تاریخ انتشار : ۱۵ مهر ۱۳۸۹ - ۰۸:۱۳  ، 
شناسه خبر : ۱۶۴۸۹۱
علی شکوهی ناشر: موسسه بوستان کتاب قم (مرکزچاپ و نشر دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم) مقدمه: دین استوارترین ستون حیات مادی و معنوی و امنیت روانی آدمی است که به او عزت و شرافت می بخشد و نور ایمان و اخلاص را در جانش برمی فروزد و او را از زنجیرهای اسارت های نابخردانه آزاد می سازد. دین داری نهادی کردن تعالیم و ارزش های دینی است در همه ابعاد حیات آدمی که ثمرات بی شماری دارد و در لباس یقین، صبر و تسلیم و رضا، امانت داری، راستی و حیا و پاکدامنی، وفاداری، پارسایی، انفاق و احسان، رحم و عطوفت، مدارا و مهربانی، طاعت و عبادت، جهاد و تلاش... جلوه می کند، اما پیوسته عواملی به صورت پیدا و پنهان، دینداری را تهدید می کند. این عوامل به صورت آفت ها، آسیب ها و موانع بازدارنده، فرا راه اندیشه دینی و گرایش او به دین قرار می گیرد و زمینه دین گریزی و دین ستیزی فراهم می آید. این نوشتار بر آن است به بیان ریشه های دین گریزی در پرتو قرآن و سنت بپردازد. امید آن است که در این زمینه راه گشا باشد. نویسنده در پیش گفتار نکاتی را قابل توجه دانسته که به اختصار به شرح ذیل می باشد.

1- طرح عنوان دین گریزی در ارتباط با بحث آسیب شناسی دینی است. از نظر اسلام انسان ها فطرت دینی دارند و گریزان بودن از دین، جریانی بر خلاف فطرت و طبیعت است و از این رو باید به واکاری علت ها و ریشه هایی پرداخت که موجب این جریانند. اعتقاد به خدا و گرایش به دین، نشانه سلامتی آدمی و گریز و ستیز با آن، به منزله بیماری است. اگر بنگریم فردی یا گروهی سلامت و شادابند، آن را نشانه انتخاب درست و حرکت در جریان طبیعی نظام خلقت می دانیم؛ اما اگر ببینیم فردی بیمار است، از علت آن می پرسیم و این پرسشی به جا و صحیح است؛ زیرا بیماری بر خلاف جریان اصلی و طبیعت است.
بنابراین، گرایش دینی نیاز به علت جویی ندارد؛ چون بر اساس فطرت است؛ بلکه باید به دنبال این بود که چرا بشر به بی دینی گرایش می یابد.
2- تبیین این بحث، در واقع پرداختن به بهداشت دین و دینداری است و بسیار پراهمیت تر از بهداشت تن و روان است. از آنجا که دین و دینداری با حقیقت انسان و وجوه مختلف زندگی وی پیوند دارد، بحران های ناشی از آسیب دین و دینداری بسیار عمیق و گسترده است و می تواند به بحران های روحی، فکری، اجتماعی و سیاسی بینجامد و به بی هویتی انسان منجر گردد که “المصیبه بالدین اعظم المصائب”؛ مصیبت و آسیب دینی، عظیم ترین مصیبت ها و آسیب هاست.
3- عوامل دین گریزی، ازجنبه های گوناگون قابل تقسیم است. از نگاهی می توان آنها را به دو بخش کلی تقسیم نمود:
الف) عواملی که مانع روی آوردن انسان به دین و امور معنوی می گردد و او را از نزدیک شدن به دینداری باز می دارد.
ب) اموری که موجب تضعیف، تردید، دل زدگی و ناپایبندی انسان به باورها و ارزش های معنوی است و او را ازدین، مذهب و ارزش های معنوی دور می کند. قسم اول آدمی را از متدین شدن به دین الهی باز می دارد و قسم دوم انسانی را که پایبند به دین و امور معنوی است، سست عقیده و بی دین می سازد.
4- به منظور تبیین بهتر مطلب، در دو فصل جداگانه به طور فشرده درباره معنا و مفهوم دین در لغت و اصطلاح، حقیقت دین از منظر قرآن و نیز درباره ارزش و اهمیت دین، محوریت و نقش ارزنده و ارتباط تنگاتنگ دین با زندگی فردی، اجتماعی و انسانی سخن به میان آمده است. فصل سوم درباره عوامل دین گریزی است. این عوامل را می توان به علل روانی، فردی، اجتماعی و ... تقسیم نمود.
5- به نظر نویسنده اثر، تاکنون کتابی جامع که به عوامل دین گریزی از منظر قرآن و سنت بپردازد، دیده نشده هرچند در پاره ای از کتاب های اعتقادی- آنجا که بحث فطری بودن خداشناسی مطرح شده- به این موضوع پرداخته اند که اگر خداشناسی فطری است، چرا گروهی بی دین و منکر خدا هستند؛ آنگاه برخی از علت ها بیان شده است و در بحث معرفت و شناخت نیز می توان به مطالبی متناسب با این موضوع دست یافت.
این اثر در 319 صفحه در نوبت اول و به قیمت 2500 تومان توسط دفتر تبلیغات اسلامی شعبه خراسان تهیه و در موسسه بوستان کتاب قم به زیور چاپ مزین شده است.