* آقاى رحیمیان نحوه شکل گیرى «فرهنگ زبانزدهاى رامسر» یا سخت سر را مى توانید توضیح بدهید؟
** من زمینه کارهاى فرهنگى را از سال ها قبل داشتم. در دانشگاه هم که مشغول تدریس هستم کمبودهایى در زمینه فرهنگ عامه را در شهرستان خودمان احساس مى کردم. ولى هیچ وقت تصور نمى کردم این حجم کار را با کمک دانشگاه پیام نور و آموزش و پرورش و اداره کل فرهنگ و ارشاد استان و انجمن اهل قلم به سامان برسانم. خوشبختانه بخت با من یار بود که همه در این زمینه روى خوش نشان دادند و فرهنگ زبانزدهاى رامسر تألیف و تدوین شد و در نهایت هم چاپ و منتشر شد.
* براى تألیف این فرهنگ فراخوان داده بودید؟
** بله. فراخوان داده بودیم و تصویر این فراخوان در پایان کتاب آمده است. ما حتى براى این همکارى جوایزى تعیین کردیم و انگیزه هایى در افراد ایجاد شد. یعنى هم جوایز نقدى بود و هم تقدیر از طرف دانشگاه و آموزش و پرورش بود. جوایز نقدى از طریق ارشاد استان بود. براى اهداى جوایز مراسمى برگزار کردیم و در مراسم جشن زبانزدها لوح تقدیر و جوایز را به افرادى که بیشترین همکارى را با ما داشتند، اهدا کردیم.
* اسم این کتاب را چه شد که فرهنگ زبانزدها گذاشته اید؟
** من فقط در زمینه ضرب المثل ها و اصطلاحات کار کردم که در فرهنگ عامه بخش خیلى کوچکى است. حتى اصطلاحات هم دنباله این کار هست. واژه معادل ضرب المثل یا اصطلاح همان زبانزد است و من هم جزو کسانى هستم که در به کارگیرى واژگان فارسى به جاى واژگان بیگانه بسیار مقیدم، تا جایى که مقدور است. این بود که نام کتاب را فرهنگ زبانزدهاى رامسر یا سخت سر که اسم قدیم رامسر باشد انتخاب کردیم.
* فرهنگ نگارى امروز به صورت یک علم درآمده، کار شما چقدر به شیوه علمى انجام شده و چقدر ...
** من فکر مى کنم چون کار گروهى بود و مشورت هاى زیادى صورت گرفت. مثلاً وقتى بخش الف را که آماده کردم، به اقصى نقاط کشور براى دوستانى که کارشناس بودند و صاحب نظر بودند فرستادم و از نظرات آنها استفاده کردم. کارها دقیقاً علمى است. به خاطر این که آوانویسى را در این فرهنگ رعایت کردیم، امانت دارى را رعایت کردیم. کار ما میدانى ترین کارى بود که در این حوزه تاکنون انجام گرفته است. مشورت هاى گسترده و بحث هاى فراوانى در هرچه بهتر شدن این فرهنگنامه داشتیم.