تاریخ انتشار : ۱۳ خرداد ۱۳۸۹ - ۰۹:۰۴  ، 
شناسه خبر : ۱۴۳۲۳۵

حسام‌الدین برومند
بدون تردید آیندگان از تمامی ماه های گذشته سال جاری به عنوان فصل هوشیاری و پایداری ملت ایران یاد خواهند کرد. ملتی که طی سه دهه گذشته علی رغم کارشکنی های دشمنان و جریان استکبار توانسته بود از گذرگاه های پرپیچ و خم و صعب العبور به سلامت عبور کند یکبار دیگر توطئه های پیچیده و تودرتوی دشمنان را به خوبی تشخیص داد و نقشه های شیطانی آنها را نقش برآب کرد.
هر چند در وقایع و حوادث ماه های گذشته، دشمنان بیرونی و فریب خوردگان داخلی با لطایف الحیل و ساز و کاری متفاوت و شمایلی بزک کرده فتنه ای را به راه انداختند تا خروجی آن بنابر برداشت و محاسبه مادی گرایانه آنها تضعیف ساختار نظام جمهوری اسلامی باشد اما تودهنی محکم و ضرب شصت سنگین مردم در 22 بهمن نشان داد که دشمنان نه تنها از مجموعه تحرکات و تکاپوها و ترفندهای خود طرفی نبسته اند بلکه خود عاملی برای انسجام و ایستادگی هرچه بیشتر ملت ایران شده اند و از سوی دیگر در فتنه اخیر چهره منافقانه جریانی که مو به مو فرمول های دشمنان بیرونی را در داخل عملیاتی می کرد عیان شد و آنچه در پایان کار برجاماند پیروزی ملت ایران و شکست سهمگین دشمنان ملت و نظام اسلامی بود.
همچنانکه رهبر بصیر و فرزانه انقلاب اسلامی در دیدار پرشور مردم آذربایجان شرقی با ایشان تأکید و تصریح فرمودند که جمهوری اسلامی ایران امسال برای چند دهمین بار در مبارزه خود با مستبکرین پیروز شد و آنها شکست خوردند. جالب اینجاست که برخی از رسانه های غربی و صهیونیستی- از جمله سی.ان.ان و الحیات - پس از حضور چند ده میلیونی آحاد ملت ایران در راهپیمایی 22 بهمن تأکید کردند این رفراندوم تاریخی ایرانیان نشان داد که دشمنان و مخالفان نظام جمهوری اسلامی ایران طعم تلخ شکست را ناگزیر چشیده اند.
افزون بر این، سفر هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه آمریکا به منطقه و تلاش برای احیای پروژه سوخته «ایران هراسی» صرفنظر از اهداف آن، اعتراف آشکار به اقتدار ایران اسلامی است، چرا که اگر جمهوری اسلامی ایران تضعیف شده و اقتدار خود را از دست داده بود، ترساندن کشورهای منطقه از ایران مفهوم و معنایی نداشت. و اما، شکست سخت و سنگین آمریکا و اروپا در مصاف اخیر با جمهوری اسلامی ایران را نباید پایان درگیری ایران اسلامی با نظام سلطه جهانی دانست، چرا که تقابل این دو اردوگاه از ماهیت طرفین درگیر ریشه می گیرد و مادام که جمهوری اسلامی ایران بر اسلام ناب و ظلم ستیز تأکید دارد و آمریکا از خوی استکباری خود دست بر نمی دارد، این درگیری ادامه خواهد داشت و اکنون در پی شکست فتنه اخیر باید منتظر ترفند بعدی نظام سلطه جهانی بود.
رهبر معظم انقلاب در دیدار مردم آذربایجان شرقی با تأکید براینکه جمهوری اسلامی ایران از موضع خود که سخن دل ملت ها و بسیاری از دولت ها است کوتاه نخواهد آمد و به هیچ وجه از این مخالفت ها و تهدیدها نیز نمی هراسد فرمودند: «به صراحت اعلام می کنیم ما با استکبار و نظام سلطه و تسلط چند کشور بر جهان مخالفیم و با آن مبارزه می کنیم و نخواهیم گذاشت این چند دولت با سرنوشت دنیا بازی کنند.»
بنابراین از یک طرف ایران اسلامی زورگویی ها و چپاولگری های جریان استکبار به سرکردگی آمریکا را برنخواهد تافت و از طرف دیگر این جریان افزون طلب و زیادت خواه که منطقی جز غارت و چپاول و جنگ و خونریزی را به رسمیت نمی شناسد تلاش خواهد کرد تا در برابر فریاد بلند عدالت خواهی نظام اسلامی در هر مقطعی ترفند و نیرنگ جدیدی را به صحنه آورد.
از همین روی؛ هر چند مجموعه وقایع و اتفاقات اخیر در ماه های گذشته اقتدار و صلابت ایران اسلامی را به نمایش گذاشت و 22 بهمن، 9 دی، 16 آذر، 13 آبان، روز قدس و... برگ های زرینی را در کتاب قطور انقلاب اسلامی ثبت کرد و مردم ثابت کردند که تحت هیچ شرایطی از آرمان ها و اصول انقلاب و نظام دست نخواهند کشید اما اکنون باید مراقب سوژه های بعدی بود.
دشمنان نظام جمهوری اسلامی به مانند تاجری ورشکسته به تقصیر هستند که تمام سرمایه و دارایی خود را به میدان آوردند و از تمام اهرم های سیاسی و رسانه ای خود استفاده کردند با این امید که به منفعتی دست یابند ولی سرانجام کار هیچ سودی عایدشان نشده است و آنچه از ماه ها برنامه ریزی و طراحی و نقشه های کذایی و بذر فتنه درو کرده اند مصداق «هباء منشورا» است.
