تالیف: رضا زارع
یکی دیگر از مسائلی که پس از تاسیس دولت اسرائیل بسیار مورد توجه قرار گرفت , تبلیغات و فعالیت شدید سازمان های یهودی برای مهاجرت یهودیان به سمت فلسطین اشغالی بود. در این میان , آژانس یهود نقش اصلی را در انتقال یهودیان سراسر جهان ایفا می کرد. ایران هم یکی از کانون های اصلی فعالیت آژانس یهود محسوب می شد. با وجود تدابیر اتخاذ شده از سوی دولت برای جلوگیری از تبلیغات و فعالیت های سازمان های یهودی , به ویژه آژانس یهود و واکنش نه چندان شدید اقشار و گروه های مختلف , یهودیان همچنان در ایران فعال بودند و یهودیان کشورهای همسایه به صورت غیرقانونی به ایران آمدند. سازمان های یهودی فعال در ایران , نه تنها در ورود و خروج غیرقانونی یهودیان دست داشتند. بلکه به لطایف الحیل , یهودیان ایرانی را ترغیب می کردند که به فلسطین کوچ کنند. در اثر تبلیغات و مساعدت های یهودی های فلسطین , شماری از یهودیان ایرانی نیز کشور را به قصد زندگی در سرزمینی رویایی ترک کردند. هر چند که گروهی از آنها پشیمان شده , می خواستند به ایران باز گردند.
افزون بر اینها , حتی برخی روزنامه ها درباره فعالیت یکی از نمایندگان هیئت « هاگانای (1 ) صهیونی در تهران و دیدار او با عده ای از بازرگانان و رجال برجسته یهودی مقیم تهران , درباره کمک های مالی و معنوی آنان به یهودیان فلسطین می نوشتند. کمک مالی یهودیان فلسطینی به یهودیان ایران برای انجام تبلیغات به نفع صهیونیستها و جلوگیری از عملیات مخالف مصالح یهودیان فلسطین نیز از دیگر موضوعات مورد بحث روزنامه ها در اوایل تابستان 1327 بود . (2 )
پس از تصویب تقسیم فلسطین از طرف مجمع عمومی سازمان ملل متحد , تلگرافی از سوی « موشه شرتوک » ـ وزیر امور خارجه دولت موقت اسرائیل ـ خطاب به وزیر امور خارجه ایران به شرح زیر ارسال شد :
« با کمال احترام به استحضار جنابعالی رسانده و تمنا دارم به اطلاع دولت خودتان برسانید که شورای ملی دولت یهود و اسرائیل مرکب از اعضای ارگان نمایندگی یهود منتخبه در فلسطین به مناسبت انقضای قیمومیت انگلیس و براساس قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل متحد مورخ 29 نوامبر 1947 در تاریخ 14 ماه مه تشکیل یافته , استقرار یک دولت یهود مستقل را در فلسطین اعلام نموده است که به نام دولت اسرائیل نامیده خواهد شد.
شورا تصمیم گرفته که تا تاریخ تشکیل ارکان دولتی که طبق قوانین اساسی که از طرف مجلس موسسان که تا اول اکتبر 1947 اعضای آن انتخاب خواهند شد , به نام مجلس شورای ملی انجام وظیفه نماید. شورای نامبرده به عنوان دولت موقت اسرائیل انجام وظیفه خواهد نمود و ارکان اجرائیه آن , دولت موقت اسرائیل را تشکیل خواهند داد. شورای مذکور اعلام می دارد که مرزهای کشور اسرائیل برای مهاجرت یهودی ها از کلیه کشورهای جهان باز خواهد بود و برای توسعه و ترقی کشور , همچنین رفاه عموم ساکنین آن اهتمام خواهد ورزید و اصول آزادی , صلح و همچنین , مساوات کامل اجتماعی و سیاسی کلیه اتباع این سرزمین بدون تمایز نژاد , مذهب و جنسیت در این کشور برقرار خواهد بود. همچنین آزادی عقاید مذهبی و تعلیم و تربیت و زبان را تضمین نموده و مصونیت اماکن متبرکه و اشیای مقدسه کلیه مذاهب محترم خواهد شمرد و اصول منشور ملل متحد را رعایت خواهد نمود. همچنین شورا اعلام می دارد دولت اسرائیل آمادگی خود را برای همکاری با سازمان ها و ارگان ملل متحد برای اجرای تصمیمات متخذه در قطعنامه مورخ 9 نوامبر 1947 مجمع عمومی سازمان ملل متحد اعلام داشته و اقدامات لازم را جهت اجرای اصلاحات اقتصادی برای کلیه مردم فلسطین فراهم خواهد ساخت .
