بسماللهالرحمنالرحیم
هرگز فکر نمی کردیم با امکانات و فرصت های متعلق به نظام جمهوری اسلامی , کسانی بتوانند به جنگ انقلاب بروند و طرح « انقلاب زدائی » را به اجرا درآورند. اما رویدادها یکی پس از دیگری , تصورات خوشباورانه ما را از ما گرفتند و همان چیزهائی را بر جای آنها نشاندند که وقتی از این و آن در باره آنها می شنیدیم , آنها را به بدبینی متهم می کردیم .
وقتی تابلوهای تبلیغاتی با ابعاد چندمتری برای ترویج محصولات خارجی در خیابانهای تهران بالا رفت , گفتیم و نوشتیم که اینها برای فرهنگ عمومی کشور , برای خودباوری , برای خودکفائی و برای آرمانهای انقلابی , تهدید هستند , اما گفتند شما بدبین هستید , ما به تعامل نیاز داریم و سیاست دروازه های باز نیاز امروز کشور ماست ...
وقتی سیاست تساهل و تسامح را در رگهای مدیریتی کشور به جریان میانداختند , گفتیم و نوشتیم این , خون بیگانه است که در رگهای کشوری که قرار است با تولا و تبرا اداره شود تزریق می کنید و نتیجه آن بی غیرتی , بی حجابی و بی فرهنگی خواهد بود. گفتند شما سختگیر هستید و پنجاه و هفتی فکر می کنید...
وقتی مداحان بیسواد و وعاظ بی مایه از منبرها بالا رفتند و تلویزیون هم مبلغ آنها شد , گفتیم و نوشتیم اینها عوام پرورند وبا میدان دار شدن اینان باید فاتحه اسلام و نهضت عاشورا و حماسه کربلا را خواند. گفتند شما یا دچار ضعف ایمان هستید ویا نمیدانید که جوانها را با اینها باید با مسجد و حسینیه و هیئت های عزاداری آشنا کرد...
وقتی عده ای زنهای سودجو , فریبکار و نادان , صحنه گردان مجالس زنانه شدند وبا داعیه پرکردن جای خالی امثال با نوامین اصفهانی , عنوان خانم جلسه ای به خود دادند و زنهای پاک دل و حاجتمند را دور خود جمع کردند , گفتیم و نوشتیم که این یک زایده خطرناک برای مجالس و محافل مذهبی است که سر از داعیه وساطت بین مردم وامام زمان علیه السلام و حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها داشتن درخواهد آورد. گفتند شما اصولا با زنها مخالف هستید و باسواد شدن و رشد دینی زنها را قبول ندارید...
و اخیرا وقتی درباره بشدت سطحی شدن برنامه های تلویزیون بویژه در قالب طنز و بالاخص در مورد برنامه « برره » هشدار دادیم و از عواقب عوام پروری توسط این برنامه نوشتیم و گفتیم , گفتند شما مخالف طنز هستید و شاید هم طنز نمیفهمید و برای اینکه مخالفین برره را سرکوب کنند , به کارگاه برره سازی رفتند و برره ای ها را تشویق کردند و همایش برره ترتیب دادند و از باصطلاح صاحبنظران تایید گرفتند وبه حضرت عباس قسم خوردند که برره نه تنها اشکالی ندارد , بلکه برای ملت ما از نان شب هم واجب تر است !
به این مقدار هم اکتفا نکردند و نسخه برره را برای شبکه سحر هم تجویز کردند تا مبادا ایرانی های مقیم خارج از این داروی شفابخش محروم بمانند. کمی هم بالاتر رفتند و با زیرنویس خارجی گذاشتن سعی کردند احتیاط را از دست ندهند تا مبادا ملت های دیگر که بشدت مشتاق هستند از برره محروم شوند و فرصت برره ای شدن را از دست بدهند!
بدین ترتیب , برره آنچنان در دستور کار سازمان صدا و سیما قرار گرفت که ناگهان اخبار 20 و 30 دقیقه , به عنوان یک خبر داغ , همزمان با نشان دادن یک اسکناس 1000 ریالی که نام بانک مرکزی برره و تصویر یک گوسفند بر روی آن بود اعلام کرد « اسکناسهای هزار ریالی برره هم به بازار آمد » . انتشار این خبر همان و رایج شدن خرید و فروش پولهای برره ای و داغ شدن بازار سودجویان همان .
