تاریخ انتشار : ۱۵ مهر ۱۳۸۹ - ۰۸:۱۸  ، 
شناسه خبر : ۱۶۳۶۰۴
اشاره : شهید آیت الله سید محمد باقر حکیم , تداوم دهنده خط سرخ شهادت و رهرو خالص و صادق خاندان پاکی است که در مسیر تحقق فرهنگ و اندیشه دینی و استقرار نظام سیاسی و حکومتی اسلام لحظه ای آرام و قرار نیافتند و هر کدام جان های مطهرشان را در مسلخ عشق به خاک و خون نشاندند تا کاروان بزرگ شهادت همچنان به حرکت خویش ادامه دهد و آثار پاک خون شهیدان راه خدا , تهدیدگر قدرت های سیطره جوی جهان و عوامل و دست نشاندگان داخلی آنها در کشورهای اسلامی باشد. سالگشت شهادت این اسوه علم و تقوا و جهاد را گرامی می داریم و به همین مناسبت پیام عمیق رهبر فرزانه انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای را در توصیف شخصیت والای این عالم وارسته مرور می نمائیم و سپس گوشه ای از فعالیت های علمی و سیاسی او را به نظاره می نشینیم .

بسم الله الرحمن الرحیم
انالله و اناالیه راجعون

دست گناهکار و پلید مزدوران استکبار , فاجعه ای بزرگ آفرید و شخصیت ارزشمندی را که در برابر اشغالگران عراق , سنگر مستحکمی به شمار می آمد ویران کرد.
امروز در جوار حرم ملکوتی مولای متقیان علیه آلاف النحیه والثنا , آیت الله سید محمد باقر حکیم به همراه ده ها نفر از مردان و زنان با ایمانی که از زلال ذکر و خشوع نماز جمعه بهره مند شده بودند , شربت شهادت نوشیدند و به حریم امن رحمت و فیض خاص الهی عروج کردند.
این شهید عزیز عالم مجاهدی بود که سالهای متمادی برای احقاق حق ملت عراق با رژیم خبیث صدام مبارزه کرد و پس از سقوط آن مجسمه شر و فساد در مقابله با اشغالگران آمریکایی و انگلیسی همچون سد مستحکمی ایستاد و مبارزه ای دشوار را با نقشه های شوم آنها آغاز کرد و خود را برای شهادت در راه این جهاد بزرگ و پیوستن به خیل شهیدان خاندان معظم آل حکیم و دیگر شهیدان علم و فضیلت در عراق آماده کرد.
فاجعه امروز نجف اشرف و شهادت این سید بزرگوار و عالم مجاهد , بی شک در خدمت هدفهای آمریکا و صهیونیست هایی غدار انجام یافته است . شهید آیت الله حکیم مظهر خواسته های بحق ملتی بود که دین و استقلال و آینده کشور خود را در معرض تهدید و خانه خود را در زیر چکمه اشغالگران می بیند و می خواهد از هویت دینی و ملی خود در برابر متجاوزان دفاع کند.
شهادت این سید بزرگوار , مصیبت جانکاهی برای ملت عراق و سند دیگری بر جرم اشغالگران است که ناامنی و هرج و مرج را با حضور نامشروع خود بر عراق تحمیل کرده اند. اما دشمنان عراق مستقل و مسلمان بدانند که با این شهادت مظلومانه , عزم و مقاومت ملت عراق را در برابر نقشه ها و هدفهای استکبار و صهیونیزم و ایمان و وفاداری آنان به خط اسلام و رهبری دینی ضعیف نمی گردد و بر عکس خواسته آنان پایدارتر خواهد گشت . انشاالله .
به ملت مومن و غیور عراق یادآوری می کنم که تنها راه سربلندی ملت و نجات کشور از شر نقشه های خطرناک استکبار و صهیونیزم , وحدت کلمه آنان در زیر پرچم پرافتخار اسلام است وامروز آنان می توانند با تمسک به این ریسمان مستحکم الهی , آینده ای را برای کشور خود و نسلهای بعدی رقم بزنند که در آن عراق اسلامی و مستقل همچون ستاره درخشانی در دنیای اسلام نمایان گردد.
بزرگان و نخبگان دینی و سیاسی عراق تنها با تمسک به اسلام و وحدت کلمه خواهند توانست وظیفه بزرگی را که در این روزگار استثنایی برعهده دارند , انجام دهند وامید است که در این راه ثابت قدم و موفق باشند.
اینجانب , این فقدان مصیبت بار را به عموم ملت عراق و ایران و به حوزه علمیه و مراجع معظم و علمای اعلام نجف و قم و مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق و به خصوص به خاندان معظم و شهیدپرور حکیم , بالاخص به برادر مکرم ایشان جناب آقای سید عبدالعزیز حکیم و به خانواده و فرزندان معزز این شهید محراب تسلیت و این شهادت بزرگ را تبریک می گویم و همچنین برای خانواده های محترم سایر شهیدان این حادثه مصیبت بار صبر جمیل و اجر جزیل مسئلت می کنم و علو درجات همه آن شهیدان مظلوم و شفای عاجل مجروحان این حادثه را از خداوند متعال خواهان و به منظور بزرگداشت یاد آن سید شهید عظیم و سایر همرزمانش سه روز عزای عمومی اعلام می دارم .
وسبعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون
سید علی خامنه ای
اول رجب 1424
1382,6,7
آیت الله سید محمد باقر حکیم شصت و چهارمین شهید از خاندان حکیم , در اولین روز از ماه رجب با زبان روزه بر اثر انفجار مهیب در شهر نجف اشرف در جنوب بغداد به شهادت رسید.
