صادرات نفت در 30 سال گذشته رشد سریع اقتصادی اعضای این شورا را فراهم کرده است. کشورهای GCC، 45 درصد از ذخایر نفتی جهان را در اختیار دارند و 20 درصد از تولیدات نفت خام جهان را تامین مینمایند. کشورهای عضو این سازمان همگی غیر از بحرین و عمان از اعضای اوپک هستند.
اتحادیه عرب (Arab League): قطر همراه با کشورهای اردن، امارات متحده عربی، بحرین، تونس، الجزایر، اتیوپی، عربستان، سودان، سوریه، سومالی، عراق، عمان، فلسطین، کومورو، کویت، لبنان لیبی، مصر و مراکش عضو این اتحادیه است.
سازمان ملل متحد (United Nations): قطر در 21 سپتامبر 1971 به این سازمان پیوست. سازمان کشورهای عرب صادرکننده نفت (OAPEC): این سازمان در سال 1968 با هدف حمایت از صنعت نفت کشورهای عرب تاسیس شد. مقر دائمی این سازمان در کویت است. اعضای این سازمان عبارتند از: الجزایر، بحرین، مصر، عراق، کویت، لیبی، قطر، عربستان، سوریه، تونس و امارات متحده عربی. موافقتنامه تعرفه و تجارت (GATT): در سال 1994 قطر به عنوان یکصد و بیست و یکمین عضو این موافقت نامه پذیرفته شد.
سازمان تجارت جهانی (WTO): قطر در دسامبر 1995 به عضویت این سازمان درآمد.
1-8. آموزش
قطر دارای یکی از پیشرفتهترین سیستمهای رفاهی و آموزشی در بین کشورهای حاشیه خلیج فارس است. دولت قطر از دهه 1970 سرمایه گذاریهای عظیمی را به امر آموزش اختصاص داده و طبق آمار سازمان ملل تا سال 1995 سطح باسوادی در این کشور به 80 درصد رسید. این رقم در سایر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس نیز مشابه است با این تفاوت که سطح باسوادی زنان در قطر بالاتر است. با این حال هنوز این سطح نسبت به بازارهای نوظهور جنوب شرقی آسیا و کشورهای بلوک شرق سابق پایینتر است (برای مثال سطح باسوادی در تایلند 94 درصد و در لهستان 99 درصد است)
تحصیلات در قطر از جمله تحصیلات عالی، رایگان است اما اجباری نیست. اولین دانشگاه قطر در سال 1977 تاسیس شد، هر چند هنوز بسیاری از افراد برای تحصیلات عالیه به خارج از کشور مسافرت میکنند.
1-9. بهداشت و درمان
کیفیت بهداشت و درمان در قطر بالاست به طوری که با استانداردهای غربی برابری میکند. در این کشور بیش از 1100 تخت بیمارستان وجود دارد و احداث بیمارستانهای تخصصی و مراکز بهداشت دیگری نیز در برنامه است.
طول عمر در قطر با بهبود مراقبتهای بهداشتی به سرعت افزایش یافته و به 5/70 سال در سال 1992 رسید، در حالی که طول عمر در سال 1960 حدود 53 سال برآورد شده بود.
پس از شوک نفتی دهه 1970 و بهبود توسعه در قطر، این کشور تسهیلات درمانی رایگان برای کلیه شهروندان اعم از بومی و مهاجر در نظر گرفت. این امر هزینهها را افزایش داد و فشار بر بودجه در سال 1999 موجب شد که دولت خرید کارتهای سلامتی را برای کلیه افراد الزامی کند. البته با این کار هزینههای واقعی درمان تامین نمیشود اما حاکی از تضعیف سیستم درمان رایگان است.
تغییر دیدگاه دولت در مورد درمان رایگان عمومی از زمانی آغاز شد که اولین بیمارستان خصوصی در این کشور با هزینهای معادل 5/27 میلیون دلار آمریکا احداث گردید. مراکز درمانی خصوصی دیگری نیز در دست ساخت است.
1-10. حمل و نقل و ارتباطات
درآمدهای حاصل از نفت، قطر را قادر ساخته است تا زیرساختهای ارتباطی بسیار خوبی احداث نماید. این کشور دارای شبکه جادهای به طول 1160 کیلومتر است که دوحه را به مراکز اصلی و صنعتی و نفت و گاز متصل میکند. سه بندر قطر طوری طراحی شدهاند تا برای اجرای امور ویژهای مناسب باشند. بندر آبهای عمیق دوحه مرکز بارگیری کانتینرها و حمل با کشتی است. بندر Messaid انتقال کالاهای صنعتی و نفت را انجام میدهد. بندر Ras Laffan نیز در خدمت صنعت گاز است. در این بندر چهار اسکله برای دریافت LNG، شش اسکله برای دریافت فرآوردههای مایع و همچنین لنگرگاههایی برای توقف و بارگیری کانتینرها و محمولههای جامد وجود دارد. ادامه دارد...