گروه سیاسی: حسین موسویان، سخنگوی تیم مذاکرهکننده هستهای تحت مدیریت حسن روحانی در دولت اصلاحات سر از دانشگاه پرینستون و موسسه وودر و ویلسون درآورد. چندی پیش شنیده شد موسویان 53 ساله که سال 86 به اتهام جاسوسی دستگیر شد و نهایتا پس از حرف و حدیثهای فراوان به خاطر تبلیغ علیه نظام و نیز نگهداری اسناد محرمانه به 5 سال انفصال از مناصب دولتی محکوم شده بود؛ به آمریکا عزیمت کرده است و این خبر چند روز پیش با گزارش والاستریت ژورنال درباره وی تکمیل شد. والاستریت ژورنال درباره حسین موسویان نوشت:
«موسویان برای مقامات رسمی و دیپلماتهای آمریکایی و اروپایی آدم مهمی است چرا که از زمان تلاشهای جمهوری اسلامی برای آزادسازی گروگانهای آمریکایی در لبنان در سیاست خارجی ایران حضور داشته و بعد هم سفیر بوده و با غرب درباره تاسیس دولت جدید در افغانستان در زمان حمله آمریکا و متحدان مذاکره کرد و پس از آن هم در هیات مذاکرات اتمی حضور فعال داشت». اما این گزارش زمانی جالب میشود که «جی سولومون»، نویسنده گزارش والاستریت ژورنال خبر میدهد موسویان از شهریور 88 در موسسه وودرو ویلسون مشغول به کار شده است:«شهریورماه سال پیش بود که موسویان به عنوان پژوهشگر میهمان به مدرسه روابط عمومی و بینالمللی وودر و ویلسون در دانشگاه پرینستون وارد شد». حضور موسویان در پرینستون و وودر و ویلسون بسیار عجیب و پرسشساز است. بهراستی وی برای چه در آمریکا و موسسه وودر و ویلسون حضور دارد؟ سولومون جواب قابلتاملی به این سوال میدهد: «کار روی برنامه اتمی جمهوری اسلامی و روابط ایران و آمریکا». به نوشته والاستریت ژورنال، نه دولت باراک اوباما و نه دانشگاه پرینستون درباره دیپلمات ایرانی که در آمریکا اقامت گزیده چیزی نگفتند اما به گفته دیپلماتهای اروپایی و آمریکایی کار موسویان درباره نوع تصمیمگیری تهران، مورد موشکافی دقیق قرار دارد. به گزارش «وطنامروز» از این روزنامه، در مطلبی که موسویان نوشته و فقط در دانشگاه پرینستون توزیع شده، وی خواستار گفتوگوی ایران و آمریکا شده است.
موسویان در این نوشته معتقد است که تحریمهای جدید، مواضع ایران را «رادیکال»تر میکند. آنگونه که والاستریت ژورنال نوشته، سخنگوی تیم هستهای به مدیریت حسن روحانی، اعلام کرده که برای جلب حمایت سیاسی از سبزها به آمریکا نیامده است و همچنین گفته: «من نیازی به پناهندگی از هیچ کشوری ندارم و هیچگاه درخواست پناهندگی نخواهم کرد». اما نکته حائز اهمیت در نوشته موسویان، تحلیل وی از شرایط داخلی ایران است. حسین موسویان درباره نارضایتیهای داخلی در ایران نوشته که بعید است دستگاه قدرت و رهبری در ایران بزودی تغییر کند و اگر این تغییر قرار است در راه باشد، باید تغییر از درون باشد. وی به واشنگتن پیشنهاد کرده صبر را در سیاست خارجی خود لحاظ کند چرا که هرگونه بهبود روابط ایران و آمریکا نه کار چند ماه، که کار چند سال خواهد بود. موسویان البته گفته که حوادث پس از انتخابات، یک چالش داخلی ایران است.
