«اهارون زئیفى فرکش» رئیس شعبه اطلاعات نظامى «اسرائیل» موسوم به «امان» در جلسه تودیع خود، نظرش را درباره چالش هاى امنیتى اسرائیل در آینده نزدیک به خصوص سال ۲۰۰۶ میلادى مطرح کرد.
با توجه به این که این دیدگاه به نوعى، آینده نگرى اسرائیلى درباره تحولات سیاسى جهان عرب و منطقه محسوب مى شود، مى توان از زاویه دیگرى آن را تجزیه و تحلیل کرد.
به گزارش خبرگزارى قدس (قدسنا) ، «یاسر زعاتره» در تحلیلى بر اظهارنظرهاى طرح شده در جریان مراسم تودیع رئیس «امان» در روزنامه «الشرق» چاپ قطر نوشت: فرکش معتقد است که منطقه نزدیک اسرائیلى ها، یعنى نوار غزه ، اندک اندک به «حماسستان» (پایگاه حماس) تبدیل مى شود و در مقابل هم کرانه باخترى رود اردن «فتحستان» (پایگاه فتح) خواهد شد. این نگرش، زیاد واقع بینانه به نظر نمى رسد و تنها هدف از آن، تحریک دولت خودگردان و مصر علیه جنبش مقاومت اسلامى (حماس) است.
به طور حتم، در صورت برگزارى هر نوع انتخابات آزاد و شفاف، آن هم تنها در نوار غزه ، حماس اکثریت را به دست خواهد آورد، اما این بدان معنا نیست که فرصت براى حماس جهت کنترل غزه - واقع درمیان مصر و رژیم صهیونیستى - مهیا باشد.
ساده ترین دلیل آن هم این است که نه مقامات صهیونیستى و نه مقامات مصرى به هیچ وجه، چنین وضعیتى را نخواهند پذیرفت و با آن مخالفت خواهند کرد. علاوه بر آن، فتح هم حتى اگر بداند در آینده، مجدداً کنترل نوار غزه را به دست مى گیرد به این آسانى حاضر به پذیرش سیطره حماس بر این منطقه نیست و با تمام توان خود براى ناکام گذاشتن طرف مقابل مبارزه خواهد کرد. دراین صورت، آنچه قابل پیش بینى است، ریخته شدن خون فلسطینیان در نبردى است که پیروزى در آن شبه محال است. از سوى دیگر، با توجه به شرایط کنونى محلى، عربى و منطقه اى نگرانى هایى نسبت به مرحله بعداز پیروزى در این جنگ در زمینه سیاسى براى جنبش حماس وجود دارد.
سخنان فرکش در این نشست تنها خطاب به حاضران در جلسه نبود، بلکه خطاب به «محمود عباس» (ابومازن) رئیس دولت خودگردان هم بود. فرکش در این نشست به ناتوانى «ابومازن» در عمل به وعده هایش مبنى بر اجراى سیاست (یک قدرت با یک سلاح) اشاره کرد و با این اظهارات خود، او را به ضرورت اقدام سریع براى سرکوب و متوقف کردن حماس قبل از این که فرصت از دست برود، فراخواند.
لازم به ذکر است که «شائول موفاز» وزیر جنگ رژیم صهیونیستى که در نشست تودیع فرکش حضور داشت و به ایراد سخنرانى پرداخت، از ترس پیروزى حماس در انتخابات خواستار به تعویق انداختن آن شد.
فرکش پس از پرداختن به مناطق نزدیک «اسرائیل» (کرانه باخترى و نوار غزه) به عرصه دیگرى هم اشاره کرد و اظهار داشت: این احتمال وجود دارد که فشارهاى بین المللى بر سوریه و لبنان و حزب الله به تشدید حملات به «اسرائیل» در مرزهاى شمالى منجر شود.
پس از آن، فرکش به دست یابى برخى کشورهاى عربى به مقادیر زیادى موشک و سلاح هاى دیگر اشاره کرد و گفت که این مسأله ، رژیم صهیونیستى را تهدید مى کند. مشخص نیست که منظور وى، مصر و سوریه بود یا سوریه به تنهایى، یا این که منظور وى، موشک هاى حزب الله بود. با این حال، براساس شواهد موجود به نظر مى رسد که منظور وى، موشک هاى حزب الله بوده است. علت آن هم ارتباط این مسأله با سخنان فرکش درباره قدرت هسته اى ایران واقدامات احتمالى اسرائیل در قبال آن است. فرکش مدعى شد که چند ماه آینده، شاهد پایان مانور سیاسى براى خنثى کردن تهدید ایران خواهیم بود. برحسب آنچه حاضران در نشست از این سخن وى فهمیدند، منظور فرکش، درخواست براى حل مشکل هسته اى ایران از طریق نظامى بوده است.
