رییس مرکز ملی جهانی شدن گفت: انسانها در آینده حاکمیتی را که شان و عزت او را رعایت نکند، آن را بزرگ نشمارد و ضمن درک ابعاد نیازهای جدید او بر آن صحه نگذاشته و در مقام تحقق آن اقدام نکند، نخواهد پذیرفت. به گزارش ایسنا، اسفندیار رحیم مشایی در نشست علمی تبیین مطالعات جهانیسازی و جهانی شدن ـ که با حضور معاونین پژوهشی وزارتخانهها و دانشگاهها برگزار شد ـ اظهار کرد: جهانی شدن به معنای ارتباط ارگانیک، سازمان یافته، منسجم و معناداری است که از دیرباز در حرکت جامعه بشری در حال تحقق بوده و امروز که تکنولوژی در ارتباطات و اطلاعات امکان وقوع آن را بیشتر فراهم کرده است، بیش از پیش قابل فهم است.
وی افزود: از آموزههای فکری و فلسفی در حوزه معارف حقه اسلامی و مکتب جعفری این معنا به درستی دریافت میشود که حقیقت و قیمت انسان به عنوان برترین موجود آفرینش در تعامل جمعیاش با سایر انسانهاست. همه آفرینش با آفرینش انسان معنا پیدا میکند و رابطه انسان با همه آفرینش امری ضروری و بر اساس حکمت بوده که در این حوزه ارتباط وسیع، آنچه بیش از همه اهمیت دارد، رابطه انسان با انسان است.
وی با بیان اینکه « همه موجودات عالم برای انسان و انسانها برای یکدیگر خلق شدهاند» تصریح کرد: پس بودن انسانها کنار یکدیگر یک ضرورت حکمی بوده که مقدمهای برای وجود انسانها برای یکدیگر است و تصوری خلاف این موضوع غیرحکیمانه است.
رییس مرکز ملی جهانی شدن با اشاره به اینکه « ضرورت حکمت در آفرینش است» خاطرنشان کرد: کمال انسان در راه انسان به سمت خدا از مسیر انسان عبور میکند، به این معنی که آنها برای رسیدن به کمال به یکدیگر نیازمند هستند و مسیر کمال بشریت این است که امکان ارتباط همهجانبه و کامل بین آحاد انسانی در یک مجموعهای به نام نظام باید فراهم شود. به هر اندازه که این امکان ارتباط بین عناصر انسان در زندگی بیشتر فراهم شود، امکان سیر کمالی انسان هم بیشتر و به هر میزان که در این راه مانعی وجود داشته باشد، به همان اندازه امکان سیر تکاملی بشر هم کمتر میشود.
وی خاطرنشان کرد: اگر انسان در زندگی و روی زمین کار خود را از تفرق و پراکندگی آغاز کرده است، این به معنای اصالت و تفرق و پراکندگی نیست، بلکه اجتناب و گریزی از آن نبوده؛ چراکه ماهیت حرکت انسان در تاریخ، مفهوم به هم رسیدن، با هم بودن و شناخت یکدیگر را تبیین میکند، یعنی منطق حرکت به سمت تفرق نیست، بلکه در مسیر به هم رسیدن است.
وی با اشاره به اینکه « آسمان و زمین مسخر انسان است » اظهار کرد: در مسیر حرکت انسان جریانی وجود دارد که موید به هم رسیدن، انسجام، اتحاد و یکپارچگی انسان بوده است و جامعه جهانی در راه به هم رسیدن و نزدیک شدن به یکدیگر در حال حرکت است. امروز مفهوم رویایی، قدیمی، تاریخی بشر که همه اعضای بشر با هم مرتبط باشند و انسانها تابع یک نظام واحد در دنیا زندگی کنند، قابل فهم است و به دلیل رشد علمی در حوزه ارتباطات و امکاناتی که برای برقراری ارتباطات فراهم آمده است، این اندیشه را که انسان میتواند در کل جهان و در سایه یک نظام حرکت کند، در ذهن عموم مردم امری قابل تحقق شده است.
مشایی خاطرنشان کرد: خوب یا بد بودن زندگی کردن انسانها در سایه یک نظام بحثی مستقل، اما موضوع اصلی امکان وقوع آن است؛ چراکه ممکن بود در هزار سال گذشته مدینه فاضله و اتوپیا در ذهن اندیشمندان مطرح شده باشد، اما امکان وقوع آن موضوعی متفاوت است و اساسا در مورد جامعه جهانی و مردمانی که در هزاران سال پیش میزیستند ـ روزگاری که حتی روستاهای دور دست خود را نمیشناختند ـ این مفهوم، مفهوم انتزاعی است.
وی افزود: در حال حاضر که در اروپا، اتحادیه به وجود آمده و در آفریقا و در نقاط دیگر در حال شکلگیری است، جامعه جهانی میتواند یک هویت یکپارچه را داشته باشد؛ چراکه دامنه تصمیمات و برنامهریزیها مثل گذشته به جغرافیایی خاص محدود نبوده و اثرگذاری آن تحت تاثیر یک جغرافیا نیست.
وی با اشاره به اینکه « در همه دنیا و همه حوزهها شاهد تغییری فراگیر هستیم» اظهار کرد: موضوع اصلی در این تغییر اثر جمعی جهانی بر همه مولفههاست؛ چراکه یک جریان موثر، تعیین کننده، خستگیناپذیر و توقفناپذیر است که از اعماق تاریخ آغاز شده و حرکتش آشکارتر و تعیین کننده بوده و هیچکس نه میتواند مانع این تغییر شود و نه عامل آن . این تغییر به جوهر آفرینش مرتبط است.
