یهودیان مخالف اشغالگری
حدس و گمانه زنیها درباره علل خروج رژیم صهیونیستی از غزه همچنان ادامه دارد.
بسیاری از کارشناسان معتقدند که ارائه چنین طرحی از جانب این رژیم در شرایط کنونی ترفند سیاسی جدیدی است که در پی به انزوا رفتن اسرائیل از جانب بسیاری از کشورهای جهان شکل گرفته است .
براساس آمارها , تعداد ساکنان شهرک های یهودی نشین در باریکه غزه به حدود هشت هزار نفر می رسد. این شهرک های یهودی نشین مجتمع های شهری است که پس از جنگ اعراب و اسرائیل در سال 1967 در سرزمین هایی که به اشغال ارتش اسرائیل درآمد به منظور سکونت یهودیان اسرائیل ایجاد شد.
حدود 240 هزار شهرک نشین در حدود 120 شهرک یهودی نشین در کرانه باختری رود اردن از جمله اطراف بخش شرقی بیت المقدس سکونت دارند. براساس برنامه کنونی رژیم صهیونیستی , در نهایت تنها حدود 17 شهرک با جمعیتی نزدیک به 13 هزار نفر در این منطقه برچیده می شود . این درحالیست که واحدهایی از ارتش رژیم صهیونیستی به منظور مراقبت از این شهرکها در این منطقه مستقر هستند.
گفته می شود که با برچیده شدن شهرک های واقع در غزه , حفظ امنیت این منطقه به تشکیلات خودگردان فلسطینی واگذار می شود. البته ارتش اسرائیل همچنان مراقبت از سواحل غزه و مرز مشترک آن با مصر و حریم هوایی این منطقه را برعهده خواهد داشت .
عدم پذیرش طرح « نقشه راه » به صورت کامل از سوی رژیم صهیونیستی و مشروط کردن اجرای آن به پاره ای تغییرات و نیز ناهماهنگی های به وجود آمده میان رژیم صهیونیستی و آمریکا از یکطرف و به حاشیه رفتن تدریجی مواضع و دیدگاههای این رژیم از طرف کشورهای اروپایی از سوی دیگر , معنای این معادله رژیم نژادپرست را چند وجهی می کند.
حال اگرچه به ظاهر طرح خروج رژیم صهیونیستی یا به تعبیر صحیح تر فرار از غزه یک پیروزی برای فلسطینیان است یا در سطحی دیگر متوسل شدن به اینگونه راهکارها و اقدامات خود نشانه ای از عدم مقاومت در برابر ملت مظلوم فلسطین است , اما حقیقت در لوای این امر نهفته است و رژیم نژادپرست اسرائیل در لوای این طرح در واقع به دنبال تصرف و تسلط کامل بر بخشهای دیگری از این گونه حرکات درصدد فراهم نمودن زمینه های صلح و ممانعت از تنشهای موجود در بحث اشغال است .
هدف دیگری را که می توان از این طرح (خروج از غزه ) استنباط کرد آنست که در حقیقت خروج رژیم صهیونیستی از نوار غزه در راستای تقویت هدف طرح دیوار حائل است به این معنی که :
1 ـ اسرائیل درصدد به وجود آوردن شرایطی است که تشکیل حکومت مستقل فلسطینی به امری غیرممکن تبدیل شود.
2 ـ همانگونه که با ایجاد کامل طرح دیوار حایل 85 درصد از زمین های کرانه باختری و بیش از 20 درصد از زمین های نوار غزه به اشغال دایمی اسراییل در می آید و به آواره شدن 100 تا 200 هزار فلسطینی می انجامد , یکی از اهداف اصلی طرح خروج از غزه نیز اشغال دایمی سرزمینهای کرانه باختری است و این چیزی است که خود صهیونیستها نیز به آن اعتراف کرده اند.
بررسیها نشان می دهد از زمان طرح این موضوع , یعنی خروج از غزه بر گستره کشتار و قلع و قمع ساکنان نوار غزه و به طور کلی مردم فلسطین افزوده شده است . همین امر یعنی گسترش موج ترور از سوی رژیم صهیونیستی در میان ساکنان نوار غزه با هدف حذف نهایی ـ از دیگر اهداف طرح خروج از غزه است . هرچند که در این راستا , شارون به دنبال سرپوش گذاشتن به ناکامیهای خود در برابر ملت فلسطین و ساکت نگهداشتن جریان مقاومت به بهانه خروج از غزه است .
