محمود قربانی
امنیت، لازمه خوشبختی
بسیاری بر این باورند که هرگونه تشدید مجازات، مخالف اصول اخلاقی و کرامت انسانی است، به ویژه اگر این شدت عمل تا درجه اعدام افزایش یابد.
اما به نظر می رسد که آن چه برای هر انسان و جامعه ای مهم و ارزشی تر باشد، پاسخ به مهم ترین نیاز و انگیزه حرکتی بشر یعنی امنیت است. اصولا انسان ها هرچند که برای پاسخ گویی به نیاز طبیعی، زوجیت و پاسخ گویی به عواطف و احساسات درکنار هم جمع شده و پایه های اجتماع را تشکیل داده اند، ولی نمی توان نقش مهم امنیت به عنوان مهمترین نیاز بشری در ایجاد اجتماع را نادیده گرفت.
انسانی که احساس امنیت نکند، هرگز احساس خوشبختی و سعادت نخواهدداشت. زندگی پرمخاطره، انسان را دچار جنون و افسردگی می کند و ازهرگونه حرکت و تلاشی بازمی دارد. شکوفایی اقتصادی و تمدنی و سلامت روانی فرد و جامعه در گرو تامین امنیت و احساس آن تحقق می یابد. از این رو یکی از مولفه اصلی خوشبختی را امنیت درکنار آسایش دانسته اند. این بدان معناست که انسان هر عملی را در راستای تامین این دو عنصر خوشبختی انجام می دهد و حتی بهشت را از آن رو می خواهد که عناصر امنیت و آسایش در آن به شکل دایمی و ابدی فراهم است.
فلسفه ایجادی دولت ها نیز، تامین امنیت و آسایش افراد جامعه است. از این رو هم به عنوان عامل مشروعیت دولت ها و هم به عنوان وظیفه و مسئولیت اصلی آنها مطرح می باشد. دولتی که نتواند خوشبختی یعنی آسایش و آرامش ملت را تامین کند، مشروعیت و فلسفه وجودی خود را از دست می دهد؛ همچنانکه هرگونه اختلال و اخلال در این امور دولتها را از موفقیت می اندازد.
دولتی را کارآمد و مقبول و درنهایت مشروع می شمارند که بتواند به این وظیفه ویژه اصلی خود بطور درست و مناسب عمل کند.
بنابراین هدف از قانون گذاری ازسوی قوه مقننه به عنوان بخشی از دولت و قانونگذاری حکومت به عنوان بخشی دیگر از آن، تنها به هدف پاسخ گویی به فلسفه وجودی و مشروعیت بخشی به خود می باشد. لذا برای حاکمان تفاوتی نمی کند که این هدف چگونه تامین می شود؟ آن چه برای آنها مهم و اساسی است تامین عنصر امنیت شهروندان است. اگر این امنیت ازطریق تشدید مجازات و قوانین سخت گیرانه و اعمال آن، شدنی است، به آن عمل می کنند و از اجرای آن ترس و واهمه ندارند.
به نظر می رسد که تشدید قوانین و اجرای سخت گیرانه تر آن، در بسیاری از موارد به شکل انذار و هشدار و تهدید می باشد. به این معنا که قوانین تشدیدی اگر نسبت به برخی ها اعمال می شود، تنها به قصد مجازات نیست بلکه ایجاد امنیت روحی در دیگر افراد ازطریق ایجاد فضای پیشگیرانه اعمال جرم و جنایت و تجاوز به حدود مردم و ملت هاست.
بسیاری از شهروندان تحت تاثیر واکنش های تند دولت ها نسبت به جرم های خاص، درفضایی قرار می گیرند که اجازه گرایش و یا انجام کارهای مجرمانه را از آنان سلب می کند.
فلسفه قوانین سختگیرانه اسلام
قوانین سخت گیرانه اسلام چون حکم اعدام نیست به جرم هایی که امنیت اخلاقی، روانی و اجتماعی جامعه را با خطر روبه رو می سازد، در این چارچوب معنا و مفهوم می یابد. از این رو قرآن حکم مجازات اعدام را نسبت به کسانی صادر می کند که در شرایط جنگی، با تولید و یا پخش شایعات به کمک دشمن می آیند و به عنوان ستون پنجم آنان عمل می کنند.
تشدید مجازات کسانی که امنیت اخلاقی جامعه را درمعرض خطر قرار می دهند از روش هایی است که قرآن بر آن مهر تایید گذاشته است. درجهان امروز بسیاری از وبلاگ ها و سایت ها و بلوتوث ها امنیت اخلاقی جامعه را با خطر روبه رو ساخته اند که باید به آنها با سختی و شدت برخورد کرد و اجازه نداد تا به حریم امنیت فرد و جامعه تجاوز شود.
مدتی پیش یک نشریه خارجی در تعلیل اقدام سپاه نسبت به تعطیلی سایت های مستهجن و فیلترکردن آن می نویسد: آیا سانسور اینترنت می تواند به سپاه کمک کند تا محبوبیت خود را میان عموم مردم ایران افزایش دهد؟
به گزارش سرویس بین الملل «فردا» «فارین پالیسی» با طرح این پرسش «آیا سانسور اینترنت می تواند به سپاه کمک کند تا محبوبیت خود را میان عموم مردم ایران افزایش دهد؟» در گزارشی به بررسی اقدام سپاه پاسداران در انهدام سایت های مستهجن پرداخت و نوشت: بسیاری از سایت های مستهجن که توسط سپاه بسته شدند سایت های معمولی وپیش پا افتاده نبودند. آنها تصاویری از زنان و دختران ایرانی را منتشر می کردند بدون اینکه صاحبان این تصاویر ازاین قضیه آگاهی داشته باشند. بسیاری از قربانیان این فیلم ها کسانی بودند که مورد تجاوز و اذیت و آزار جنسی قرارگرفته بودند.
به نوشته «فارین پالیسی» هک و نابودی این سایت ها ربطی به آزادی بیان یا سانسور نداشت. اقدام سپاه با بستن و معدوم کردن این سایت ها می تواند به عنوان یک اقدام بشر دوستانه و به نفع حقوق بشر تلقی شود زیرا این اقدام در جهت حفظ و ارتقای شرافت انسانی، زندگی خصوصی، خوش نامی و بقای این مردم صورت گرفته است.
این نشریه ادامه می دهد: برای شهروندان ایرانی اگر ناممکن نباشد ولی بسیار سخت است که بتوانند یک وکیل در امور بین المللی پیدا کنند که از طریق آن بتوانند از این شرکت خارجی که به حریم خصوصی این شهروندان تجاوز کرده بود، شکایت کنند.
«فارین پالیسی» درادامه می افزاید: همه شهروندان حتی در جوامع دمکراتیک از سانسور موضوعات مستهجن حمایت می کنند و این ابتکار عمل نیروهای سپاه در این مورد عجیب و موجب شگفتی نیست آنها کاری را می کنند که دولت نمی تواند انجام دهد.