وضعیت آشفته تهران

جمعیت کل استان تهران در سال 1335 مساوی با 7569/721 نفر، در سال 1345= 3/456/00 نفر، در سال 13753/456/00 =1345 نفر و در سال 1383 حدود 093/170/12 نفر بوده است این در حالی است که جمعیت محدوده شهر تهران در سال 1335 حدود 000/500/1 نفر یعنی 97 برابر جمعیت کل استان تهران را شامل می شده است و تنها 3 درصد جمعیت معادل 721/69 نفر مابقی در پیرامون شهر تهران ساکن بوده اند. در سال 1345 حدود 000/720/2 نفر یعنی 7/87 درصد از جمعیت کل استان در محدوده شهر تهران و 3/21 درصد معادل 000/736 نفر در پیرامون شهر تهران ساکن بوده‌اند. در سال 1375 حدود 000/759/6 نفر یعنی 3/65 درصد از جمعیت کل استان در محدوده شهر مابقی یعنی 7/34 درصد که 000/585/3 نفر را شامل می‌شده و در پیرامون شهر زندگی می کرده‌اند. در سال 1383 حدود 341/150/7 نفر یعنی 8/58 درصد در محدوده شهر و 2/41 درصد معادل 752/019/5 نفر در پیرامون شهر ساکن بوده اند یعنی نرخ رشد جمعیت در پیرامون شهر تهران خیلی بیش تر از نرخ رشد جمعیت در محدوده شهر تهران بوده است. پس از جمعیت کل استان تهران، حدود 59 درصد در حال حاضر در تهران ساکن بوده و مابقی که حدود 41 درصد می باشد در حاشیه تهران سکنی گزیده‌اند. جمع این جمعیت نزدیک سیزده میلیون نفر است یعنی جمعیت تهران از سال 35 تا 83 حدود 4/76 برابر شده است و این در حالیست که جمعیت پرامون محدوده شهر تهران  از سال 35 تا 83 حدود 72 برابر شده است. یعنی اسکان غیر رسمی در حاشیه تهران به طور چشم گیری افزایش یافته است. نرخ رشد جمعیت تهران و حاشیه تهران همین وضع را داشته است. در تهران در سال 1335 نرخ رشد جمعیت 7/5 درصد بوده و این در حالیست که نرخ رشد جمعیت در دهه منتهی به سال 75 حدود 3 درصد بوده است یعنی نرخ رشد جمعیت در شهر تهران کاهش یافته است و سیر نزولی ای را دنبال می‌کند.