مسیح علینژاد
آسمان کشور در هفتهای که گذشت، سخت ابری بود. هنوز چشمها از گرد و غبار طوفان به پا شده در ماجرای کاریکاتور روزنامه ایران و کشمکشهای آذربایجان نیاسوده است، هنوز محافل سیاسی و مذهبی از شوک اغتشاش و اختلال در سخنرانی هاشمی رفسنجانی خارج نشدهاند و در دیگر سو هنوز از مدیحهسرایی ساکنان دولت نهم نگذشته که نوید داده بودند «هوا آفتابی است و مردم در آرامشاند» که ابرهای خاکستری دیگری بر آسمان کشور سایه افکند و چشمهای دیگری به اشک و اضطراب و اندوه نظارهگر ناآرامی و پریشانی در سطوح مختلف جامعه شد.
1. ابتدا، ارتقای درجه احمدینژاد تا مرز پیامبری، بانگی بود که رئیس دیوان محاسبات کشور به نقل از افراد ناشناسی از شهری ناشناستر در سوریه، سرداد و مجلس و محافل سیاسی را به ولوله و واگویه واداشت.
شماری از نمایندگان مجلس هفتم، منتخب خود در رأس دیوان محاسبات را تهدید به عزل و توصیه به استعفا کردند، دیگران از هر گوشه و کنار پیامبر خواندن احمدینژاد را «تملق» و «چاپلوسی» تعبیر کردند و با نطقهای غرا و آتشین رئیسجمهور را به خاک پاشیدن در دهان متملقان فراخواندند. اما هیچ کس نگفت که سابقه کشیدن چنین هاله قدسی به دور مسئولان حاکمیتی از کی و کجا آغاز شده است که اینک به اینجا و رئیس دولت نهم رسیده است.
در گام نخست که از امضای آن غایب موعود پای صلاحیتنامه اصولگرایان مجلس هفتم سخن به میان آمد و در گام دوم انتخاب محمود احمدینژاد به عنوان رئیسجمهور ایران به حضور با وضوی متدینین در انتخابات نسبت داده شد جرقه نوعی بدعت و انحراف از مسیر اصلی تازه واردان به عرصه تصمیمگیری زده شد و آنگاه که سکوت علمای دینی را به خود دید، به انفجاری بدل شد تا آنجا که حتی صدای نمایندگانی که گفته میشد صلاحیتنامهشان به امضای امام زمان(عج) رسیده است را نیز درآورد.
حلقههای دیگر این زنجیر یکی پس از دیگری توسط ساکنان جدید عرصه حاکمیت یکپارچه اصول گرایی تکمیل شد. در گام سوم فیلمی بر روی یکی دیگر از رسانه های دیجیتالی منتسب به جریان اصولگرا قرار گرفت که در آن هاله نور و قرار گرفتن در حالت معنوی رئیسجمهور اصولگرای ایران در سازمان ملل مطرح میشد.
در گام چهارم نیز از وزیر علوم دولت نهم سخنانی در مدح و ستایش و آسمانی جلوه دادن سفر رئیس دولتش به عربستان بر روی سایت های خبری قرار گرفت و در آن نیز برای رئیس جمهور اصولگرا شأنی هم طراز با معصومین تصور شده بود که با امدادهای غیبی در سرزمین وحی مورد استقبال و حمایت قرار میگرفت.
پنجمین گام در افزودن حلقه های این هاله تقدس زایی پس از نامه احمدی نژاد به رئیس جمهور ایالات متحده برداشته شد، آنجا که احمد جنتی در کسوت خطیب نماز جمعه پایتخت، در آسمانی جلوه دادن اصولگرایان مورد تایید خود، نامه احمدی نژاد را الهام خداوندی توصیف کرد و از تدریس این الهام در کتب درسی سخن به میان آورد.
هنوز او تحت فشارهای افکار عمومی در مقام تصحیح و توضیح برنیامده بود که حلقه ششم را مداحی در هیات های مذهبی و مجالس روضه خوانی بر این هاله قدسی افزود و این نامه را از نشانه های ظهور امام زمان(عج) برشمرد.
گام هفتم را اما دیگرانی برداشتند که نامه رئیس دولت نهم به بوش را هم ردیف نامه پیامبر به خسرو پرویز و دیگر قدرتمندان آن روزگاران خواندند. و گام هشتم نیز همان حلقه معروفی است که رئیس دیوان محاسبات آن را بر شعاع این هاله قدسی افزود تا برخلاف عقاید مسلم شیعه که برای ائمه نیز چنین جایگاهی قائل نبودند، احمدی نژاد را به نقل از یک سوریه ای ناشناس، شایسته پیامبری اعلام کند.
اینها بخشی از گام هایی بود که برای قدسی ساختن و آسمانی جلوه دادن سکانداران جدید عرصه حاکمیت برداشته شد اما دریغ از اتخاذ موضع آنان که در کسوت نگهبانان دین انتظار می رفت برای پاسداریت از ایمان و باورهای دینی مردم سخنی گویند. آنچنان که درپی مصاحبه رئیس دولت اصلاحات با CNN، طرح پیوستن ایران به کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان و مباحثی حول ماهواره، موسیقی، تئاتر،فیلم، مطبوعات و... در گذشته نه چندان دور سکوت روا نمی دانستند آنچنان که در آن روزها حتی یک پاراگراف از یک کتاب هم مورد چشم پوشی قرار نمی گرفت.
ما را چه می شود و به کجا می رویم؟ آنجا که هنور رئیس دولت نهم طعم انتقادهایی از جنس انتقاد به سلف خویش را نچشیده توهین به خود را جرم اعلام می کند آیا باید به انتظار فردا روزی باشیم که برای انتقاد به کسی که اینک هم طراز پیامبرش برمی شمارند، حکم کیفر صادر شود؟
2- پس از ان پریشانی، نوبت به نیمی از پیکره جمعیتی کشور رسید تا نظاره گر پریشانی و ناآرامی بخشی از هم جنسان خویش در پایتخت باشند.
زنانی که اگر چه این روزها در ادبیات و قاموس زنان تصمیم گیر مجلس و دولت اصولگرا متهم به وقت گذرانی و حضور تفننی در عرصه های علمی و دانشگاهی هستند، اما به هر تقدیر بخشی از صاحبان فکر و اندیشه همین کشورند که تدبیر و مدیریت تصمیم گیران همین کشور می باید راهی متفاوت از تجمع زنان در میدان بزرگ پایتخت رابرای بیان مطالبات، فراروی آنان می نهاد تا بار دیگر قصه کهنه و تکراری تحقیر و تنبیه زنان این دیار، صدرنشین خبرهای دیار دیگران و دیگران نشود.
3- آسمان کشور تنها در همین یک هفته ای که گذشت کماکان ابری بود و هیچ خبرنگاری نتوانست هوای متعادلی را در اقصی نقاط حوزه های خبری خود به دفتر روزنامه گزارش کند که فوتبال هم ره به حال خراب ما نبرد.