گروه بینالملل: ساعت ۱۰ روز جمعه «ژاک شیراک»، رئیس جمهورى فرانسه دچار نوعى سردرد شدید شد و ساعت یک بعد از ظهر همان روز، زمانى که در دفتر کار خود درکاخ الیزه بود متوجه شد که دید یکى از چشمانش دچار اختلال شده است . وى پزشک کاخ را که از سال ۲۰۰۱ همیشه با او بوده است، نزد خود فرا خواند. او به شیراک توصیه مى کند براى شناخت علل این عارضه بهتر است به بیمارستان «وال دو گراس»، بیمارستانى نظامى و فوق العاده مجهز که تحت تدابیر شدید امنیتى قرار دارد، برود. از همین رو، شیراک، پزشک کاخ و یک راننده بدون اسکورت همیشگى به طور کاملاً غیر محسوس و با فرض این که تنها ساعتى را در بیمارستان خواهد بود، راهى این بیمارستان شدند وپس از انجام چند آزمایش، پزشکان توصیه مى کنند که بهتر است وى شب را در بیمارستان تحت نظر باشد. اما فرداى روز بعد، پزشکان نظر مى دهند که مدت تحت نظر بودن وى بهتر است یک هفته باشد تا نتیجه آزمایش ها مشخص شود. در این فاصله، شیراک نخست وزیر خود «دومینیک دو ویلپن» را در جریان قرار مى دهد و بعد از ظهر همان روز، دوویلپن نیز در جلسه حزب او ام پ با هواداران و اعضاى خود، خبر بسترى شدن رئیس جمهورى را اعلان مى کند.
شرحى که آمد، بخشى از مطالبى است که در روزهاى اخیر در مطبوعات فرانسه بویژه روزنامه محافظه کار «لوفیگارو» از منابع خبرى نزدیک به راست گرایان در این کشور، منتشر شده است. اما از تبعات این عارضه عروقى که به گفته پزشکان از ناحیه عروق مغز یا چشم رئیس جمهورى است و موجب سلب بینایى وى شد مى توان به عوارض دیگرى نیز اشاره کرد که فراتر از شخص رئیس جمهورى رفته و جامعه سیاسى فرانسه را دربرگرفته است.
۱- این حادثه موجب شد تا آتش پنهان رقابت میان دو شخصیت مطرح جناح راست یعنى دومینیک دو ویلپن، نخست وزیر مورد توجه رئیس جمهورى فرانسه از یکسو و «نیکلا سارکوزى» وزیر کشور که در اندیشه راهیابى به کاخ الیزه است، از سوى دیگر زبانه کشد و به رغم آتش بس قبلى بار دیگر عیان شود. دراین میان در حالى که دو ویلپن اساس کار و سیاست خود را بر پیروى از سیاست هاى شیراک بنا نهاده است، سارکوزى مى کوشد محور تلاش هاى خود را حول تبرى از سیاست هاى گذشته اى مطرح کند که موجب از دست دادن یکى پس از دیگرى خاکریزهاى این حزب و واگذارى آن ها به رقیب شد.
۲- نکته دیگر، مطرح شدن بحث اساسى تر در مورد لزوم آگاهى به موقع مردم از وضعیت سلامتى رئیس جمهورى است. این بحث پیشتر در دوران «فرانسوا میتران» رئیس جمهورى پیشین این کشور نیز مطرح شد . درآن زمان پزشک معالج میتران با انتشار کتابى از بیمارى وى پرده برداشت و به موجب همین امر و به دلیل افشاى اسرار بیمار از طبابت خلع شد . پس از آن، در سال میلادى گذشته خبرى در مورد کم شنوایى ژاک شیراک منتشر شد که این امر نیز بار دیگر موجب بروز مباحثى درمورد پنهان نگاه داشتن اخبار سلامتى رئیس جمهورى از مردم شد و بالاخره حادثه اخیر که سبب شد مردم به جنبه هاى شخصى و سلامتى رئیس جمهورى ۷۲ ساله خود توجه بیشترى نشان دهند.
۳- نکته درخور توجه دیگر، قطعى شدن این مطلب است که ژاک شیراک دیگر نامزدى با اقبال براى انتخابات ریاست جمهورى سال ۲۰۰۷ نخواهد بود. شیراک در سال ۲۰۰۰ به اصلاحاتى در مورد زمان ریاست جمهورى و کاهش دوره آن از ۷ سال به ۵ سال تن در داد. اما وى با این شرط به این کار مبادرت ورزید که بتواند استثنائاً براى سومین دوره ریاست جمهورى نیز خود را نامزد کند. به این ترتیب در سال ۲۰۰۷ یعنى پس از ۱۲ سال دوره ریاست جمهورى وى قانوناً مى تواند براى یک دوره ۵ ساله دیگر خود را نامزد کند. اما این حادثه موجب شد که حتى نزدیکان وى نظیر دوویلپن حضور رئیس جمهورى براى دوره سوم را منتفى بدانند.
۴- سرانجام این حادثه موجب شد که احزاب رقیب نظیر حزب سوسیالیست که خود دستخوش اختلافات شدید داخلى و حتى انشعاب است، فرصت را غنیمت شمرده اند و با شعارهایى چون ضرورت برگزارى انتخابات زودرس ریاست جمهورى مى کوشند وحدت را به این حزب بازگردانند . یکى از شخصیت هاى این حزب در این خصوص گفت: از نظر روانى، موقعیت حاضر، فرصتى براى حزب است تا ابتکارعمل را به دست گیرد. اما در این میان، هر اتفاقى رخ دهد، تقریباً تمام گرایش هاى سیاسى فرانسه به این اجماع رسیده اند که این بیمارى، در اصل زنگ آخر دوره حیات سیاسى ژاک شیراک را به صدا درآورده است.