محمدحسین نجابت، نماینده تهران
این روزها در مورد استاد بزرگوار مصباح یزدی مطالبی گفته می شود که عده ی کثیری از نمایندگان مصمم بودند در پاسخ این امر سخنرانی کنند، نمایندگانی چون احمدی، توکلی، مصباحی مقدم، سبحانی و آشتیانی از جمله نمایندگانی هستند که قصد داشتند برای روشنگری در این زمینه نطق داشته باشند. سوال اینجاست که نقش مصباح یزدی در روند شکل گیری انقلاب و پاسداری از حصار اندیشه اسلامی چه بوده است؟
ایشان از شاگردان برجسته امام (ره) و علامه طباطبایی(ره) و فقیه مسلم حوزه علمیه قم، فیلسوف و مفسر قرآن است. دفاع جانانه از حریم اندیشه های نظری و احکام عملی و معارف الهی، صف شکن پیشه بودن و زمان شناسی و به کارگیری روش های جدید و به کارگیری نیروهای خلاق سه ویژگی این کجاهد خستگی ناپذیر در حوزه های علمی و صحنه های اجتماعی بوده است. نامینده مردم تهران گفت: آنان که با تاریخ انقلاب و فعالیت های علمی قبل و بعد انقلاب آشنایی دارند اعلام مرجعیت امام (ره) و دستگیری ایشان در شرایط حساس با امضای 12 نفر از علمای حوزه علمیه قم از جمله آیت الله مصباح صورت گرفت را فراموش نمی کنند. دست اندرکاران مختلف به یاد دارند که موسسه در راه حق به همت این مرد بزرگ پایه ریزی و مدیریت شد و در دهه های 40 و 50 در مقابل ظلمت کده یی که از سوی رژیم پهلوی ایجاد شده بود، ضمن اینکه نیاز علمی جوانان متعهد را تامین می کرد، در دل آنان امید نیز ایجاد می کرد. مصباح یزدی در دفتر همکاری حوزه دانشگاه فعالیت دارند و تاسیس موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) که از افتخارات کشور و حوزه با 850 طلبه ایرانی و غیر ایرانی است از جمله معدود فعالیت های شبانه روزی ایشان است. آنچه مصباح یزدی در صحنه های اجتماعی و سیاسی برجسته می کند حضور بموقع و گاه یک تنه این فقیه در برابر هجوم های بنیان شکن اندیشه های منحرف و کفرآمیز بوده است، همانطور که قبل از انقلاب که رگه هایی از انحراف در مسائل عقیدتی وجود داشت.، این عالم پیشرو، قبل و بیشتر از همه به مقابله پرداخت. نباید همین سالهای اخیر را هنگامی که در پرتو غوغا سالاری و حملات سازمان یافته از خارج و داخل اندیشه های التقاطی و غربگرایانه در قالب اصلاح گری ترویج می شد را فراموش کرد. آن زمانی که خیلی ها فرصت یا جرات مقابله با اندیشه های التقاطی و غرب گرایانه را نداشتند مصباح به تنهایی تهمت ها و توهین ها را به جان خرید و دست از افشاگری و حفاظت از دین بر نداشت. نباید انتقاد، سوال، مباحثه و اختلاف آرا را تعطیل کرد. من با برخی نقدها مخالف یا موافقم و به اصطلاح نقادی درون سازمانی انجام می دهیم، اما این نقادی درون سازمانی کجا و نقادی از سر بی اطلاعی . گاه تهمت و استهزاء کجا؟ این مساله کجا و شخصیتی بزرگ را در بازی های مبتذل سیاسی و جناحی مطرح کردن کجا؟
بحث هایی در خصوص جلسات مشورتی هیات دولت با مصباح یزدی، شنیده می شود، چنین امری البته به فرض صحت که البته در آن حجم صحت ندارد، با کدام منطق، عرف، شرع ویا دموکراتیک سازگار سات؟ حملات سازمان یافته به امثال آیت الله مصباح یزدی و دفاع دشمنان این ملت از سوی منحرفان مردم گریز برای برداشتن اسلام از سر راه چپاولگران بین المللی است، پس بازی نخوریم و هوشیار باشیم.