تاریخ انتشار : ۱۰ بهمن ۱۳۸۸ - ۱۰:۴۰  ، 
شناسه خبر : ۱۳۷۷۹۹
روزنامه کریستین ساینس مانیتور در بررسی پرونده هسته‌ای ایران:
اشاره: کریستین ساینس مانیتور روزنامه آمریکایی، در گزارشی تصریح کرد که برنامه هسته‌ای ایران به بحث روز در کشورهای اسلامی بدل شده است، بحثی که قدرت‌های بین‌المللی چندان علاقه‌ای برای شرکت در آن ندارند، چرا که از این بیم دارند در انظار مسلمانان جهان،‌ در این مشاجره و بحث، شکست بخورند. این روزنامه نوشت؛ پس به همین جهت است که احتمال اتخاذ یک شیوه منطقی و روشمند در برابر ایران، بسیار بیشتر است. به چکیده‌ای از این گزارش توجه کنید:

به نوشته این روزنامه؛ گرچه نهم شهریور (31 ا وت) آخرین مهلت ایران برای توقف غنی‌سازی اعلام شده بود، اما به نظر نمی‌آید که آمریکا فوراً در صدد اقدام برای تحریم ایران باشد. به نوشته نویسنده این روزنامه؛ روز پنجشنبه نیز که پایان مهلت تعیین شده به ایران برای توقف غنی‌سازی نیز بدون سر و صدای چندانی گذشت.
کریستین ساینس مانیتور می‌نویسد؛‌ از آنجا که ایالات متحده در حال حاضر گرفتار چیزی است که برخی ناظران آن را خستگی ناشی از تقابل می‌نامند و از آنجا که وحدت بین‌المللی در مقابل ایران دارای قدرت هسته‌ای، ممکن است هر لحظه بر اثر فشارهای وارده از بین برود، برخوردی سریع با ایران چندان متحمل نیست، حتی با اینکه رهبران ایران همچنان به شعارهای خود علیه غرب ادامه می‌دهند.
این روزنامه نوشته است؛ اکنون مدتی از زمانی می‌گذرد که ایران به طور رسمی به مشوق‌های اقتصادی بین‌المللی در قبال توقف غنی‌سازی اورانیوم، پاسخ داده است.
پس از پاسخ ایران، دو سناریو مطرح شد، یکی اینکه سازمان ملل بلافاصله به سمت اعمال تحریم ضد ایران پیش رود و سناریوی دیگر اینکه یک پاسخ دیپلماتیک آهسته و بدون شتاب به ایران داده شود. کریستین ساینس مانیتور افزود؛ بسیاری از تحلیلگران بر این باورند که بالاخره سناریوی خویشتنداری و و روشمندی که پیروز خواهد شد، چرا که آمریکا می‌خواهد تا حد ممکن وحدت بین‌المللی ظاهری علیه ایران را حفظ کند. این کارشناسان در عین حال می‌افزایند که احتمال دستیابی به تحریم‌های فوری و یا هرگونه اقدام معنی دارد دیگری برای اعمال فشار علیه ایران چندان بالا نیست.
جرج پرکوویچ یکی از کارشناسان گسترش توان هسته‌ای، با تخصص ویژه ایران می‌نویسد : حرکت آهسته به احتمال زیاد محتمل‌ترین جواب خواهد بود.
این رزونامه با سر فصل جداگانه‌ای، به آنچه که تحولات روسیه، چین و اسرائیل در قبال ایران نامگذاری کرده، می‌نویسد: دلیل اصلی برای عدم توفیق تحریم‌های فوری علیه ایران (همانند آنچه آمریکا خواهان آن است) این است که روسیه و چین گرچه به طور ظاهری با تحریم ایران موافقت کرده بودند، اما اکنون از موضع خود عقب کشیده‌اند. کریستین ساینس مانیتور می‌نویسد؛ ‌در عین حال، جنگی که اخیراً بین حزب الله و اسرائیل در گرفت، توجه غرب را از برنامه هسته‌ای ایران منحرف و باد موافق را به سمت بادبان‌های ایران چرخاند. برنامه هسته‌ای ایران اکنون به بحث روز کشورهای اسلامی بدل شده است.
به نوشته این روزنامه؛ قدرت‌های بین‌المللی چندان علاقه‌ای برای شرکت در بحث کشورهای اسلامی ندارند و از این موضوع نگرانند که در برابر انظار مسلمانان در این مشاجره، شکست بخورند. پس به همین جهت است که احتمال اتخاذ یک شیوه منطقی و روشمند در برابر ایران، بسیار بیشتر است. دانیل برومبرگ که کارشناس مسائل ایران در دانشگاه جرج تاون در واشنگتن است، به کریستین ساینس مانیتور گفته است: این نظر که نباید با ایران از در تقابل درآمد، مورد توجه بسیاری، از جمله برخی تندروها در کابینه بوش قرار گرفته است. وی تصریح کرد؛ از یک طرف اینکه، کابینه بوش کابینه‌ای است که از تقابل، فرسوده و خسته شده و از طرفی دیگر اینکه این نبرد، تبدیل به یک نبرد اعتقادی شده است که هیچکدام از طرفین، علاقه‌ای به باختن در آن ندارند. به نوشته کریستین ساینس مانیتور؛ ‌ایران می‌کوشد تا مسأله هسته‌ای را به عنوان نبرد دنیای اسلام و غرب معرفی کند و برای این منظور، بر حق ایرانیان در گسترش فن‌آوری‌های جدید تاکید می‌کند و می‌گوید که قدرت‌های سنتی جهان مانند آمریکا و انگلیسی، سعی دارند این حق را از آن کشور بگیرند.
این روزنامه افزود؛ محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهوری ایران، ضرب‌الاجل‌ها را به تمسخر گرفت و آمریکا و انگلیس را ریشه اصلی ناآرامی‌های دنیا بعد از جنگ جهانی دوم خواند. کریستین ساینس مانیتور در پایان، با اشاره به مباحث مرتبط با احتمال تحریم‌های محدود ایران نوشت؛ بسیاری از کارشناسان بر این باورند که چنین تحریم‌هایی چندان نتیجه‌ای به بار نخواهند آورد، به خصوص اگر صرفاً محدود به حساب‌های شخصی مقامات ایران شوند. به عنوان مثال، ژاپن از همین حالا اعلام کرده که از اعمال تحریم بر صادرات نفت ایران حمایت نخواهد کرد، چرا که اقتصاد آن کشور به نفت ایران وابسته است.