* تحلیل شما از گزارش البرادعی چیست؟
** من معتقدم که گزارش البرادعی را نمیتوان از گزارشهای پیشین آن جدا کرد یعنی آقای البرادعی در یک کلیشهای دچار شدهاند. از یک طرف اظهار میشود که تخلفی مشاهده نشده است. از سوی دیگر گفته میشود که نقاط غیر شفاف وجود دارد. البته در عین حال نمیتوان گفت که گزارش البرادعی خیلی منفی بوده است. اما اینکه از جمهوری اسلامی خواسته میشود آنچه را که شورای امنیت گفته به طور مطلق بپذیرد به نظر میرسد که الزامی برای پذیرش این بیانیه درست نباشد. از سوی دیگر ما با سیل عظیم بیانیهها و اظهار نظرها روبهرو هستیم که حق جمهوری اسلامی را به رسمیت میشناسند. در هر حال به نظر میرسد که برخی کشورها مایل نیستند این قضیه حل شود و دوست دارند استخوان لای زخم باقی بماند.
* دیدگاه شما درباره بحثی که مجددا تحت عنوان بازگشت پرونده به آژانس و دور جدید همکاری ایران با آژانس بینالمللی انرژی اتمی مطرح شده، چیست؟
** درباره این امر که توسط سازمان انرژی اتمی مطرح شده که اگر پرونده به آژانس برگردد پروتکل الحاقی را داوطلبانه اجرا میکند باید گفت طبق قوانین کشور، پذیرش هرگونه معاهده باید به تصویب مجلس برسد. در عین حال که جمهوری اسلامی از هرگونه ظرفیت برای گفتوگو استقبال میکند و نهایتا راه حل جدی حل پرونده گفتوگو است. البته گفتوگوهایی که جهتش از قبل تعیین نشده باشد. به نظر من اگر پروندهای را که گروکشی کردند به آژانس برگردد طبیعتا فضا تغییر خواهد کرد و جمهوری اسلامی ایران اگر قدمهای مثبت ببیند طبیعی است که متقابلا قدمهای مثبت برخواهد داشت در غیر این صورت این انتظار که جمهوری اسلامی از حقوق خود بگذرد غیر منطقی است.
* تحلیل شما از قطعنامه شورای امنیت که هفته آینده صادر میشود چیست؟
** فکر میکنم که این قطعنامه جدای از روال سابق باشد، یعنی شورای امنیت زیارتگاهی نیست که بتوان از او انتظار اتفاق مثبتی داشت. من بعید میدانم بیانیهای که از سوی شورای امنیت صادر میشود در جهت گسترش صلح در جهان باشد. از این بیانیهها هم زیاد دادند، کشورهایی که شورای امنیت را به دادن بیانیه تشویق میکنند تشویقکننده این دیدگاه بودند که این بیانیهها مورد توجه قرار نگیرد.
* ارزیابی شما از نشست 1+5 که سهشنبه هفته آینده برگزار میشود چیست؟
** به نظر میرسد که انسجامی که در نشست قبل رخ داد تکرار شود. چرا که امروز روسیه و چین تحت فشارهای شدید افکار عمومی هستند تا موضع مستقلتری از نگاه آمریکا به مساله هستهای ایران داشته باشند. به نظر میرسد که در انسجام گذشته تزلزل به وجود بیاید.
* گزینههای آتی که احتمالا شورای امنیت در پی آن خواهد بود شامل چه مواردی میشود؟
** به نظر میرسد که شورای امنیت به دنبال ارزیابی نوع برخورد با ایران است. طبیعی است که برخوردهای ایران هم تاثیرگذار است آنان تلاش خواهند کرد که از سختترین گزینهها استفاده کنند و به عبارتی دست بالا بگیرند و اگر بنا باشد امتیازی هم بدهند به واگذاری کمترین امتیازات بسنده بکنند. من نمیخواهم بگویم که جمهوری اسلامی فارغ از این نگاهها عمل کند اما اگر توجهات خود را روی بیانیه آنها متمرکز کنیم طبیعی است که راه درستی نخواهد بود. طبیعی است که ما براساس منطقی که داریم و بر اساس حرکت براساس مجموعه قواعد بینالملل عمل کنیم و از هرگونه ابزاری هم که میتواند در این راه موثر باشد استفاده کنیم.