پژمان کریمی
دبیرکل شورای همکاری خلیج فارس، بار دیگر شورای همکاری را، به محلی برای اتخاذ مواضع خصومتآمیز، و تفرقهافکن و ضد ایرانی تبدیل کرد.
سخنان اخیر آقای "عبدالرحمان العطیه" حاوی سه اتهام بزرگ به جمهوری اسلامی ایران است:
"مخالفت با روند صلح"، "دخالت در امور داخلی کشورهای حاشیه خلیج فارس"، "تلاش برای دستیابی به سلاحهای هستهای". آنچنان که پیداست، اتهامات شخص دبیرکل علیه تهران، در برگیرنده عنصر "تازگی" نیست و تنها همان چیزی است که مقامات غربی به ویژه مقامات واشنگتن و رژیم صهیونیستی بارها به زبان آوردهاند.
تکرار اتهامهای مطرح شده از ناحیه غرب، خود نشان از همسویی دبیرکل شورای همکاری خلیج فارس با سیاستهای ضدایرانی غربیان دارد که همین امر، اساساً استقلال شخص دبیرکل و شورای همکاری خلیج فارس را با ابهام مواجه میسازد. اما این تنها دلیل بیاعتباری گفتههای آقای العطیه نیست.
وی هیچ دلیل و مستندی ناظر به صحت ادعاها و اتهاماتی که متوجه جمهوری اسلامی ایران کرده است، به دست نداده و به کلیگویی اکتفا نموده است.
او با اکتفا به کلیگویی نیز همان مشی غربیانی را پیش گرفته که در بروز مواضع ضد ایرانی همدستان آنان است.
باید گفت: پس از پیروزی انقلاب اسلامی، رژیم بعث عراق، با همیاری برخی کشورهای خلیج فارس به ایران اسلامی تجاوز کرد. این تجاوز در حالی صورت گرفت که بغداد از حمایت 80 کشور خارجی و از جمله اغلب دول عربی برخوردار بود.
پس از ناکامی رژیم بعث عراق در جدا کردن بخشی از ایران و نابودی رژیم جمهوری اسلامی، طولی نکشید که دیکتاتور بغداد، کویت را استان نوزدهم عراق خواند و با این ادعا، نیروهای خود را روانه کویت و سپس عربستان کرد!
در این میان، این جمهوری اسلامی ایران بود که به تقبیح تجاوز عراق به متحدان دیروز خود پرداخت و ثابت کرد با وجود بیمهریهای دول عربی به تمامیت ارضی و استقلال همسایگان آبی و- از این فراتر- تمامی کشورها احترام میگذارد.
اکنون نیز سطح همکاری تهران با کشورهای عربی و نیز حمایت قاطعانه از ملت فلسطین به عنوان بخشی از جهان عرب و امت اسلامی، گویای این مدعاست که تهران دوست و برادری قابل اعتماد در سطح منطقه و به ویژه برای اعراب است.
از این گذشته کمک به دولت عراق به منظور ایجاد ثبات در این کشور و حفظ استقلال ملت عراق امری پنهان نیست آنچنان که بارها و بارها سیاست صلحجویی و تعامل منطقهای و بینالمللی ایران، از ناحیه مقامات عراقی تأیید و تحسین شده است.
با این وصف ادعای مخالفت ایران با روند صلح و دخالت در امور داخلی کشورهای حاشیه خلیج فارس، یک تصور موهوم است؟!
از طرف دیگر!
"تلاش برای دستیابی به سلاح هستهای" ادعای است که آژانس بینالمللی هستهای به عنوان مرجع عالی هستهای در سطح بینالملل آن را رد کرده است و دست کم در گزارش اخیر خود به فعالیت غیرنظامی ایران صحه گذاشته و شورای حکام نیز در جلسه سوم آذر خود دلیلی برای رد ادعای بازرسان آژانس به دست نداده است!
با این حال اتهام تلاش برای دستیابی به سلاح هستهای نیز مسلماً دروغی آشکار است.
اظهارات دبیرکل شورای همکاری خلیج فارس، به روشنی گویای این است که سایه نفوذ سیاسی واشنگتن و رژیم صهیونیستی بر فضای عمومی شورا، سنگینی میکند.
اظهارات کودکانه دبیر کل قطری شورای خلیج فارس را کسی نمیتواند جدی بگیرد و نمیتواند تأثیر چندانی در روابط متقابل ایران با همسایگان جنوبی خود داشته باشد تنها میتواند اندک دل دشمنان اسلام و ایران و دنیای عرب را خوشحال کند. این خوشحالی با عقلانیتی که در مناسبات خارجی ایران، با اعراب وجود دارد پایا نیست.