ساجد
نهصت اسلامی ایران در سال 1341 با اعتراض شدید حضرت امام خمینی و روحانیت پیشرو به لایحه انجمنهای ایالتی و ولایتی و آنچه که محمدرضاشاه آن را انقلاب سفید شاه و ملت میخواند شروع شد. در این لایحه قید اسلام از شرایط انتخابکنندگان و انتخابشوندگان حذف و به جای سوگند به قرآن سوگند به کتاب آسمانی آورده شد و به زنان نیز حق رای داده شد.
پس از آن محمدرضا پهلوی لوایح ششگانهای را طرح و در یک رفراندوم نمایشی به تصویب رساند. امام خمینی و مراجع قم نوروز سال 1342 را عزای عمومی اعلام کردند.
در دوم فروردین 1342 مجلسی که به مناسبت شهادت امام جعفر صادق(ع) تشکیل شده بود با حمله مزدوران ساواک رژیم پهلوی به مدرسه فیضیه قم، به خاک و خون کشیده شد و عدهای از طلاب شهید و مجروح شدند. حادثه مدرسه فیضیه قم روحانیت و مردم را مصممتر نمود و حضرت امام در سخنرانی تاریخی خود در عاشورای همان سال به شاه و آمریکا و اسرائیل حمله شدیدی کردند.
به دنبال این سخنرانی مهم و تاریخی عوامل رژیم حضرت امام را در شب 15 خرداد 1342 دستگیر و به تهران منتقل کردند. با اعلام این خبر در شهرهای مختلف تظاهرات عظیمی برپا شد و رژیم پهلوی دستور سرکوب این قیام را داد. در قیام تاریخی پانزده خرداد 1342 که نقطه عطفی در ابتدای نهضت اسلامی بود هزاران نفر از مردم شهرهای مختلف به شهادت رسیده و یا مجروح شدند.
حضرت امام در 18 فروردین 1343 آزاد شدند و از همان ابتدای آزادی به سخنرانی و مبارزه علیه رژیم ادامه دادند. ایشان که از ابتدای جوانی شعار قرآن «قل انما اعظکم بواحده ان تقوموا لله مثنی و فرادی» را سرلوحه کار خویش قرار داده و تنها راه اصلاح در جهان را قیام لله میدانستند در تاریخ 4 آبان 1343 در واکنش به تصویب لایحه مصونیت مستشاران آمریکایی در ایران (کاپیتولاسیون) طی یک سخنرانی سرنوشتساز در مسجد اعظم قم به افشاگری شدیداللحنی علیه رژیم پرداخته و کاپیتولاسیون را عامل بردگی ایرانیان و ناقض استقلال کشور و مایه ننگ رژیم پهلوی دانستند.
رژیم سفاک پهلوی که از روشنگریهای رهبری نهضت به تنگ آمده بود چاره را در تبعید ایشان دانست. و بدینگونه حضرت امام را در 13 آبان 1343 به ترکیه تبعید کردند. در 13 مهر 1344 امام به همراه فرزندشان آیتالله سیدمصطفی خمینی به نجف منتقل شدند.
حضرت امام از بهمن ماه 1348 درس ولایت فقیه خود را که در حقیقت پایههای تئوریک حکومت اسلامی بود آغاز کردند. سلسله مباحث ولایت فقیه به شکل کتابی مدون در ایران و کشورهای عربی انتشار یافت. همچنین حضرت امام به مناسبتهای مختلف از جمله در جریان جشن های 2500ساله شاهنشاهی به روشنفکری خود علیه رژیم پهلوی ادامه میدادند.
در سالهای اولیه دهه 1350 در آمد حاصل از نفت بیکباره افزایش یافت و شاه که در غرور و نخوت غرق شده بود برنامه خود با عنوان رسیدن به تمدن بزرگ را اعلام کرد. همچنین او در تاریخ 11 اسفند 1353 حزب رستاخیز را به عنوان تنها حزب فراگیر اعلام کرد و خودکامگی و استبداد خویش را بیش از پیش نمایان ساخت.
انقلاب اسلامی با شهادت مشکوک آیت الله سیدمصطفی خمینی در نجف اشرف توسط عوامل رژیم وارد مرحله تازهای شد و امواج خروشانی در بین مردم به پا کرد. امام خمینی این حادثه را از الطاف خفیه الهی دانستند.
روز 17دی 1356، در روزنامه اطلاعات مقاله اهانتآمیزی تحت عنوان «ایران و استعمار سرخ و سیاه» با امضای مستعار «احمد رشیدی مطلق» و در حقیقت با دستور شاه و دربار علیه امام خمینی به چاپ رسید. مراجع مردم و طلاب قم در اعتراض به این مقاله اهانتآمیز قیامی تاریخی را در 19 دی 1356 به ثبت رساندند که این قیام توسط عوامل رژیم پهلوی به خاک و خون کشیده شد.
مراجع تقلید خواستار برگزاری مراسم چهلم شهدای قم در سراسر کشور شدند و در اکثر نقاط ایران مراسمی برگزار شد اما اینبار نوبت مردم رشید تبریز بود تا در 29 بهمن 1356 قیام آنها به خاک و خون کشیده و حماسهای دیگر در تاریخ انقلاب اسلامی ثبت شود.
