روحالله اسپنانی، عضو شاخه جوانان و دانشجویان حزب اعتماد ملی
چند ماهی به انتخابات پیش رو، همه گروه های اصلاح طلب به جلوگیری از تکرار تجربه انتخابات گذشته می اندیشند درباره آن انتخابات بسیار گفته شده اما هنوز نتیجه گیری های آن در رفتارهای بعدی اصلاح طلبان قابل مشاهده نیست. انتخابات سال گذشته اگرچه در ضمن حوادث چند سال اخیر یکه و یگانه نیست اما با گذشت یک سال متاسفانه هنوز هم اصلاح طلبان تحلیل صحیح و واقع بینانه ای از آن ندارند و چونان گذشته به جای پذیرش و جبران اشتباهات و اصلاح روش های پیشین، به جامعه نشانی انحرافی می دهند.
1- فاصله گرفتن بخشی از اصلاح طلبان و جریان اصلاحات از اسلام سیاسی امام(ره)، اسلامی که با بیان و گفتار خردپذیر و انسانی خود و فعال شدن دینامیسم درونی آن قصد ارائه الگوی بومی و نوینی از حکومت داری عدالت محور بر مبنای پیروزی از احکام اسلام از یک طرف و ابتنای بر جمهوریت و انتخاب مردم و مشارکت و حضور فعال آنان در تعیین سرنوشت کشور از طرف دیگر صورت بندی می شد.
2- بی توجهی اصلاح طلبان به گفتمان عدالت اجتماعی و کنار گذاردن عدالت به عنوان لنگر ثابت و ضامن تامین حقوق آحاد جامعه و خصوصا طبقات مستضعف و فرودست، عدم درک شرایط ویژه اقتصادی، اجتماعی و عدم توجه به نیازهای عینی جامعه، خصوصا جوانان و محرومان و تاکید بر استفاده مجدد از الگوهای وارداتی و شکست خورده تعدیل ساختاری و راست گرایی افراطی اقتصادی نیز یکی دیگر از خطاهای آن دوران بود.
3- یکی درگر از علل شکست را می توان ضعف گفتمانی اصلاحات و حاملان آن دانست. اصلاحات گفتمان نخبه گرای کوری بود که روز به روز به جهت ماهیت برون زای آن فاصله جامعه سیاسی با توده های اجتماعی را بیشتر می کرد به طوری که مجموعه ای از امیدهای پاک و صادقانه دوستداران انقلاب به شوره زار بیگانگی از ارزش های ملی- دینی منتهی گشت و عده ای معدود حماسه امید آفرین دوم خرداد را مصادره و به باتلاق وابستگی و بورژوازی سوق دادند.
4- تغییر ریل اصلاحات یگانه راه بازسازی جریان رادیکال انقلاب است که در این حرکت نو، می بایست صف بندی ها و مرزبندی های اصیل سیاسی را در عین دفاع از آزادی ها و حقوق قانونی افراد و گروه ها (حتی مخالفین) در نظر داشت که دیگر شاهد ائتلاف های توده ای، بی ضابطه و بی سازمان گروه های با منافع و اهداف متضاد نباشیم و ائتلاف های احتمالی بین گروه های همفکر و همراه با منش و روش هم جهت صورت گیرد و مردم نیز شاهد نوعی شفافیت در عرصه مواضع و عملکرد گروه های سیاسی باشند تا هر گروه نیز هم هزینه های عملکرد خود را بپردازد و هم از فواید آن بهره مند شود.