منوچهر متکی وزیر خارجه ایران در دیدار با روسای نمایندگی های سه کشور اروپایی در تهران تاکید کرد، هر گونه راه حل و پیشنهاد جدید اروپا به ایران باید مبتنی بر واقعیات بوده و از چارچوب منطقی برخوردار باشد.
وزیر خارجه ایران دستاوردهای جمهوری اسلامی ایران در زمینه دانش و فناوری هسته ای بویژه دستیابی به چرخه کامل سوخت هسته ای را یک واقعیت مسلم و غیر قابل برگشت دانست و تصریح کرد، اگر پیشنهادهای اروپا به ایران فاقد دو شرط اساسی یعنی به رسمیت شناخته شدن حقوق مسلم هسته ای ایران و استیفای این حقوق و عملی شدن آن باشد، به سرنوشت طرح ماه اوت 2005 دچار می شود.
اتحادیه اروپا در ماه اوت گذشته نیز پیشنهادهایی را به ایران ارائه کرد که مبنای توافق های ایران و اروپا برای ادامه مذاکرات در زمینه فعالیت های هسته ای قرار گرفت و بر مبنای آن ایران در یک جدول زمانبندی شده اقداماتی را از جمله در زمینه تعلیق موقت کلیه فعالیت های هسته ای خود به اجرا گذاشت اما بر خلاف حسن نیتی که ایران نشان داد، طرف اروپایی توجهی به حقوق ایران نکرد. این بدان معناست که ایران جاده اعتمادسازی را یک طرفه طی کرده است در حالی که اساس اعتمادسازی مستلزم حرکتی دو سویه است.
در عین حال ایران حقوقی دارد که ناشی از عضویتش در معاهده منع تولید و تکثیر سلاح های هسته ای است و این حق قابل مذاکره نیست. اما اگر مبنای پیشنهادهای اتحادیه اروپا به ایران به رسمیت شناختن حق ایران در بهره برداری صلح آمیز از انرژی هسته ای باشد، ایران همانگونه که پیشتر نیز اعلام کرده، از آن استقبال می کند. منوچهر متکی این موضوع را در دیدار با الکساندر فینکوف و لیوجین تانگ سفرای روسیه و چین نیز که اندکی پس از دیدار با روسای نمایندگی های سه کشور اروپایی، صورت گرفت، مورد تاکید مجدد قرار داد.
وزیر خارجه ایران، شورای امنیت را محل استیفای حقوق ملل و نه تضییع حق کشورها توصیف کرد و بررسی پرونده هسته ای ایران در شورای امنیت سازمان ملل و اعمال فشار را مسیری دانست که نهایتا به تضعیف این سازمان و سایر ارگان های بین المللی منجر می شود. اظهارات وزیر خارجه ایران بویژه در شرایطی که اتحادیه اروپا موضوع پیشنهادهای جدید به ایران را در دستور کار خود قرار داده است، چشم انداز تحرکات دیپلماتیک اروپا را مشخص می سازد.
بدین نحو که اگر اروپا واقعا به دنبال یافتن راه منطقی بر اساس رعایت حقوق ایران به عنوان عضو معاهده ان . پی . تی باشد، چنین راه حلی از نظر ایران قابل بررسی است، اما اگر به دنبال تکرار تجربه قبلی خود باشد بدون تردید تلاشهایش بی نتیجه و صرفا منعکس کننده دیدگاههای گزینشی و غیر منطقی و زورگویانه آمریکا به جامعه بین المللی و نقض معاهدات بین المللی است که از نظر ایران فاقد ویژگیهای یک پیشنهاد منطقی و غیر قابل قبول محسوب می شود.