فعالیت در مؤسسه برانداز
حضور موسویان در وودر و ویلسون و کار روی برنامه هستهای ایران نگرانکننده است. این موسسه که از جمله مراکز فعال در زمینه براندازی در کشورهای مخالف آمریکا است، به غیر از موسویان، دیگر ایرانیانی مانند هاله اسفندیاری، رامین جهانبگلو، حسین بشیریه و شادی صدر را در لیست همکاران خود دارد. چندی پیش معاون خارجی وزارت اطلاعات طی یک نشست خبری، مراکز و موسسات فعال در زمینه جنگ نرم علیه ایران را معرفی کرد و پس از بنیاد سوروس، موسسه وودر و ویلسون به عنوان خطرناکترین مرکز جنگ نرم و براندازی معرفی شده بود. معاون خارجی وزارت اطلاعات همان موقع صراحتا اعلام کرد که «هرگونه ارتباط، عقد قرارداد و اخذ امکانات از سوی اشخاص حقیقی با این موسسات و بنیادهای جریان جنگ نرم غیرقانونی و ممنوع است. همچنین دریافت هرگونه کمکهای نقدی از خارج کشور برای جریانات و احزاب و گروههای سیاسی، غیرقانونی است». اما وودر و ویلسون در جریان تلاش سال گذشته برای براندازی نرم در ایران نیز بسیار فعال بود. در همین راستا است که مدیر کل ضد جاسوسی وزارت اطلاعات، پروژه براندازی نرم آمریکا در ایران را از جمله پروژههایی دانست که از طریق بنیاد سوروس، آیرکس، وودر و ویلسون و آیپک دنبال میشد. هاله اسفندیاری که سال 86 در ایران دستگیر شد، در اعترافات خود اذعان کرد که وودر و ویلسون از طریق بنیاد سوروس ساپورت مالی میشود. به گفته اسفندیاری، «بنیادهای فعال در زمینه براندازی در ایران، از طریق دعوت افراد به سخنرانی، شرکت در کنفرانسها، دادن پروژههای تحقیقاتی و بورسهای مطالعاتی، سعی در یارگیری و جذب عناصر موثر در کشور و مرتبط کردن آنها با نهادها و سازمانهای تصمیمساز و تصمیمگیر در آمریکا داشته و دارند». گفتنیها درباره موسسه وودر و ویلسون بسیار است اما بیان همین موارد، ماهیت و فلسفه تشکیل این موسسات را آشکار میکند. با این حال حضور فردی مانند حسین موسویان در این موسسه نگرانکننده است. فردی که اسناد محرمانه فعالیتهای هستهای ایران را در اختیار داشته و به گفته والاستریت ژورنال به خوبی از میزان قدرت ایران با خبر است.
موسویان حتی بر زوایای ظریف موضوع هستهای ایران احاطه دارد و بسیار بدیهی است حضور چنین فردی که پیش از این رفتار و عملکرد وی در قبال منافع ملی ایرانیان ثابت شده، در موسسهای که یکی از اهداف اصلی آن براندازی نرم در ایران است، نگرانکننده است. با این حال اما گلایهای هم نسبت به اهمال در کنترلها و نظارتها وجود دارد. متاسفانه تناسب برخوردها و محدودیتها در کشور به حالت غیرقابلقبولی رسیده است. روزنامهای به دلیل نقد درست و واقعی یک قوه به سرعت مورد حمله و فشار قانونی قرار میگیرد اما یک مجرم هستهای – با توجه به حساسیتهای بالای این موضوع بر شرایط داخلی و خارجی ایران- به آسانی در بحبوحه فتنه از کشور خارج میشود و در یک موسسه برانداز به فعالیت مشغول میشود و جالب اینکه یکی از محورهای فعالیت این عنصر در آن موسسه برانداز، موضوع هستهای کشور است. از سوی دیگر مجرم مسالهدار دیگری که مورد توجه ویژه اطلاعاتی است و نقشی اساسی در فتنه پس از انتخابات داشت، به آسانی در نشریات کشور فعالیت میکند و در برخی موارد دیده شده استراتژی جریان فتنه را نیز رسانهای میکند! به هر حال شایسته است مسؤولان مربوط، اقدامات شایستهتری درباره موضوعات مهم و بسیار تاثیرگذار از جمله کنترل عناصر حساس بویژه کسانی که سابقه روشنی ندارند، تدبیر کنند.