به گزارش فارس، پایگاه اطلاعرسانی "المشهد الاسرائیلی " در مقالهای به قلم "یهودا بنمائیر " پژوهشگر برجسته "مرکز تحقیقات امنیت داخلی دانشگاه تلآویو " به بررسی روابط دیرینه رژیم صهیونیستی- آمریکا پرداخته است که بهنظر میرسد با توجه به اوضاع و احوال کنونی حاکم بر منطقه و آغاز مذاکرات غیرمستقیم، بیش از پیش برای آمریکا اهمیت یافته است، بنمائیر در اینباره مینویسد: روابط رژیم صهیونیستی-آمریکا نمونه بیهمتایی در تاریخ روابط بینالملل بشمار میآید، روابط این دو چنان عمیق و پیچیده است که از حیث ثبات و گستردگی با هیچ یک از متحدان و همپیمانان آمریکا قابل قیاس نیست و همین امر موجب شده تا از زمان شکلگیری رژیم صهیونیستی مجموعه عریض و طویلی از تعهدات و الزامات برای آمریکا در تمام سطوح و حوزهها بهوجود آید که بازتاب آن حتی در نامههای روسای جمهور و وزرای خارجه آمریکا و تفاهمنامههای آنها با سران رژیم صهیونیستی و برداشتن گامهای سیاسی و امنیتی برای این رژیم قابل ملاحظه است.
بنمائیر سپس میافزاید: اولین تعهد آمریکا در برابر رژیم صهیونیستی در فوریه 1957 رقم خورد، هنگامیکه "جان فوستر دالاس " وزیر خارجه وقت آمریکا یادداشت تفاهمی را تنظیم و آن را به "ابا ایبان " سفیر وقت رژیم صهیونیستی در آمریکا تحویل داد که هدف آن قانع ساختن رژیم صهیونیستی جهت موافقت با درخواست سازمان ملل متحد برای خارج ساختن مابقی نیروهای صهیونیستی از "شرم الشیخ " و "نوار غزه " بود.
بنمائیر معتقد است با اینکه آمریکا با درخواست رژیم صهیونیستی جهت ماندن در نوار غزه به بهانه در تعارض بودن با موافقتنامه آتشبس سال 1949 مخالفت کرد، اما درخواست رژیم صهیونیستی جهت تضمینِ آزادی رفت و آمد در "کانال سوئز " را پذیرفت و با بشمار آوردن "خلیج عقبه " جزو آبهای بینالمللی، آزادی کشتیرانی و رفت و آمد آزاد رژیم صهیونیستی در این تنگه را تضمین کرد.
این پژوهشگر صهیونیست در ادامه با اشاره به جنگ شش روزه اعراب با اسرائیل مدعی است آمریکا در این جنگ به تعهدات خود عمل نکرد، وی در این زمینه مینویسد: در آستانه جنگ "شش روزه " (ژوئن 1967) و به دنبال بسته شدن کانال سوئز توسط "جمال عبدالناصر " رئیس جمهور وقت مصر به روی کشتیهای اسرائیلی، رژیم صهیونیستی از آمریکا خواست به تعهدات خود در این قبال عمل کند، در ابتدا آمریکا به بهانه این که به متن یادداشت تفاهم دست نیافته از تعهد خود در این زمینه طفره رفت، اما حتی پس از دست یافتن بر نسخهای از آن آشکار شد که آمریکاییها حاضر نیستند به خواسته صهیونیستها تن بدهند و در این زمنیه این موضوع را دستاویز قرار دادند که صهیونیستها برداشت نادرستی از تضمینهای آمریکا داشتهاند، چون درحالی که رژیم صهیونیستی خواستار استفاده از زور برای گشودن کانال شده بود، آمریکاییها با مخالفت با این اقدام توضیح دادند که منظور آنها از تضمین آزادی تردد در کانال ثبت کشتیهای صهیونیستی به نام کشتیهای آمریکایی است.
البته در پاسخ به این اقدام عبدالناصر، "جانسون " رئیس جمهور وقت آمریکا تلاش کرد با ساماندهی ناوگانی بینالمللی آزادی رفت و آمد در کانال سوئز را تضمین کند، اما جز انگلیس هیچ کشوری جهت پیوستن به این ناوگان ابراز تمایل نکرد.
این پژوهشگر دانشگاه تلآویو با بیان اینکه بر خلاف سیاستی که آمریکا در جنگ 1956 اتخاذ کرد، بعدها به حمایت گسترده از اسرائیل پرداخت، اینچنین ادامه میدهد: رژیم صهیونیستی طی جنگ 1976 از حمایت گسترده و ثابت آمریکا حتی پس از پایان جنگ نیز برخوردار گردید. طی جنگ 1967 تا جنگ 1973 هیچ پیشرفتی در زمینه حل نزاع اعراب - رژیم صهیونیستی حاصل نگردید و رژیم صهیونیستی نیز در این دوره از هیچ یک از مناطق متصرفه و اشغال شده عقبنشینی نکرد، به همین دلیل آمریکا نیز کمک قابل ملاحظهای به رژیم صهیونیستی ارائه نداد، درحالی که سالهای پس از جنگ 1973 سالهای پر التهاب و سخت فعالیتهای سیاسی و دیپلماتیک بود که موجب عقبنشینی رژیم صهیونیستی از مناطق اشغالی جنگ 1967 شد، اما به دنبال هر عقبنشینی که توسط رژیم صهیونیستی صورت میگرفت، آمریکا تعهدات جدیدی را نسبت به این رژیم ارائه میداد. ادامه دارد...