست، وجود این گروه‌ها به همان اندازه ارزشمند بود که امروز گروه‌های جهادی در لبنان برای آمریکا، مطلوبیت دارند.
اگر به یاد بیاورید، حزب‌الله در سال گذشته اسرائیل را شکست داد چه اسرائیلی‌ها به شکست خود اعتراف بکنند چه نکنند. بنابراین حزب‌الله برای آمریکا تهدیدی اساسی به شمار می‌رود. نقش آمریکا نیز نهایت سادگی است.
کاندولیزا رایس در این مورد کاملا آشکارا سخن به زبان‌ می‌راند. ما در هر جایی که با شیعه‌ها رویارو می‌شویم از سنی‌ها حمایت می‌کنیم. علیه شیعیان در ایران، علیه شیعیان در لبنان یا علیه نصرالله جنگ داخلی راه می‌اندازیم. ما در برخی مکان‌ها به ویژه در لبنان خشونت قومی و طایفه‌ای راه می‌اندازیم.
* طبیعتا نه دولت بوش و نه دولت سینیوره موافق اشاره علنی به سوریه نیستند که بگویند «فتح‌الاسلام» شاخه‌ای از یک جماعت سوریه‌ای است، وگرنه اگر سوریه سلاح دریافت نمی‌کنند پس از کجا سلاح‌های خود را تامین می‌کنند؟
** شما باید به این سؤال پاسخ بدهی. اگر این حقیقت داشت و سوریه به این گروه نزدیک است اگر سوریه‌ای که به علت ارتباط بسیار نزدیکش با حزب‌الله از جانب آمریکا مورد انتقاد شدید است،‌ گروه‌های سلفی را نیز مورد حمایت قرار دهد منطق خود به خود از بین می‌رود.
مسئله کاملا ساده است و آن عبارت است از یک برنامه سری که ما با سعودی‌ها به عنوان برنامه‌ای گسترده‌تر و بزرگتر که هدف از آن توقف گسترش جهانی شیعه است، مشارکت داریم. اما همان ‌طور که در گذشته رخ داد ما باز از جماعتهای سنی رودست خوردیم.
* اگر مسئله این بار برای سوریه‌ای‌های غیرمعقول به نظر می‌رسد پس چرا برای ایالات متحده آمریکا معقول است که به طور غیرمستقیم از این گروه‌ها حمایت می‌کند و بنابر اظهارات شما آمریکا به دولت سینیوره یک میلیارد دلار کمک اعطا می‌کند که بخشی از این کمک‌ها نظامی است و اگر بعید بدانیم که دولت لبنان و ایالات متحده آمریکا نمی‌توانند بر جماعت‌های تندرو سیطره پیدا کنند پس بنابر مقاله‌ای که شما نوشته‌اید ایالات متحده به طور غیرمستقیم آنها را تایید خواهد کرد.
** مسئله کاملا ساده است. این جماعت‌ها تحت کنترل هستند.
زمانی که در بیرون بودم مصاحبه‌های صورت گرفت که مسؤولان در این مصاحبه‌ها اعتراف کردند که علت تحمل جماعت‌های جهانی تندرو این بود که آنها از این گروهها به عنوان سپری در مقابله حزب‌الله‌ استفاده کنند. ترس از حزب‌الله در واشنگتن به ویژه در کاخ سفید بسیار شدید است. آن به سادگی بر این باورند که حسن نصر‌الله قصد انجام حمله‌ای در آمریکا دارد.
درست یا نادرست بودن این باور در مسئله دیگری است. ترس زیادی از حزب‌الله در آمریکا وجود دارد و ما نمی‌خواهیم که حزب‌الله نقش فعالی را در دولت لبنان بازی کند. این اساس سیاست ما را در لبنان تشکیل می‌دهد. ما از دولت سینیوره به رغم ضعفش در مقابل مخالفانش حمایت می‌کنیم. ما نه فقط سینیوره بلکه السید آمون،‌ فرمانده نظامی سابق در لبنان را نیز تایید می‌کنیم. در این جا ائتلافی وجود دارد که ما از آن پشتیبانی می‌کنیم.