رییس دفتر رییسجمهور ادامه داد: گویی انسانها در تاریخ ماموریتی داشتهاند و هرکس به نقطهای در جهان رفته و نهایتا به وعده تاریخی خود که به هم رسیدن است، رسیدهاند، اما این به هم رسیدن به معنای جمع شدن در یک جا و زمان واحد نبود، بلکه هر واحد انسانی در هر نقطهای که ایستاده باشد، ایستادگیاش در جغرافیایی زیر پای او نیست، بلکه او در تمام نقاط دنیا ایستاده است، چون جغرافیا با گوش شنیده میشود و این چشم و گوش است که تعیین کننده جغرافیای مطلق به انسان است و دامنه و برد گوش، چشم و هوش است که توسعه پیدا میکند.
وی گفت: اگر روزی در مورد عظمت انسان صحبت میشد، انسان تا این حد حقیر نمیشد و دیگر شاهد جنگ، ستیز، کلاهبرداری، قتل، غارت و فساد نبودیم، اما اینها همه ناشی از توقف انسان، کوچک دیده شدن انسان و فقر نشناختن عزت و عظمت انسان است.
وی با اشاره به اینکه « جهانی شدن یعنی انسانها متعلق به جهان و جهان متعلق به هر انسان است» ادامه داد: چگونه است که در قرآن آمده است که «هر کسی یک نفر را بکشد ، مانند این است که همه را کشته و اگر کسی را یک نفر زنده کند ، مانند آن است که همه را زنده کرده است» و این که امام صادق (ع) میفرمایند « بدترین نوع کشتن گمراه کردن انسان و هدایت او بهترین زنده کردن و احیای اوست» و نیز فهم این موضوعات یک دنیا روشنی ایجاد میکند؛ چراکه همه دنیا به شرط روشن شدن انسان معنی پیدا میکند و بدون انسان دنیا هیچ قیمتی ندارد.
مشایی خاطرنشان کرد: این آیه قرآن در فضایی که جامعه انسانی جهانی نباشد و در فضایی که نقش جهانی یک انسان قابل فهم نیست، توضیح ندارد، اما این آیه پیام بزرگی دارد و آن این است که همه انسانها باید به جایی برسند که هر انسان معادل همه انسانها باشد و اثر آن باید جهانی باشد. اگر شان انسانی از نظر اثر و عملکرد به افق انسانی و اعلای خودش برسد، یعنی دیدش، تصمیمش، عملکردش و افق نگاهش لایتناهی شود، آن وقت است که انسان معادل همه است.
وی خاطرنشان کرد: انسان در آینده حاکمیتی را که شان و عزت او را رعایت نکند، آن را بزرگ نشمارد و ضمن درک ابعاد نیازهای جدید او بر آن صحه نگذاشته و در مقام تحقق آن اقدام نکند، نخواهد پذیرفت. نظامی که میگوید انسانها باید متفرق بوده و با هم ارتباط نداشته باشند، در برابر نظامی که طرفدار ارتباط، تعامل و همکاری و نشستن در کنار یکدیگر انسانهاست، بسیار متفاوت است. یک جریانی که مرزها را پر رنگ میشمار و جریانی که مرزها را قبول ندارد، با یکدیگر متفاوتند. مشخص است که آرای انسانی در منطق فطری بیمرزی را میپذیرد؛ چراکه در بیمرزی توسعه حوزه حرکت و زندگی انسان را تثبیت میشود.
رییس مرکز ملی جهانی شدن با بیان اینکه « جهانی شدن امری در حال وقوع است و هیچکس نمیتواند مانع آن شود » افزود: هر روز که میگذرد، فهم این موضوع برای بخشی از مردم، جوامع و ملتها روشنتر میشود و باید پذیرفت که کسانی دیگر در فهم این ماجرا از ما سبقت گرفته و زودتر دریافتهاند که جهان امروزی به چه سمت و سویی پیش میرود. تسلط بر دنیا و امپریالیسم در قرن گذشته این معنا را فهمید و جامعه غربی به دلیل اینکه در صحنه تکنولوژی پیش رفته بود، مفهوم جهانی شدن را زودتر دریافت و برای اینکه اندیشه سلطهجویانه و منویات خود را در دنیا مستقر کرده و روند جهانی شدن را مدیریت کنند، تلاش کردند.
وی با بیان اینکه « آنچه که غربیها خواسته و میخواهند، سوءاستفاده از جریانی است که انسانها را میخواهد به هم نزدیک کند » اظهار کرد: آنها میخواهند برای سلطه خودشان از فرایند این حرکت استفاده کرده و منافع همه دنیا را قبضه کنند و از سرباز، کارگر، تصمیمساز و یا متفکر هم در این راه بهره میبرند.
به گزارش ایسنا وی خاطرنشان کرد: پیشرفتهایی که برای کشورهای پیشرفته دنیا مانند آمریکا رخ داده است، زاده اندیشههایی است که از سراسر دنیا رصد، جمع و مورد بهرهبرداری قرار گرفته و امروز استیلای قدرتهای بزرگ نظام سیاسی و اقتصادی بر دوش همین جریانی است که در طول تاریخ خودش را به جلو میبرد. مشایی در پایان گفت: روند جهانی شدن امری مقدس و الهی است.