« رجب طیب اردوغان » نخست وزیر اسلام گرای ترکیه در سفر به فلسطین اشغالی اظهاراتی داشت که موجب شگفتی محافل سیاسی بین المللی شده است .
پیش از این تصور می شد که دولت اردوغان برای عقاید مذهبی ـ سیاسی خود , ارزش خاصی قائل است لکن انجام این سفر , نشان داد که چنان تصوراتی , چندان مبنای محکم و استواری ندارد و دستکم برخی از اسلام گرایان حاکم , حاضرند برای بدست آوردن هر امتیازی , از عقاید مذهبی ـ سیاسی خود نیز به راحتی عدول کنند.
تعجب و حیرت از موضع اردوغان زمانی افزایش می یابد که به محتوای اظهارات نخست وزیر ترکیه در همین رابطه توجه شود که علیرغم وجود تنش ها بر سر سیاستهای رژیم صهیونیستی در قبال فلسطینی ها , روابط ترکیه و اسرائیل را « محکم » خواند , اسرائیل را یک کشور دوست ترکیه نامید و حتی ابزار امیدواری کرد که دیدار کنونی وی از فلسطین اشغالی , دوستی میان ترکیه و اسرائیل را تقویت کند.
آنچه در این میان اهمیت دارد , بی ثباتی مواضع دولت اسلام گرای ترکیه در قلمرو حرف و عمل است که مشخصات یک حرکت نوسانی و بشدت تحت تاثیر منافع سیاسی و اقتصادی را در ذهن ها تداعی می کند.
فراموش نکنیم که اردوغان در سال گذشته , اقدام وحشیانه صهیونیست ها در ترور شیخ احمد یاسین رهبر معنوی گروه اسلامی حماس را محکوم کرده و آنرا نمادی از یک اقدام تروریستی معرفی نموده بود. وی همچنین در پی حملات ضدانسانی ارتش صهیونیستی به اردوگاه آوارگان فلسطینی در « رفح » در جنوب نوار غزه , رژیم اشغالگر صهیونیستی را بعنوان یک « رژیم تروریست » نام برده بود. با اینهمه , اردوغان در آستانه سفرش به فلسطین اشغالی , به توجیه مواضع گذشته اش پرداخت و آنرا یک انتقاد صریح از یک رژیم دوست نامید.
آنچه در این میان , بیش از هر چیز دیگر جلب توجه می کند , تناقضات آشکار در اظهارات و رفتار نخست وزیر اسلام گرای ترکیه است که از یکطرف اسرائیل را یک « رژیم ترویستی » می نامد و از طرف دیگر آنرا « دوست ترکیه » قلمداد می کند. اردوغان در همین مصاحبه , سعی در کمرنگ ساختن و کم اهمیت جلوه دادن جنایات رژیم صهیونیستی دارد و آنرا درحد « توسل افراطی به زور » تقلیل می دهد و ادعا می کند که اظهارات وی فقط انتقادی به این شیوه رفتار است .
اردوغان سپس برای خوشایند اشغالگران صهیونیست , عملیات ضداشغالگری فلسطینی ها علیه نظامیان اشغالگر را نیز محکوم کرده و بطور همزمان , اظهار امیدواری می کند که سفرش به فلسطین اشغالی باعث برقراری صلح پایدار بین صهیونیست های اشغالگر و فلسطینی ها شود.
در این زمینه مسائل و نکات مهمی وجود دارد که توجه خاص به آنها می تواند ابعاد تاسف بار سفر اردوغان به فلسطین اشغالی و آثار و تبعات اظهارات و مواضع وی را به تصویر بکشاند.
1 ـ اصل سفر اردوغان به فلسطین اشغالی و دیدار وی با مقامات ارشد رژیم صهیونیستی با هر انگیزه و هدفی که توجیه شود , بمنزله به رسمیت شناختن اشغالگران صهیونیست و اعلام همراهی , هم پیمانی و همکاری با رژیم اسرائیل تلقی شده و برای اسلام گرایان ترکیه , کاملا شرم آور است که در این زمینه حتی از پیشینیان لائیک خودشان هم سبقت گرفته اند و پس از مشاهده آنهمه جنایات ضدانسانی صهیونیست ها , از اسرائیل بعنوان یک « کشور دوست » یاد می کنند.
2 ـ اگر عملکرد لائیک ها و اسلام گرایان در نظام اجرائی ترکیه مورد مقایسه قرار گیرد , نمی توان برای دولت اردوغان در قلمرو مسائل فلسطین , امتیاز چندانی را قائل شد که برای دولت وی بعنوان یک « موضع اصولی ماندگار » تلقی شود.
