سلسله عملیات روانی دشمن (بخش سوم)

دبیر گروه جامعه
امروز در دنیا تناقضی وجود دارد. ملت ایران از نظر ملتها اعم از ملتهای آسیا، آفریقا، امریکای لاتین و خاورمیانه، به عنوان یک ملت شجاع، مدافع حق و عدالت و ایستاده در مقابل زورگویی ها شناخته شده و لایق تحسین و ستایش است در حالیکه همین ملت ایران و نظام جمهوری اسلامی از نظر قدرتهای زورگو، می شود متهم به حمایت از تروریسم...
آنها در نهان و آشکار می گویند که این تناقض در واقع تهدیدکننده نظام سلطه جهانی است که البته درست هم می گویند؛ چرا؟
برای آنکه این تناقض سبب شده که آنها روز‌به‌روز از ملتها دور و دورتر شده و رخنه‌ای بزرگ و فرسایشی را در بنای پُرطمطراق لیبرال دموکراسی غرب بوجود آورد، این در حالی است که دستگاه‌های تبلیاغات استکباری نیز دیگر رمقی برای کتمان حقایق ندارند؛ دلیل آن چیست؟ رئیس‌جمهور ملت ایران به کشورهای آسیا، به کشورهای آفریقا، به کشورهای آمریکای جنوبی مسافرت می‌کند، ملتها برای او شعار می‌دهند، به نفع او تظاهرات می‌کنند، اظهار حمایت می‌کنند؛ رئیس‌جمهور آمریکا هم به کشورهای آمریکای جنوبی - یعنی حیاط خلوت آمریکا - مسافرت می‌کند، ملتها پرچم آمریکا را به مناسبت آمدن او آتش می‌زنند؛ این معنایش تزلزل پایه‌های لیبرال دموکراسی‌ای است که امروز غرب و جلوتر از همه آمریکا، مدعی پرچمداری آن هستند.
غرب باعث و بانی همه مصیبتهایش را ایران اسلامی می‌داند؛ به هر «درِ» بسته‌ای که می‌خورد، رویَش «made in iran» حک شده؛ حالا و پس از چند شکست سنگین در جنگ روانی (در دو شماره گذشته آمد)، چه باید کند؟
به اعتقاد این قلم، در این مرحله که می‌توان آن را پروژه‌ای «فراتر از جنگ روانی» توصیف نمود، «نفوذ به لایه‌های درونی نظام»، «ایجاد و سرمایه‌گذاری روی تشکلهای اجتماعی» و بالاخره «استفاده از فضای مجازی» مدّنظر قرار گرفته تا با بهره‌گیری از این سه راهکار، نوعی از «نافرمانی مدنی» یا به اصطلاح «لَج اجتماعی» را پیاده نمایند.
بدیهی است تمام این دست و پا زدنها، اول، برای آن چیزی است که در ابتدای این مجال آمد یعنی رفع آن تناقضی که در عرصه جهانی برایشان رُخ داده و ظاهراً بسیار کلافه‌شان کرده و هیچ مفری هم برایش پیدا نکرده‌اند و دوم، زمینه‌سازی برای راهبرد «عدم اعتماد مردم به دولت» برای مقابله با این توطئه، مردم و دولت، هر یک وظایفی دارند، وظایفی که بهتر است از نگاه نافذ رهبر معظم انقلاب بیان شود: «توصیه بعد این است که ملت عزیز ما، مخصوصاً جوانان ما، اعتماد به نفس خودشان را از دست ندهند.! جوانان عزیز ملت ایران! شما می‌توانید؛ می‌توانید کارهای بزرگ بکنید، می‌توانید کشور خود را به اوج اعتلاء و عزت برسانید. اعتماد به نفس، اعتماد به مسئولین کشور، اعتماد به دولت، همان چیزی است که دشمنان می‏خواهند نباشد. دشمنان می‏خواهند مردم به دولت - که مسئولیت اداره‏ی امور کشور را دارد - بی‏اعتماد باشند؛ سعی کنید این نقشه‏ی دشمن را خنثی کنید. من از دولت حمایت می‏کنم. از همه‏ی دولتهای بر سر کار و منتخب مردم حمایت کردم، بعد از این هم همین خواهد بود؛ از این دولت هم به طور خاص حمایت می‏کنم. این حمایت، بی‏دلیل و بی‏حساب و کتاب نیست.
اولاً جایگاه دولت در نظام جمهوری اسلامی و در نظام سیاسی کشور ما جایگاه بسیار مهمی است، ثانیاً بیشترین مسئولیتها را دولت بر دوش دارد؛ بعد هم این جهتگیری‏های دینی و این ارزش‏گرایی انقلابی و اسلامی خیلی ارزش دارد. سختکوشی، تلاش فراوان، ارتباط با مردم، سفرهای استانی، جهتگیری عدالت و زیّ مردمی؛ اینها خیلی قیمت دارد و من قدر این کارها را می‏دانم. من به خاطر این چیزها از دولت حمایت می‏کنم. البته این حمایت، حمایت بی‏حساب و کتاب نیست؛ توقعاتی هم در مقابلش از دولت دارم. اولین توقع من این است که به مسئولین دولتی می‏گویم خسته نشوند؛ اعتماد به خدا را از دست ندهند؛ به خدا اعتماد کنند و به این مردم اعتماد کنند؛ زیّ مردمی خودشان را حفظ کنند؛ در دام تجمل‏گرایی‏هایی که افرادی می‏افتند، نیفتند؛ مراقب و مواظب باشند؛ در مخاصمات جناحی وارد نشوند؛ وقتشان را با دعواهای سیاسی تلف نکنند؛ با همه‏ی وجود و با همه‏ی توان برای این مردم کار کنند؛ آنچه را که با مردم در میان می‏گذارند، به تحقق برسانند و دنبال کنند.