نوروز سال 1357 عزای عمومی اعلام شد و مردم مراسم چهلم شهدای تبریز را در شهرهای مختلف برگزار کردند که قیام مردم یزد با سرکوب شدید رژیم پهلوی برگ ننگین دیگری در تاریخ رژیم پهلوی ثبت نمود.
در 28 مرداد 1357 سینما رکس آبادان توسط عوامل ساواک به آتش کشیده شد و مردم بیگناه جان سپردند. جمشید آموزگار که در سال 1356 به جای امیرعباس هویدا بر مصدر نخست وزیر تکیه زده بود با گسترش امواج انقلاب اسلامی مجبور به استعفا شد و جعفر شریف امامی که با شعار دولت آشتی ملی سعی در فریب افکار عمومی داشت به نخستوزیری رسید. او تاریخ شاهنشاهی را لغو و قمارخانهها را تعطیل و مطبوعات را آزاد و حزب رستاخیز را منحل کرد اما هشیاری رهبری انقلاب و مردم مسلمان نقشه رژیم را نقش بر آب کرد.
روز 13 شهریور 1357 نماز عیدفطر در قیطریه تهران به امامت آیتالله مفتح به نحو بینظیری برگزار شد و با تظاهرات مردم در روز 16شهریور اعلام حکومت نظامی شد. روز جمعه 17شهریور مردم بیخبر از حکومت نظامی به خیابانها ریخته و ارتش شاه در میدان ژاله (شهدا) به روی مردم بیدفاع آتش گشود و خیابانهای اطراف را غرق در خون مردم بیگناه نمود. هفده شهریور 1357 بدین شکل در تاریخ انقلاب به جمعه سیاه معروف گردید.
با آغاز سال تحصیلی دانشجویان و دانشآموزان حضور موثرتری یافتند. امام در 13مهر 1357 عازم فرانسه شدند و از آنجا سکان کشتی مردم را در امواج خروشان انقلاب اسلامی هدایت نمودند. دهکده نوفللوشاتو در حوالی پاریس مبدل به کانون خبرساز جهان گردید و مردم و خبرنگاران از همه نقاط دنیا برای مصاحبه با حضرت امام به آنجا سرازیر شدند. در آبان ماه اعتصابات کارکنان شرکت نفت، مخابرات، بانک ملی، سازمان آب، رادیو و تلویزیون و... بر دامنه مبارزات افزود. در 13 آبان 1357 تظاهرات دانشآموزان و دانشجویان مقابل دانشگاه تهران به خاک خون کشیده شد. 14آبان ارتشبد غلامرضا ازهاری مامور تشکیل کابینه شد.
تظاهرات تاسوعا و عاشورا عملا به صورت همه پرسی بر ضد رژیم شاهنشاهی درآمد و مردم در شعارهایشان خواستار استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی شدند.
رژیم شاه آخرین نفسها را میکشید و آخرین تیر ترکش شاه و اربابان غربیاش نخست وزیر شاپور بختیار از اعضای قدیمی جبهه ملی بود که با شعار سوسیال دموکراسی آمده و خود را مرغ توفان میدانست. تمهید دیگر شاه برای حفظ تخت و تاج خود تشکیل شورای سلطنت بود و در 26 دی 1357 محمدرضا شاه پهلوی ناچار به خروج از ایران شد.
امام هم دولت بختیار را غیرقانونی اعلام کردند و شورای انقلاب را تشکیل داده بودند با فرار محمدرضاشاه از ایران آماده عزیمت به میهن اسلامی شدند. بختیار فرودگاه ها را بست و پرواز امام یکهفته به تاخیر افتاد اما سرانجام روز 12بهمن 1357 حضرت امام پس از 15 سال تبعید به ایران بازگشتند. ورود امام به میهن را میلیونها نفر از تهران و سایر نقاط کشور استقبال کردند. امام خمینی پس از ورود به تهران ضمن حضور بر مزار هزاران شهید انقلاب اسلامی در سخنرانی خود در بهشت زهرا دولت بختیار را غیرقانونی اعلام نموده و فرمودند که بزودی به پشتوانه رای ملت و حق شرعی خود دولت تعیین میکنند.
امام سپس در مدرسه علوی و رفاه مستقر شدند و در 16بهمن مهندس بازرگان را به نخست وزیر دولت موقت منصوب نمودند.
در روز 19 بهمن پرسنل نیروی هوایی ارتش به محضر امام رسیدند و با ایشان بیعت نمودند. شب 21 بهمن در نیروی هوایی تهران درگیری مسلحانه بین عدهای از افراد این نیرو و گارد شاهنشاهی پیش آمد که با دخالت مردم در پادگانها به روی مردم باز شد و سلاحهایی به دست مردم افتاد.
سران ارتش دستاندرکار کودتا شدند و در روز 21بهمن از ساعت چهار بعدازظهر اعلام حکومت نظامی شد. امام اعلام کردند که مردم به حکومت نظامی اعتنا نکنند. مردم در روز 22 بهمن به مراکز دولتی نظامی، انتظامی و رادیو و تلویزیون یورش برده و آنها را فتح کردند. با فرار بختیار از ایران و اعلام بیطرفی ارتش در روز 22بهمن 1357 انقلاب اسلامی ایران پس از سالها مجاهدت، ایثار، فداکاری و مقاومت در راه رضای الهی با رهبری بینظیر حضرت امام خمینی و به همت مردم سرافراز ایران به پیروزی نهایی رسید.