درافشانى
پیروزى «عمیر پرتز» در انتخابات داخلى حزب کارگر که از آن به عنوان انقلابى در صحنه سیاسى اسرائیل نام برده شد، تأثیرات خود را آشکار کرده است.
«آریل شارون» ضمن کناره گیرى از حزب لیکود و اعلام تشکیل حزب جدید خود، نامه درخواست انحلال پارلمان فعلى اسرائیل را تسلیم «موشه کاتساو» رئیس رژیم صهیونیستى کرد، امرى که در اسرائیل تازگى دارد. این براى اولین بار است که نخست وزیر اسرائیل از سمت خود در حزبى که در تأسیس آن سهیم بوده است، کناره گیرى مى کند. درهمین حال، ۱۰ نماینده حزب لیکود به حزب تازه تأسیس آریل شارون موسوم به «حزب مسؤولیت ملى» پیوسته اند. کناره گیرى شارون از حزب لیکود که مخالفتهاى نتانیاهو با وى ابعاد سخت و چالش انگیزى یافته بود پس از کناره گیرى وزیران حزب کارگر از دولت ائتلافى و عدم رأى اعتماد پارلمان به وزیران پیشنهادى شارون صورت گرفته است.
از این رو، پیش بینى آنکه فضاى سیاسى اسرائیل تا برگزارى انتخابات زودهنگام پارلمانى که احتمالاً تا ماه مارس ۲۰۰۶ میلادى خواهدبود، تحت تأثیر فعالیت هاى انتخاباتى و شعارهاى جریان هاى سیاسى در فلسطین اشغالى اعم از چپ و راست یا میانه خواهدبود، چندان دور از ذهن نیست. دراین ارتباط به نظرمى رسد رقابت اصلى میان حزب کارگر، حزب لیکود و حزب جدید آریل شارون درخواهدگرفت. برخى ناظران سیاسى عقیده دارند فرصت زمانى باقیمانده براى احزاب اسرائیل جهت کسب اکثریت پارلمانى آنها را در شرایط متفاوتى قرارداده است. جدایى شارون از حزب لیکود با دو احتمال متفاوت روبرو است. تجربه هاى ناموفق قبلى نشان داده است که در انشعابهاى صورت گرفته در احزاب سیاسى رژیم صهیونیستى، انشعاب کنندگان در موقعیت مناسبى قرارنگرفته اند. با این حال، برخى شرایط کفه ترازو را به نفع شارون در مقابله با بنیامین نتانیاهو و حزب لیکود که افراطى تر از گذشته خواهدبود، سنگین خواهدکرد.
جدا از مهارت و نیروى شخصى شارون در مقایسه با نتانیاهو به نظرمى رسد حمایت عمومى از روند صلح و میانه روى و پرهیز از تندروى، شانس شارون را نسبت به نتانیاهو در انتخابات زودهنگام پارلمانى افزایش مى دهد. این درحالى است که شرایط براى حزب کارگر و رهبر جدیدش عمیر پرتز متفاوت از دو جریان قبلى است. رهبر شرقى الاصل حزب کارگر که فاقد سابقه نظامى گرى است، هنگامى مى تواند به آینده سیاسى خود و حزبش درانتخابات پارلمانى آینده خوشبین باشدکه به این درک رسیده باشد، پستهایى نظیر رهبرى اتحادیه کارگرى (هیستادو وست) و حتى حزب کارگر با مسند نخست وزیرى بسیار متفاوت است. این درحالى است که افراطیون اسرائیلى او را به عقاید پسا صهیونیستى متهم کرده و عقیده دارند پرتز، برنامه اقتصادى پوپولیستى و عوامفریبانه اى را تبلیغ مى کند. با این اوصاف، آنچه رقابتهاى انتخابات پارلمانى اسرائیل و جناحهاى سیاسى در فلسطین اشغالى را قابل درک مى کند، تلاش جریانهاى سیاسى اسرائیل براى جلب حمایت اقشارجامعه و کسب آراى آنان است. اما بازتاب پیروزى هریک از این جریانات مى تواند بر معادله اسرائیلى _ فلسطینى تأثیرگذار باشد.
پیروزى عمیر پرتز مى تواند جریانى مصالحه جو البته با هدف حفظ برترى همه جانبه اسرائیل را رودرروى فلسطینى ها قراردهد. اما پیروزى شارون ازهم اکنون چرخه اى پردردسر، کند، خشونت آمیز و طاقت فرسا را در پیش روى فلسطینى ها قرارخواهدداد. اگرچه تا انتخابات تکیه همه جریانهاى سیاسى بر تقویت امنیت اسرائیل، عدم مماشات با فلسطینى ها و دیگر شعارهاى تند و افراطى استوار خواهدبود.