خبرها حکایت از آن دارد که ارتش رژیم صهیونیستی به دنبال اجرای ظاهری و صوری طرح خروج از غزه و تدابیر پس از آن , درصدد برگزاری مانور بزرگ نظامی است . استدلال این عمل از سوی مقامات رژیم صهیونیستی آنست که این مانور صرفا برای مقابله با تحرکات و نارضایتی احتمالی از سوی فلسطینیان و تندروهای صهیونیستی به ویژه حزب لیکود صورت می پذیرد. این درحالیست که در نشستهای گذشته و از جمله اجلاس شرم الشیخ که بر طرح عقب نشینی از غزه توسط اسرائیل تاکید شده بود محمود عباس آمادگی خود را برای « همکاری کامل » با اسرائیل در مورد این طرح اعلام نموده بود. اقدام رژیم صهیونیستی برای خروج از غزه هیچ گونه انطباقی با تعهدات گذشته آن ندارد اگرچه در سایر تعهدات قبلی خود نیز یکه تازانه و با حمایت بی حد و حصر آمریکا عمل نموده است . مقامات فلسطینی نیز نسبت به افزایش کشتار مردم فلسطینی پس از خروج رژیم صهیونیستی واقفند. نمونه این امر در اظهارات دکتر صائب عریقات وزیر امور مذاکرات تشکیلات خودگردان روشن است . وی گفته است که « کابینه تروریست رژیم صهیونیستی به زبان انگلیسی از طرح خود برای عقب نشینی از نوار غزه خبر می دهد و به زبان عبری به سربازان خود دستور می دهد که در این منطقه کشتار و قتل عام به راه اندازند. »
تضعیف گروههای فلسطینی از اهداف عمده رژیم صهیونیستی در اجرای این طرح است . در واقع انگیزه تدارک مانور مانور نظامی برای بعد از خروج خود به منظور برانگیختن واکنش گروههای مقاومت و به ویژه حماس است تا از این طریق به اهداف دیگر خود نایل آید.
به هر حال آینده آبستن حوادث گوناگونی است و تنها با ورود به این عرصه می توان به راز و رمزهای آن پی برد. طرح خروج از غزه از این قاعده نیز مستثنی نیست و گذشت زمان ما را به اهداف واقعی رژیم صهیونیستی از این طرح واقف خواهد کرد.
ماراتن « طرحهای سیاسی » غرب برای حل قضیه فلسطین
شصت و پنجمین طرح سیاسی جامعه جهانی (به ویژه غرب ) برای حل بحران فلسطین به طور رسمی توسط « تونی بلر » , نخست وزیر انگلیس در افتتاحیه اجلاس سران هشت کشور صنعتی جهان (جی 8 ) در اسکاتلند مطرح شد , بدون آنکه رژیم صهیونیستی تاکنون حتی به یک بند از مفاد 64 طرح قبلی متعهد شده باشد.
طرح بلر که بلافاصله پس از رایزنی و با « امیرعبدالله » , ولیعهد عربستان سعودی , توسط « جرج بوش » , رئیس جمهور آمریکا مورد استقبال قرار گرفت , مدعی است که می کوشد وضع معیشتی فلسطینیان را پس از اجرای طرح خروج (بخوانید فرار) رژیم اشغالگر قدس از غزه بهبود بخشد.
با انتشار ناگهانی طرح یاد شده توسط بلر , این عقیده بیشتر قوت می گیرد که مشکل فلسطین در کمبود طرحها نیست , بلکه برعکس در کثرت آنهاست .
طرح « نقشه راه » که توسط کمیته چهارجانبه صلح خاورمیانه تصویب شد و شورای امنیت (بالاترین منبع اجرایی سازمان ملل ) نظارت آن را برعهده گرفت , آخرین طرح پیشنهادی غرب برای حل قضیه فلسطین بود که با همه حمایتها هرگز نتوانست تل آویو را وادار به گفت وگو با جامعه جهانی نماید.
