جنگ خاموش

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
در آستانه سالروز شهادت حضرت امام صادق علیه السلام و همزمان با هفته بسیج , پیکرهای پاک 110 شهید دفاع مقدس در تهران تشییع شد و فردا همزمان با روزی که متعلق به موسس مذهب است در نقاط مختلف کشور به خاک سپرده می شوند.
شاید برای عده ای از مردم , چنین وقایعی قابل اعتنا نباشد , عده ای نیز شاید اصولا از اینگونه اتفاقات مطلع نشوند , همینطور عده ای دیگر ممکن است مطلع بشوند اما به دلیل اشتغال به امور دنیوی و سرگرمی های مادی , خود را درگیر چنین موضوعاتی نکنند. در کنار این مجموعه ها , کسانی هم هستند که شهدا را پرچم های هدایت , استقلال و آزادگی میدانند و به دلیل اینکه آنها با فداکاری های خود , در برابر دشمنان ایستادند و شرف و ناموس و استقلال ملت و کشور را از دستبرد آنان حفظ کردند , خود را مدیون شهدا و ایثارگران میدانند و هر کاری که بتوانند برای ماندگاری راه آنان انجام میدهند.
حضرت امام صادق علیه السلام , که اکنون سالروز شهادت آن حضرت , برای وداع با این 110 شهید دفاع مقدس انتخاب شده , در زمانی روزگار میگذراندند که یارانی همچون فداکاران امروز در آن زمان بسیار کمیاب بود. آنحضرت بارها میفرمودند که اگر تعداد اندکی یار فداکار و آماده رزم داشتند , لحظه ای در قیام علیه حکام جور زمان خود درنگ نمیفرمودند.
شرایط دوران امام باقر و امام صادق علیهما السلام چون چنین بود , از فرصتی که دوران انتقال حکومت از بنی امیه به بنی عباس پیش آورده بود استفاده کردند و راه دیگری را برای مبارزه و انجام وظیفه در پیش گرفتند که عبارت بود از تربیت شاگردان عالم , گسترش معارف دینی , بالا بردن آگاهی مردم و عمق بخشیدن به افکار و اندیشه ها. این مبارزه هرچند دیربازده بود , ولی دیرپا نیز بود. ماندگاری مکتب اهل بیت و زنده و پرنشاط ماندن اسلام انقلابی که جهاد و مقاومت در برابر ظلم و بی عدالتی را در بطن خود دارد , از نتایج این اقدام بسیار مهم و تاریخی بود.
این حرکت دقیق و زمان شناسانه , الگوی عملی عالمان و مجاهدان و سایر پیروان آگاه مکتب اهل بیت در همه زمانها و مکان هاست . تاریخ چهارده قرنه اسلام , چنین اقتضائی را همواره بصورت مکرر در خود داشته , اکنون نیز دارد و در آینده نیز خواهد داشت . ما نیز در عصر حاضر و در دوران نهضت امام خمینی و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی همین فرازهای متنوع را داشتیم و اکنون نیز داریم . دهه های 40 و 50 دوران مبارزه علیه رژیم ستم شاهی بود , دورانی که بسیاری از مبارزان به زندان و تبعید و شکنجه تن دادند و بسیاری از آنها نیز به شهادت رسیدند تا سرانجام با قیام عمومی مردم , رژیم شاهنشاهی ساقط شد و نفوذ استعمارگران که آمریکا در راس آنها قرار داشت قطع گردید. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی , همان مبارزه در جبهه های جنگ تحمیلی و در قالب دفاع مقدس به مدت 8 سال ادامه یافت که حماسه های بزرگی را در بطن خود پرورش داد. بعد از دوران دفاع مقدس , نوبت به مقاومت در برابر تهاجم فرهنگی رسید , مقاومتی که به لحاظ ظرافت و حساسیت , دست کمی از دفاع مقدس نداشت کما اینکه تلفاتی که جامعه ما در این دوران پرنشیب و فراز داده است دست کمی از خسارات دوران جنگ تحمیلی ندارد. در جبهه مبارزه با تهاجم فرهنگی نیز علاوه بر شهدائی که داده ایم , این عرصه نفس گیر , تلفاتی نیز از جامعه انقلابی ما گرفته است . چه فراوانند کسانی که مجذوب زرق و برق های مادی و یا مرعوب ژست های دشمنان مهاجم شده اند و هویت خود را از دست داده اند. شهدا را هرگز از دست نداده ایم بلکه آنها را بدست آورده ایم . خون جوشان شهدا به جامعه جان تازه میدهد و جبهه خودی را در برابر دشمنان تقویت می کند ولی کسانی که در جبهه فرهنگی تلف می شوند , علاوه بر آنکه از دست میروند , زمینه را برای تلف شدن عده ای دیگر نیز فراهم میسازند و کل جامعه را در معرض خطر قرار میدهند.
از مناسبت های سالروز شهادت حضرت امام صادق علیه السلام , هفته بسیج و تشییع پیکرهای پاک 110 شهید دفاع مقدس , خوبست این بهره را ببریم که به دنبال هم آمدن و پشت سر یکدیگر قرار گرفتن جنگ تحمیلی و تهاجم فرهنگی , ما را متوجه وظیفه خطیری که برای مبارزه با دشمنان در این جنگ خاموش برعهده داریم نماید و با هوشیاری و جدیت بیشتر به این وظیفه عمل نمائیم . متاسفانه در این زمینه هم شعار زده شده ایم . آیا سرانجام روزی فراخواهد رسید که مسئولان به این شعارها عمل نمایند؟