شورا به کلیه ساکنین عرب کشور اسرائیل اعلام داشته که برای تشکیل محیط صلح و صفا متحد شده , بدین ترتیب (با) سیستم خود در راه توسعه یک محیط زندگی و داشتن نمایندگی های دموکراتیک در سازمان های موقتی دولتی و دوائر آن (مشارکت ) نمایند. همچنین شورا با پیشنهاد صلح به کلیه کشورهای هم جوار , ساکنین آنها را دعوت به همکاری با دولت اسرائیل برای تامین رفاه عموم نموده است . از طرفی , دولت موقت اسرائیل از دولت ایران تقاضا دارد حاکمیت اسرائیل و دولت موقتی آن را به رسمیت بشناسد. امیدوارم که شناسایی دولت اسرائیل به زودی انجام پذیرد.
ما خاطرات زوال ناپذیر دو هزار ساله وقایع تاریخی کوروش بزرگ را که دولت و ملت یهود را مجددا در فلسطین برقرار نمود. از یاد نبرده و آرزو داریم که دولت ایران با این شناسایی . رسوم وبزرگ منشی قدیم خود را تجدید نموده و مراجعت ملت یهود را به کشور اصلی خود با شناسایی دولت اسرائیل که ایجاد رابطه دوستی بین کشورهای خاور نزدیک را فراهم خواهد نمود , حسن استقبال نماید . (3 )
حکومت ایران پس از مدتی در پاسخ به تلگراف وزیر امور خارجه دولت موقت اسرائیل « عباس صیقل » را به بهانه نظارت بر املاک اتباع ایرانی که فلسطین اشغالی را در سال 1326 ترک کرده بودند , به فلسطین اعزام کرد.در واقع , اعزام صیقل به اسرائیل برای ایجاد ارتباط و زمینه سازی شناسایی اسرائیل صورت گرفت .
در فاصله دو جنگ جهانی , سرزمین مقدس و ممتاز فلسطین با دخالت های زورمدارانه قدرت های بیگانه و فعالیت های صهونیست ها با بحران های متعددی مواجه شد. با تاسیس رژیم صهیونیستی اسرائیل و حمایت های مداوم آمریکا از آن , این منطقه به یکی از کانون های بحران جهان مبدل گشت , به گونه ای که در حال حاضر با گذشت بیش از نیم قرن در یک بحران بی پایان و حل ناشدنی فرو رفته است .
بررسی ابعاد گوناگون مسئله فلسطین و آنچه بر این سرزمین مقدس گذشته , ما را به این نتیجه می رساند که مجموعه کشورهای عربی به عنوان یکی از بازیگران موثر در صحنه فلسطین به لحاظ سو تدبیر , نبود سیاستمداران ورزیده در عرصه دیپلماسی به ویژه در هنگام تقسیم فلسطین در سازمان ملل متحد , نادیده گرفتن فرهنگ اصیل اسلام در ترسیم خط مشی مبارزه با دشمنان اسلام , عدم اتخاذ راهبردی واحد در منطقه خاورمیانه در برابر دشمنی مشترک , تکیه بیش از حد بر وعده های قدرتهای بیگانه و وابستگی به آنها , جداسازی مسئله فلسطین از دایره جهان اسلام با طرح شعار ناسیونالیسم عربی , خدشه دار کردن اراده در مبارزه در رزمندگان فلسطینی با جهت گیری به سمت خط سازش و... , نه تنها نتوانستند راه حل مناسبی برای این بحران بیابند , بلکه برخی اوقات نیز با عملکرد ضعیف و رفتارهای ناسنجیده بر پیچیدگی آن افزودند.