به نقل از مرکز اطلاع رسانى فلسطین، فرکش در ادامه ادعا کرد که ایران تا زمان رسیدن به غنى سازى اورانیوم شش ماه فاصله دارد . وى غنى سازى اورانیوم را بسیار مهمتر از دستیابى به بمب اتمى دانست و گفت که بمب اتمى هم در طول پنج تا شش سال ساخته خواهد شد.
او همچنین درباره آنچه آن را افزایش قدرت اسلام گرایان نامید، سخن گفت و به سازمان القاعده، پیروزى اخوان المسلمین در انتخابات مصر، شیعیان در لبنان، اهل سنت در سوریه و استقلال در مراکش اشاره کرد و هشدار داد که القاعده در خاورمیانه مشغول فعالیت است و این مسأله خطرناکى است که باید به آن توجه کرد.
«یوفال دیسکن» رئیس سازمان امنیت عمومى (شاباک) نیز از جمله کسانى بود که در جلسه تودیع فرکش سخنرانى کرد. وى بیشتر به خطرهایى که در آینده نزدیک رژیم صهیونیستى را تهدید مى کند پرداخت، اما بر بخش آخر سخنان فرکش (که به آن اشاره کردیم) تأکید کرد و به گسترش فعالیت القاعده در خاورمیانه مانند انفجارهاى اردن و سینا پرداخت و به وجود نشانه هایى از این سازمان در کرانه باخترى و نوار غزه اشاره کرد.
آنچه در این میان جلب توجه مى کرد، این بود که این سه نفر(فرکش ، موفاز و دیکن) هیچ اشاره اى به مسأله عراق نکردند. این در حالى است که مقامات امنیتى رژیم صهیونیستى قبلاً نسبت به شکست آمریکا در عراق هشدار داده بودند. مى توان گفت که علت این مسأله(اشاره نکردن به اوضاع عراق) به ناتوانى صهیونیست ها در ارزیابى دقیق اوضاع سیاسى عراق بر مى گردد. از سوى دیگر،هم آمریکایى ها به طور طبیعى به دنبال انتخابات عراق در پى یافتن راه خروج آبرومندانه اى از بحران عراق هستند.
در هر حال، مقامات امنیتى (اسرائیل) در ارزیابى ها و پیش بینى هاى خود هیچ اشاره اى به تحولات مهم و جالب توجه در سال آینده نکردند. بنا به پیش بینى هاى آنها، فشار بر سوریه همچنان ادامه خواهد یافت، بدون این که عملاً اتفاقى بیفتد. همچنین در عراق هم شاهد موفقیت سرنوشت ساز آمریکا که به رؤیاى شارون درباره سازش جامه عمل بپوشاند، نخواهیم بود و از سوى دیگر، نیروهاى آمریکایى در عراق آشکارا متحمل شکستى نخواهند شد که تبعات آن برهمه منطقه تأثیرگذار باشد.
در سال آینده میلادى هم وضع همه کشورهاى پیرامون فلسطین اشغالى به همین منوال باقى خواهد ماند. البته صرف نظر از تحولات سیاسى در داخل فلسطین اشغالى که پیش بینى مى شود «شارون» در انتخابات به پیروزى بزرگى دست یابد، مشروط به این که وضعیت جسمانى وى پس از سکته مغزى اخیر وخیم نشود و زندگى وى پایان نیابد.
در واقع، یک ارزیابى و پیش بینى، منطقى و تا حد زیادى قانع کننده است، اما همچنان که گفتیم داستان «حماسستان» و «فتحستان» بیش از این که جنبه واقعى داشته باشد، به خیال نزدیک است و هدف از آن، تحریک دیگران علیه حماس است.
در این میان، پیروزى اسلام گرایان براى رژیم صهیونیستى بسیار نگران کننده است، البته نه به علت تهدیدات القاعده، بلکه به این سبب که دشمنى مسلمانان با رژیم صهیونیستى و ایالات متحده آمریکا هر روز بیشتر مى شود و وقتى این روند ادامه یابد،احتمال شکست آمریکا در عراق و پس از آن رژیم صهیونیستى در فلسطین وجود دارد.