تاریخ انتشار : ۱۸ آذر ۱۳۸۹ - ۰۷:۴۹  ، 
شناسه خبر : ۱۶۲۶۷۳

علی شیرازی
دنیاگرایی
حضرت علی(ع) در خطبه 174 نهج‌البلاغه می‌فرمایند: آگاه باشید، همانا این دنیا که آرزوی آن را می‌کنید و بدان روی می‌آورید، و شما را گاهی به خشم می‌آورد و زمانی خشنود می‌سازد، خانه‌ ماندگار شما نیست، و منزلی نیست که برای آن آفریده و به آن دعوت شدید، آگاه باشید نه دنیا برای شما جاودانه و نه شما در آن جاودانه خواهید ماند. دنیا گرچه از جهتی شما را می‌فریبد ولی از جهت دیگر شما را از بدی‌هایش می‌ترساند، پس برای هشدارهایش از آن چه مغرورتان می‌کند چشم پوشید، و به خاطر ترساندنش از طمع‌ورزی در آن باز‌ایستید، به خانه‌ای که دعوت شدید سبقت گیرید، و دل از دنیا برگیرید، و چونان کنیزکان برای آنچه که از دنیا از دست می‌دهید گریه نکنید.
خداوند بزرگ در آیه‌های 16و17 سوره‌‌ اعلی می‌فرماید: ولی شما زندگی دنیا را مقدم می‌دارید، در حالی که آخرت نیکوتر و پایدارتر است.
در آیه 64 سوره‌‌ عنکبوت می‌خوانیم: این زندگی دنیا چیزی جز سرگرمی و بازی نیست.
مثل زندگی دنیا مثل گیاهی است که چند روز شادابی و طراوت و سبزی دارد؛ اما نباید فریب این زیبایی و سرسبزی را خورد، چرا که چیزی نمی‌گذرد که خشک و پژمرده خواهد شد.
به باطن دنیا بنگرید. نگاه حضرت علی(ع) را به باطن دنیا نظاره کنید که می‌فرماید: به خدا سوگند این دنیای شما در چشم من خوارتر و پست‌تر از استخوان خوکی است که در دست انسانی مبتلا به جزام باشد! (1)
این نهایت نفرت و انزجاری است که می‌توان نسبت به دنیاگرایی ابراز کرد. همین دنیایی که انسان‌ها با حرص و ولع تمام برای رسیدن به آن خیز برداشته‌اند، علی(ع) آن را از استخوان خوک پست‌تر می‌داند.
پیامبر اعظم(ص) فرمودند: دوستی دنیا ریشه همه‌‌گناهان و آغاز هر مصیبتی است.(2)
حضرت علی(ع) نیز فرمودند: دوستی دنیا اساس فتنه‌ها و ریشه‌‌ مشکلات است.(3)
مقام معظم رهبری در تاریخ 22/4/1371 در جمع گردان‌های عاشورای نیروی مقاومت بسیج فرمودند: دنیاطلبی و مادی‌طلبی؛ کاری است که عبیدا... زیاد و یزید می‌کردند... آن‌ها می‌خوردند؛ آن‌ها تجملات را زیاد می‌کردند.
این دنیاگرایی بصیرت را می‌گیرد و انسان را کور می‌کند.
این زر و زیور‌ها،‌ این جلوه‌ها، این لذت‌های دنیا، اگرچه برای شما لازم است، اگر چه شما ناچارید از آن‌ها بهره ببرید، اگرچه زندگی شما وابسته به آن است و در این شکی هم نیست و باید آن‌ها را برای خودتان فراهم کنید، اما بدانید که مطلق کردن این‌‌ها و چشم بسته به دنبال این نیاز‌ها حرکت کردن و هدف را به فراموشی سپردن، بسیار خطرناک است. این همان چیزی است که آدمی را از حق جدا می‌سازد و قلبش را تاریک می‌کند.
این دنیاگرایی، شاخه‌هایی دارد که به برخی از آن اشاره می‌کنیم...          ادامه دارد...