فلسطینی ها به عنوان بازیگران اصلی این عرصه به خاطر کاستی ها و مشکلاتی همچون فقدان رهبری واحد , عدم تمسک واقعی به ایدئولوژی اسلامی , فراگیر نبودن مبارزات مردمی , خالی کردن صحنه برای صهیونیست ها , تکیه بر پادشاهان عرب , نفوذ عناصر وابسته در میان آنها , خوشبینی برخی از رهبران فلسطینی , به قدرت های بزرگ , عدم اتحاد و همبستگی , خستگی برخی از رهبران از مبارزه و کشیده شدن به وادی سازش و... نتوانستند قبل از تحکیم و استحکام رژیم صهیونیستی از تاسیس حکومت اسرائیل جلوگیری به عمل آورند و یا پس از تاسیس آن را از صحنه فلسطین خارج سازند.
در برابر این بازیگران , بازیگر اصلی دیگری به نام اسرائیل قرار داشت , کارگزاران صهیونیسم جهانی به بهره گیری از تمام ظرفیهای موجود در مجامع و محافل بین المللی با تهدید و تطمیع موفق شدند اسرائیل را تاسیس کنند و با اتخاذ سیاست های مبنایی که سیاستگذاران اسرائیل پایه گذاران آن بودند , روند حرکت های خود را بر آن اساس تنظیم کرده و به اجرا در آورند. یکی از این اصول , عدم تعیین مرزها به منظور دستیابی به مرز دلخواه و نداشتن محدودیت برای اجرای طرح های بزرگ است . تشکیل نیروی نظامی برتر نسبت به اعراب با قابلیت های تولید انواع سلاحها از دیگر اصل هاست . آنها همچنین در سیاست راهبردی خود , نسبت به صدور قطعنامه های سازمان ملل بی توجه بوده وبا نفوذ در مراکز تصمیم گیری غرب به ویژه آمریکا و از طریق رسانه های گروهی به فریب افکار عمومی می پردازند و با افزایش اختلاف میان کشورهای اسلامی و نفوذ در سرزمین بحرانی عراق در جهت تضعیف اعراب و انقلاب اسلامی روند حرکت انتفاضه می کوشند.
در این میان , ایران به طرح تقسیم فلسطین در سال 1947 رای نداد و نمایندگی ایران در سازمان ملل متحد , طرح جداگانه ای را با توجه به منافع صهیونیست ها پیشنهاد داد که نه تنها هیچ کس از آن پیشنهاد پشتیبانی نکرد , بلکه دولت ایران هم از آن حمایت نکرد. پس از تاسیس حکومت اسرائیل , مواضع ایران ایران به تدریج تغییر یافت و رژیم پهلوی به سمت اسرائیل سوق یافت . وزیر امور خارجه دولت موقت اسرائیل نیز بلافاصله با ارسال تلگرافی به وزارت امور خارجه ایران ضمن اعلام استقرار دولت یهود در فلسطین , خاطره وقایع تاریخی دوران کوروش مبنی بر نجات قوم یهود را زنده کرده و خواستار تکرار آن بزرگمنشی و شناسایی دولت اسرائیل و ایجاد رابطه دوستی شد.
هر چند رژیم شاه پس از مدتی به درخواست دولت موقت اسرائیل با اعزام نماینده ای به اسرائیل پاسخ مثبت داد ولی در برابر تحولات فلسطین و تشکیل دولت اسرائیل , واکنش های متعددی از سوی بزرگان مذهبی , روحانیت , نمایندگان مجلس و اقشار مختلف مردم بروز یافت , و این روند تا تبعید آیت الله کاشانی ادامه داشت . اما حرکت اساسی و کار ساز را حضرت امام (ره ) تحقق بخشید و با پیروزی انقلاب اسلامی مهمترین گام راهبردی را در حمایت از فلسطین برداشت و روزنه امیدی از نور حقیقت را در دل ناباوران و ناامیدان پدید آورد که امروزه ثمره آن در چهره و حرکت زیبای جنبش انتفاضه تجلی یافته است .