رئیس مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق بیستم اردیبهشت ماه سال 1382 پس از 23 سال تبعید در میان استقبال پرشور مردم شهرهای جنوب عراق به کشورش بازگشت .
آیت الله سید محمد باقر حکیم که تا سال 1359 خورشیدی در شهر نجف اشرف اقامت داشت در پی قلع و قمع سیاسی مخالفان رژیم صدام و به شهادت رسیدن استادش آیت الله سید محمد باقر صدر و همچنین تحدید به قتل وی از سوی این رژیم به سوریه و سپس به ایران مهاجرت کرد.
آیت الله حکیم در مدت تبعید از هفت حادثه سو قصد که عوامل حزب بعث عراق برنامه ریزی کرده بودند , جان سالم بدر برده بود.
پیش از شهادت سید محمد باقر , شش برادر وی , سید یوسف » , « سید محمدرضا » , « سید عبدالهادی » , « سید عبدالصاحب » , « سید علا » و « سید محمد حسین » توسط رژیم بعث عراق اعدام شدند , « سید کاظم » برادر دیگر نیز در یک حادثه رانندگی مشکوک جان خود را از دست داد و « سید محمد مهدی » دیگر عضو این خانواده هم پس از آزاد شدن از زندان بعثی ها , در سودان ترور شد.
آیت الله سید محمد باقر حکیم , فرزند آیت الله العظمی سید محسن حکیم رهبر دینی و مرجع عالی شیعیان در دهه های 1330 و 1340 در سال 1318 خورشیدی در شهر مقدس نجف اشرف دیده به جهان گشود.
سید محمد باقر در کودکی در مکتب به تحصیل علم پرداخت و در جوانی تحصیلاتش را در حوزه علمیه نجف اشرف ادامه داد تا این که در سال 1344 خورشیدی در رشته فقه , اصول و علوم قرآنی به درجه اجتهاد رسید.
وی سپس در مراحل مقدمات , سطح و خارج در حوزه های علمیه نجف , تهران , و قم به تدریس پرداخت .
سید محمد باقر , مقدمات را نزد آیت الله سید محمد سعید حکیم , سطح را نزد آیت الله سید یوسف حکیم و آیت الله سید محمد باقر صدر(ره ) و خارج را نزد آیت الله سید ابوالقاسم خویی فرا گرفت .
وی به دلیل فعالیتهای دینی و سیاسی در عراق در سال 1351 خورشیدی بازداشت و در سال 1356 خورشیدی به حبس ابد محکوم شد اما پس از یک سال و نیم در پی اعلام عفو عمومی آزاد شد.
رژیم حاکم بر بغداد در سال 1362 خورشیدی 28 نفر از افراد خانواده حکیم را بازداشت کرد و پس از مدتی آنان را به شهادت رساند.
رژیم عراق همچنین 18 تن دیگر از اعضای خانواده حکیم از جمله تعدادی از مجتهدین , علما و حتی زنان و کودکان را در سال 1364 خورشیدی به شهادت رساند .
از این میان شش تن از برادران و هفت تن از برادرزاده های سید محمد باقر و بقیه از اعضای خانواده حکیم بودند که طی سه مرحله در سال های 1362 , 1364 و قیام ماه شعبان سال 1369 خورشیدی به شهادت رسیدند .
وی پیشتر در دانشکده اصول دین و دانشکده ادبیات بغداد مشغول تدریس بود و در ایران نیز در دانشگاه امام صادق (ع ) در مقطع کارشناسی ارشد و همچنین دانشگاه مذاهب اسلامی به تدریس اشتغال داشت .
آیت الله سید محمد باقر حکیم بیش از 60 کتاب و رساله در رشته های مختلف علوم اسلامی شامل فقه , تفسیر , علوم قرآنی , جامعه شناسی , اقتصاد , تاریخ و علوم سیاسی تالیف کرد.
حکیم ریاست مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق , فرماندهی نیروهای بدر , ریاست شورای عالی مجمع جهانی تقریب بین مذاهب اسلامی , معاونت شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت (ع ) و عضویت هیات امنای دانشگاه مذاهب اسلامی و همچنین سرپرستی موسسه دارالحکمه را بر عهده داشت .
وی در زمینه امور فرهنگی , سیاسی , نظامی و بشر دوستانه فعالیت داشت که از جمله اقدام های فرهنگی وی می توان به تاسیس مدرسه علوم اسلامی در نجف در سال 1339 خورشیدی , بعثه حج آیت الله حکیم در سال های 1339 تا 1347 خورشیدی , مدرسه دارالحکمه در قم در سال 1368 خورشیدی , مدرسه شهید صدر در سال 1360 خورشیدی در تهران , دانشگاه مذاهب اسلامی در تهران در سال 1370 خورشیدی , مجمع کادرهای اسلامی در قم در سال 1368 خورشیدی , مرکز مطالعات تاریخ عراق , مجمع جهانی تقریب بین مذاهب اسلامی و مجمع جهانی اهل بیت (ع ) اشاره کرد.
محمد باقر حکیم در تاسیس حرکت جماعت علمای مجاهد در عراق در سال 1360 خورشیدی , بسیج نظامی , مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق در سال 1361 خورشیدی , نیروهای بدر در سال 1360 خورشیدی و همچنین نیروهای توحید در سال 1360 خورشیدی شرکت داشت .
ایجاد موسسه شهید صدر (ره ) , مرکز اسناد حقوق بشر و مراکز درمانی شهید صدر(ره ) نیز از جمله دیگر اقدامات حکیم است .
راه پاک این عالم نستوه پررهرو باد.