اینکه اردوغان به جنایات صهیونیست ها معترض بود و ماهیت این رژیم را « ترویستی » معرفی کرده بود , یک اعتبار ویژه را برای خود نزد افکار عمومی جامعه مسلمان ترکیه و نزد دنیای اسلام و حتی نزد آزادگان جهان به وجود آورد ولی باید پرسید که دولت اردوغان تا چه اندازه به چنان مواضعی وفادار مانده است؟
3 ـ واقعیت اینست که همراهی و هم پیمانی با اشغالگران شرور اسرائیلی برای هر کسی , یک نقطه ضعف نابخشودنی است اما شاید از لائیک های ترکیه که تحت تاثیر القائات و فشارهای بیگانه عمل کرده اند و می کنند , چندان دور از انتظار نباشد که با صهیونیست های اشغالگر « نرد عشق » ببازند. چون آنها در عرف سیاسی و در چارچوب های اعتقادی خود به چیزی پایبند نیستند که برای هم پیمانی با اشغالگران صهیونیست , قبحی داشته باشد ولی از اسلام گرایانی که متکی به آرا مسلمانان ترکیه هستند و مسلمانان با ورود آنها به مراکز قدرت و حاکمیت , انتظار تحولی مثبت در جهت احترام به ارزشهای انسانی ـ اسلامی داشته اند و دارند , این هرگز قابل انتظار و تحمل نیست که اسلام گرایان هم با « ادبیات لائیک ها » در ترکیه , سخن بگویند و با همان شیوه به توجیه همکاری و هم پیمانی با اسرائیل اشغالگر بپردازند , اشغالگر با « قربانی اشغال » را به یک چشم بنگرند و اقدامات ترویستی اسرائیل را همردیف عملیات ضداشغالگری فلسطینی ها دانسته و هر دو را به یک اندازه محکوم بدانند!
4 ـ یک مورد از اعتراضات منطقی که همواره دنیای اسلام و آزادگان جهان , علیه حامیان وقیح رژیم اشغالگر صهیونیستی مطرح کرده اند و بر آن اصرار ورزیده اند , آنست که چرا چشم خود را بر جنایات مستمر صهیونیست ها بسته اند و سعی دارند که آنرا کم اهمیت جلوه دهند اعتراض دیگری که بطور همزمان مطرح است , اینکه چرا به توجیه جنایات اسرائیل پرداخته اند و چرا از مظلومیت فلسطینی ها که صاحبان اصلی و واقعی بین اسلامی فلسطینی هستند , کوچکترین دفاع صریح و آشکاری نمیکنند؟
جای تاسف است که همین اعتراض ها با همین محورهای اصلی , امروزه به نخست وزیر اسلام گرای ترکیه نیز وارد است و متاسفانه هیچ توضیح قانع کننده ای که رفع مشکل کند و به نگرانیها خاتمه دهد , وجود ندارد.
5 ـ چه بسا که اسلام گرایان حاکم بر ترکیه در توجیه عملکرد تاسف بار خود در این زمینه , باز هم به « توجیه » متوسل شوند و حتی بر ضرورت سبقت گرفتن از لائیک ها در این زمینه هم اصرار ورزند. متاسفانه این شیوه , درگذشته هم دقیقا توسط اسلام گرایان حاکم در ترکیه مورد استفاده قرار گرفته و آنها علیرغم در اختیار داشتن آرا اکثریت در مجلس ترکیه , حکم الهی ضرورت مقابله با « زنا » را از رسمیت و صورت قانونی در این کشور خارج ساختند تا بلکه بتوانند زمینه ورود ترکیه به اتحادیه اروپا را فراهم سازند.
ناگفته پیداست که اگر مجلس ترکیه بطور مطلق در انحصار لائیک ها بود , آنها هرگز به خودشان جرئت نمی دادند که برای تدارک مقدمات ورود ترکیه به اتحادیه اروپا , به ساحت مذهب وارد شوند و احکام الهی را خدشه دار کنند و اگر هم در فکر انجام اقدامی در این زمینه بودند , مسلما با احساس نگرانی و دلواپسی نسبت به عواقب آن , در تصمیم گیریهای خود دچار تردید می شدند. ولی دیدیم که باصطلاح اسلام گرایان در مجلس ترکیه , حتی قوانین اسلامی و احکام محرز و مسلم الهی را هم زیر پا گذاشتند و کاری را کردند که لائیک ها را هم به حیرت انداختند.
6 ـ روشن است که آن اقدام دیروز اسلام گرایان ترکیه برای جلب رضایت اتحادیه اروپا و این اقدام امروزشان برای جلب رضایت اسرائیل , اتحادیه اروپا , آمریکا و مشخصا صهیونیست ها بوده و هست .
تجربه نشان داد که آن نرمش و انعطاف و کرنش و لغو قانون ممنوعیت زنا و ضرورت اعدام زناکاران , گرهی از مشکل ترکیه برای ورود به اتحادیه اروپا نگشود و سرانجام , اتحادیه اروپا با تصویب یک جدول زمانی 15 ساله , همه چیز را به آینده های دور موکول کرد. در این تجربه های اخیر هم صهیونیست ها یقینا از کرنش ها و انعطاف پذیری اسلام گرایان سیاسی کار ترکیه , حداکثر سواستفاده های ممکن را بعمل خواهند آورد , ولی باز هم فردا همه خواهند دید که مشکلات فراوان تری , بین ترکیه و رژیم صهیونیستی وجود خواهد داشت که همچنان اسلام گرایان را به انعطاف و عقب نشینی و کرنش , مجبور خواهد کرد. با این تفاوت که آنها تدریجا , آرا مردم و پشتوانه های مردمی خود را هم از دست خواهند داد و مهمتر از آن , از « توفیق الهی » نیز برای همیشه , با اختیار و انتخاب خودشان , محروم خواهند شد. البته امید و انتظار مسلمانان ترکیه و دنیای اسلام , اینست که اسلام گرایان حاکم ترکیه به اشتباهات عینی و ملموس خود به سرعت پی ببرند و درصدد رفع و جبران آن برآیند. انشاالله .