اکنون آمریکایی ها به دنبال این هستند که از طریق ترفند نخ نماشده ایران هراسی به اعمال تشدید تحریم ها علیه ایران بپردازند و این در حالی است که علاوه بر اینکه آنها نتوانسته اند و نمی توانند یک اجماع جهانی علیه ایران سروسامان دهند تجربه سه قطعنامه تحریمی بر ضد ایران نیز نشان داده است که تحریم ها کارایی خود را از دست داده است. به طوری که اکثر تحلیلگران و کارشناسان و رسانه های مطرح غربی بر بی خاصیتی تحریم ها به صراحت و بی پرده اعتراف دارند که ذکر این موارد مثنوی هفتاد من کاغذ است.
در بحث برنامه هسته ای ایران نیز آنچه امروز افکار عمومی دنیا دریافته است و بسیاری از دولت ها نیز بر آن صحه می گذارند این است که باید این واقعیت را پذیرفت که ایران یک کشور توانمند هسته ای است و تنها راه سخن گفتن با ایران هسته ای، گزینه تعامل و دیپلماسی است و ادبیات سخت و تحکم گونه با ایران راه به جایی نخواهد برد.
ظاهرا غرب به سرکردگی آمریکا بازی تبلیغاتی جدیدی با عنوان «حقوق بشر» را در دستور کار کنونی خود دارد.
موضوع و چالشی که چیز تازه ای نیست و محافل غربی همواره در سه دهه گذشته با ژست حامیان سرسخت حقوق بشر! اتهامات بی اساسی را به ایران نسبت داده اند و کوشیده اند از این ماجرا به عنوان یک اهرم سیاسی علیه ایران اسلامی استفاده کنند. که از جمله می توان به نشست هفته گذشته «گروه کاری حقوق بشر» در ژنو اشاره کرد که در این نشست کشورهای غربی و آمریکا سعی کردند با پیش کشیدن اتهام نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران و به دنبال آن مطرح کردن ادعاها و اتهامات واهی و پوچ، ایران اسلامی را محکوم نمایند اما با روشنگری هیئت ایرانی در آن نشست بسیاری از کشورها نسبت به بهره برداری سیاسی آمریکا ازموضوع حقوقی و فنی «حقوق بشر» واکنش نشان دادند و مخالفت خود را با نظر و منطق غرب اعلام کردند.
به طوری که علی رغم جوسازی گسترده غربی ها و آمریکایی ها در این نشست، نمایندگان کشورهای اسلامی تلاش های ایران در زمینه ارتقا و تحکیم حقوق بشر را تمجید و تحسین کردند.
آمریکا در شرایطی از گزینه حقوق بشر به عنوان یک اهرم سیاسی علیه ایران اسلامی استفاده می کند و آن را در دستور کار سیاسی خود برای اعمال فشار بر ایران قرار می دهد که اعتراض شدید فعالان و سازمان های حقوق بشری به نقض پی درپی «حقوق بشر» در ایالات متحده از جمله چالش های اصلی دولت اوباما است.
وضعیت زندان های آمریکا بنا بر آمار نشریات آمریکایی - از جمله مجله آمریکایی هارپر - به نحوی است که سوءرفتار، تجاوز جنسی و شرایط اسفبار بهداشتی اعتراض عمومی مردم آمریکا و بخصوص فعالان حقوق بشر را برانگیخته است و آمریکا که بیشترین زندانی را در سراسر جهان دارد علاوه بر زندان های داخل در کشور خود نسبت به زندان های «گوانتانامو» و «ابوغریب» نیز در معرض اعتراض جدی افکار عمومی دنیاست و علی رغم تمامی این اعتراضات رئیس جمهور آمریکا که اتفاقا جایزه صلح نوبل را نیز دریافت کرده است! هرگونه پیگرد درباره زندان های گوانتانامو و ابوغریب رامتوقف کرد و حتی صریحا اعلام کرد که تخلف نیروهای امنیتی - بخوانید شکنجه گران - نباید پیگیری شود.
علاوه بر همه اینها آمریکا علی رغم گزارش قاضی گلدستون - رئیس کمیته حقیقت یاب سازمان ملل در مورد جنگ غزه - که رژیم صهیونیستی را به ارتکاب کلکسیونی از جنایات جنگی و ضدبشری در غزه محکوم کرد متعهد شده است که مانع از ارجاع گزارش گلدستون به شورای امنیت شود و در صورت ناتوانی این گزارش را در شورای امنیت وتو نماید.
اکنون مقامات آمریکایی اگر در مخیله شان عقلی باشد باید بدانند که اولا استفاده از سوژه حقوق بشر علیه ایران به مانند استفاده از ترفندهایی که در ماه های گذشته بکار بستند و از آن طرفی نبستند نه تنها منجر به تضعیف ایران نمی شود بلکه نظام اسلامی این فرصت را پیدا خواهد کرد تا علاوه بر تشریح فعالیت های حقوق بشری خود، رویکرد تبعیض آمیز و استفاده دوگانه از موضوع حقوق بشر توسط آمریکا را به چالش بکشاند و ثانیا همانطور که با برگزاری اجلاس های متعدد بستر خیزش و خروش افکار عمومی دنیا را نسبت به جنایات سبعانه رژیم صهیونیستی فراهم نمود این بار با پرچمداری حقوق بشر اسلامی، تابلوی تقلبی و دروغین حقوق بشر آمریکا را به زیر کشد.