پژمان کریمی
"آزادی” پرندهاى است
که گاه بال خود را از میان خنجرها بر مىکشد
و چنین است که بر رد پروازش
رنگ سرخ لاله و آزادی، همآغوش تصویر مىشود
سال 1967، سالى بدیمن براى ملت سوریه بود. در جنگ ژوئن این سال سربازان اسرائیلى استان جولان واقع در غرب سرزمین عربى سوریه را به تصرف خود درآوردند. هفت سال بعد، نیروهاى اسرائیلى تا 35 کیلومترى دمشق مرکز سوریه به پیش آمدند که این بار با حضور و واکنش ارتشهاى عربی، صهیونیستها مجبور به عقبنشینى شدند.
دمشق همه تلاش دیپلماتیک خود را براى آزادسازى بخشهاى غربى خاک خود به کار گرفت؛ اما نتیجه همه فشار دمشق و کشورهاى عربى تنها این بود که با پا درمیانى آمریکا، اسرائیل اندکى پس از جنگ 1973، نیروهاى خود را از قنیطره جولان بیرون نمود. از آن روز به بعد، اسرائیل با ترسیم نقشهاى جدید از کشور جعلى اسرائیل، 1100 کیلومتر مربع از خاک سوریه که بخشهایى از جولان را در برمىگرفت عملا پس از فلسطین، بخشى از خاک سوریه را نیز به اشغال خود درآورد.
پس از این کار، ساخت شهرکها و اسکان یهودیان صهیونیست در جولان با جدیت و سرعت پى گرفته شد آنگونه که تا به امروز 40 شهرک صهیونیستى در جولان برپا شده است.
“جولان” را از آن روى جولان نامیدهاند که به دلیل زیبایى و زمینهاى مناسب کشاورزی، منطقهاى تماشایى است و در گذشته محلى براى گشت و گذار بوده است و ارتفاعات جولان که موقعیت سوقالجیشى جولان را رقم زده است و منابع آب سطحى و زیرسطحى کلان، موجب شد که صهیونیستها به اشغال جولان و ضمیمهسازى آن به خاک فلسطین تحت عنوان سرزمین یهودى تلاش ورزند. این در حالى است که هیچ سند تاریخی، کوچکترین نشانهاى از حضور یهودیان در عهد باستان در این منطقه به دست نداده و ادعاى رژیم صهیونیستى مبنى بر یهودى بودن جولان کاملا بىاساس است.
پس از اشغال جولان، صهیونیستها علاوه بر کوچاندن بیش از ده هزار یهودى صهیونیست به منطقه، دست به سرقت آبهاى منطقه و نیز آثار باستانى زده و به عبارتى با کشف و سرقت آثار باستانى بخشى از ثروت ملى ملت سوریه را به تاراج بردند.
مضحک این است که این کار صهیونیستها، هیچگاه از ناحیه یونسکو به عنوان مرجع عالى بینالمللى فرهنگى در معرض اعتراض قرار نگرفت.
هماینک هزاران نفر (شاید نزدیک به 20 هزارنفر)از سورىها، در روستاهاى “مسعده”، “عین قنیه”، “الفجر” و “بقعاتا” و “مجدل شمس” در آن سوى خطى که مرز اسرائیل و سوریه خوانده مىشود، چشم به آزادى دارند و در میان سرنیزههاى اشغالگران اسیر شدهاند. آنها در روز یکشنبه 14 آبان با برافراشتن پرچم سوریه در برابر ارتفاعى در منطقه عینالتینه گرد هم آمدند و همصدا با هموطنان خود در آن سوى مرز جعلی، فریاد “آزادىخواهی” سر دادند. این گردهمایى در واقع مراسم گشایش نخستین گردهمایى بینالمللى اطلاعرسانى جولان با عنوان “جولان، دروازه صلح” بود.
در این گردهمایى به مدت سه روز، اهالى رسانه و حقوقدانانى از کشورهاى مصر، عمان، سوریه، کویت و ایران و لبنان شرکت کردند.
مجموع آراى مطرح شده در این گردهمایى جملگى بر عربىبودن جولان، ضرورت آزادسازى آن با استفاده از شیوههاى قانونى و حتى نظامى تاکید نمودند.
نگارنده به عنوان نماینده روزنامه رسالت که به همراه دبیر سیاسى روزنامه مردمسالارى در گردهمایى یادشده شرکت کرده بودم، بر آنم که این گردهمایى و ادامه برگزارى آن در سالهاى آتى موجب خواهد شد:
یک- موضوع اشغال جولان که در سطح منطقه به پررنگى اشغال فلسطین شکل نگرفته، اذهان را درگیر خود سازد و آمادگى لازم براى بسترسازى حقوقى در جهت آزادسازى جولان را بهوجود آورد.
دو- جولان به عنوان سندى از خوى تجاوزگرى و ددمنشى رژیم صهیونیستى به شکلى گسترده مطرح شود.
سه- جولان به عنوان سرزمین عربى و اسلامى تحت اشغال، محورى براى اتحاد اعراب و همه مسلمین در برابر دشمنان جهان اسلام و اعراب تبدیل شود.
نکته جالب گردهمایى یادشده، حضور میهمانانى از “حزبالله” و جنبش مقاومت اسلامى بود. به نظر مىآید که به ویژه پس از پیروزى مقاومت و اثبات شکستپذیرى رژیم اسرائیل، اینک این وفاق در میان صاحباندیشان مسلمان بهوجود آمده که یگانه راهکار احقاق حق در برابر صهیونیستها همانا “مقاومت” و “بهکارگیرى سلاح” است. این راهکار در کنار سلاح دیپلماتیک و حقوقى در سخنان میهمانان و شرکتکنندگان در گردهمایى به روشنى مطرح مىشد.
جالب است در طى روزهاى برگزارى گردهمایى در جولان، غزه و بیت حانون شاهد کشتار مردم فلسطین بود. کشتارى وحشیانه که بیانیه گردهمایى جولان را که ضرورت مقاومت در برابر رژیم صهیونیستى را یادآورى مىکرد، در معرض تاکید قرار داد.
از طرفى واکنش نمایندگان کشورهاى اسلامى در گردهمایى جولان به موضوع “جولان”و نیز واکنش کشورهاى گوناگون همچون قطر که علاقهمند به برقرارى روابط با تلآویو است، نشان مىدهد که موضوع “مصالحه با اسرائیل” از سوى جهان اسلام به ویژه اعراب، اینک با نظر به جنایات اسرائیل بیش از گذشته غیرقابل تحقق به نظر مىآید.
به هر روى نخستین گردهمایى با عنوان شعارى آزادىخواهانه و صلحطلبانه، به پایان رسید. انتظار، اما این است که موضوع جولان از این پس، بیش از پیش دستمایه آزادیخواهان جهان اسلام قرار گیرد. زیرا جولان یعنى فلسطین. فلسطین یعنى جولان و جولان یعنى همه جهان اسلام.!