طرح « ژنو » , طرح « نسیبه یعالون » , طرح « توافقنامه اوسلو » , توافقنامه های سریالی « شرم الشیخ » , طرح « ابومازن ـ بیلین » , طرح « جرج تنت » (رئیس سازمان سیای آمریکا) و طرح « کمیته میچل » همگی در راستای حل و فصل قضیه فلسطین ارائه شدند که هر بار بامخالفت رژیم اشغالگر قدس به عناوین مختلف مواجه شد.
این درحالی است که بدانیم با وجود تعدد طرحهای ارائه شده , رژیم اسرائیل حتی حاضر نشد طرح فرار خود از غزه را در چارچوب یکی از این طرحها مطرح کند و اعلام کرده است که این اقدام را « اختیاری » (!) و یکجانبه صورت می دهد.
طرح ابتکار بلر در اجلاس « جی 8 » درحالی است که نشست قبلی سران هشت کشور صنعتی جهان (در سی آیلند ایالت جرجیای آمریکا ـ 2004 ) طرحی موسوم به « خاورمیانه بزرگ » را با هدف دموکراتیزه کردن خاورمیانه به تصویب رساند , اما زمانی که واشنگتن دریافت این روند ممکن است به دستیابی دولتهای ملی مخالف با سلطه جویی او در منطقه و حامیان حل و فصل عادلانه قضیه فلسطین به قدرت منجر شود به طور کلی طرح پیشنهادی « جی 8 » را مسکوت باقی گذاشت .
طرح جدید بلر نیز اینک با حمایت انگلیس و آمریکا (ارکان اصلی جنگ در عراق ) هدایت می شود. براین اساس , تحلیلگران معتقدند این طرح تلاشی از سوی آن دو برای سرپوش گذاشتن بر ناکامی ها و جنایاتی است که با پوشش حل قضیه فلسطین در منطقه مرتکب شده اند.
از این طرح به طرحی دیگر متوسل شدن تفسیری جز عدم توانایی جامعه جهانی به رهبری انگلیس و آمریکا در اعمال فشار به حکومت صهیونیستی برای پایبندی به تعهدات و قوانین بین المللی ندارد.
بلر می کوشد تا بر موج عقب نشینی (بخوانید فرار) اسرائیل از غزه سوار شده از یک سو اعلام نماید که هم این فرار , ثمره تلاشهای بین المللی است و از سوی دیگر فضای لازم برای آرام کردن اوضاع در مناطق فلسطینی را فراهم نماید و این گونه القا نماید که این طرح موفقیتی برای اسرائیل است نه شکست آن .
طرح پیشنهادی جدید بلر در اجلاس « جی 8 » قصد دارد تبعات مادی و معنوی طرح خروج از غزه را به پای دولتهای عربی منطقه بنویسد.
به عقیده ناظران سیاسی , سفر بلر به عربستان و درخواست کمک مالی برای بازسازی غزه از این کشور و آنگاه وعده رفاه مالی به شهروندان غزه نیز با هدف تطمیع آنها برای فراموش کردن مقاومت و حق بازگشت آوارگان فلسطینی صورت گرفته است .
به عقیده این ناظران , ریاض در ازای کمک مالی برای بازسازی غزه احتمالا وعده هایی از سوی غرب برای کاهش فشارها جهت انجام اصلاحات دریافت کرده و همکاری امنیتی مصری ها درخصوص طرح خروج از غزه احتمالا چشم پوشی غرب از عملکرد بسته دولت قاهره علیه نهادهای حقوقی این کشور را در پی خواهد داشت .
آنچه که در ابتکار بلر جایگاهی ندارد , میزان تعهد رژیم صهیونیستی به اقدامات پس از طرح خروج از غزه است ; امری که شک و تردیدها درخصوص اهداف و انگیزه های دولت لندن را افزایش داده است .
تل آویو هرگز حاضر نخواهد شد درخصوص اجرای این طرح با هیچ طرفی ـ حتی غرب ـ در پای میز مذاکره بنشیند. حال لندن با چه انگیزه و ابزاری خواهد توانست این رژیم را متعهد به عملکرد صحیح در قبال فلسطینیان کند پرسشی است که باید به آن پاسخ داد.