در جواب این سئوال که « برره » دارای چه محتوائی است صاحبنظران تیزبین میگویند : ترویج مرام رضاخانی و زیراب انقلاب را زدن , البته بسیار زیرکانه و در قالب طنز انتقادی .
نه آن صاحبنظران و نه ما معتقد نیستیم که دست اندرکاران صدا وسیما نیز چنین هدفی را دنبال می کنند. در عین حال , جای این سئوال و نگرانی باقی است که این حضرات اگر متوجه این واقعیت نمیشوند چرا در چنین مسئولیت حساسی قرار دارند و اگر متوجه میشوند , چرا اجازه می دهند این برنامه پخش شود آیا این درست است که با بودجه و امکانات بیت المال و فرصت نظام جمهوری اسلامی , انقلاب زدائی شود !
لازم نیست کسانی که در صدد مقابله با انقلاب هستند , با صراحت و مستقیما با انقلاب مبارزه کنند. راه زیرکانه تر , مبارزه غیر مستقیم است . در مبارزه غیرمستقیم نیز عوام پروری بهترین ابزار است و برای عوام پروری نیز طنز بهترین قالب است .
شگفتا که خود سازمان صدا وسیما در نظرسنجی مربوط به برره به این نتیجه رسیده که در میان سئوال شوندگان و اظهارنظر کنندگان هر چه سطح تحصیلات بالاتر می رود این برنامه کمتر مشتری دارد و مشتریان معمولا از میان عوام الناس هستند , اما با اینحال دست اندرکاران این سازمان به توصیه های خیرخواهان اعتنا نکردند وبه شکل های مختلف , تهیه کنندگان این برنامه را حمایت و تشویق نمودند! اگر امام به درستی , صدا وسیما را دانشگاه نامیدند , یکی از لوازم دانشگاه بودن صدا و سیما اینست که تلاش کند سطح فکر جامعه را بالا ببرد و عوام زدائی کند نه عوام پروری , همانطور که دانشگاه این کار را می کند.
متاسفانه , همانطور که تبلیغات کالاهای خارجی , خودباوری ما را تهدید کرد , همانطور که سیاست تساهل وتسامح , به بی غیرتی و بدحجابی و مفاسد اجتماعی منجر شد , همانطور که میدان دادن به مداحان بی سواد و منبری های بی مایه موجب رواج خرافات شد و اکنون خطری که از این ناحیه اصل دین و نهضت عاشورا و حماسه کربلا را تهدید می کند حتی مراجع تقلید را نیز نگران کرده است , همانطور که موج فراگیر خانم جلسه ای ها از مرز ادعای واسطه گری میان مردم و امام زمان علیه السلام نیز گذشته و به ترویج مسیحیت منجر شده , اکنون برنامه های سطحی و عوام پروری از قبیل « برره » نیز به تهدیدی برای تفکر انقلابی و ابزاری برای ترویج فرهنگ رضاخانی تبدیل شده است . افسوس که مسئولان به کار خود مشغولند و به مفهوم انتشار اسکناس با عنوان بانک مرکزی برره و عکس گوسفند وبز و تبلیغ آن توسط صدا وسیما توجه نمی کنند واگر عده ای از مسئولان به این موضوعات توجه دارند , اقدامشان از محدوده توصیه ای خشک و خالی فراتر نمی رود و کسی کاری به کار جماعتی که سخت به عوام پروری مشغولند ندارد. همه نشسته ایم و تماشاچی انقلاب زدائی از طریق عوام پروری هستیم .
همه از همدیگر می پرسیم چرا مفاسد زیاد شده چرا لباسهای زنها تنگ و چسبان شده چرا کلاهبرداری زیاد شده چرا بی حرمتی کوچکترها نسبت به بزرگترها زیاد شده چرا آمار طلاق افزایش یافته چرا تعهد کم شده چرا بی قیدی زیاد شده و...
فراوانند کسانی که برای این سئوالها جواب های روشن دارند و در بسیاری موارد نیز فریادها از زبان ها و قلم ها بلند است , ولی کو گوش شنوا؟
راستی ما به کجا میرویم؟