شورای امنیت سازمان ملل متحد، شنبه شب پس از رایزنیهای گسترده، قطعنامه 1747 را درباره پرونده اتمی ایران تصویب کرد که بر اساس آن برخی مقامها و همچنین شرکتهای ایرانی، مشمول تحریم قرار میگیرند. به گزارش فارس، متن کامل قطعنامه 1747 به شرح زیر است:
شورای امنیت سازمان ملل متحد دیروز تشکیل جلسه داد تا پیشنویس قطعنامه پیشنهادی فرانسه، آلمان و انگلیس را که در سند 2007/170 قید شده بود، بررسی کند. متن این قطعنامه به شرح زیر است:
لطفا توجه کنید: متن زیر خلاصه اظهارات دیروز حاضرین در نشست شورای امنیت سازمان ملل در زمینه منع تولید و تکثیر است. متن مشروحتر بعد از اتمام نشست در پایگاه اینترنتی maximsnews.com منتشر خواهد شد.
شورای امنیت، با یادآوری اظهارات رییس شورا در 29 مارس 2006 و قطعنامه 1696 در 31 جولای 2006 و قطعنامه 1737 در 33 دسامبر 2006 و با تایید مفاد آنها؛
با تاکید بر تعهدات خود در قبال پیمان منع تولید و تکثیر، تعهد همه کشورها در قبال این پیمان مبنی بر اجرای کامل وظایف خود در این زمینه و یادآوری حق همه طرفین در چارچوب بندهای اول و دوم این پیمان برای توسعه تحقیقات، تولید و استفاده از انرژی اتمی در مسیر اهداف صلحآمیز بدون وجود هیچگونه تبعیضی در میان آنها؛
با یادآوری نگرانی جدی خود از گزارشات مدیر کل آژانس بینالمللی انرژی اتمی که در قطعنامههای 1696(2006) و 1737(2006) مطرح گردیدهاند؛ و با یادآوری گزارش آخر مدیر کل آژانس بینالمللی انرژی اتمی (مورخ 22 فوریه 2007) و ابراز تاسف از اینکه، همانطورکه در قطعنامه نیز قید شد، ایران به قطعنامه 1696(2006) و 1737(2006) عمل نکرده است؛
با تاکید بر اهمیت تلاشهای سیاسی و دیپلماتیک برای یافتن راه حلی مسالمتآمیز جهت اطمینان از اینکه برنامه اتمی ایران کاملا در مسیر مقاصد صلحآمیز قرار دارد و با توجه به اینکه چنین راه حلی به نفع پیمان منع تولید و تکثیر در نقاط دیگر جهان نیز خواهد بود و با استقبال از تعهد مستمر چین، فرانسه، آلمان، روسیه، انگلیس و آمریکا در مورد این مساله و با حمایت نماینده ارشد اتحادیه اروپا برای یافتن راه حلی مسالمتآمیز؛
با یادآوری قطعنامه شورای حکام آژانس (gov/2006/14) که بر اساس آن یافتن راه حلی برای مساله اتمی ایران باعث ارتقای سطح تلاشهای جهانی برای منع تولید و تکثیر و تحقق هدف آژانس برای ایجاد خاورمیانهای عاری از تسلیحات اتمی از جمله ابزارهای تحویل آنها خواهد شد؛
شورا مصمم است با اتخاذ تدابیر مناسب برای متقاعد کردن ایران جهت اجرای قطعنامه 1696 و 1737 و برآوردن درخواستهای آژانس بینالمللی انرژی اتمی، تصمیمات خویش را عملی کند. همچنین تا زمانی که شورا اعلام کند، اهداف قطعنامههای مذکور برآورده شده است، باید منع از توسعه فناوری حساس ایران در زمینه برنامههای اتمی و توسعه فناوری حساس ایران در زمینه برنامههای اتمی و موشکی خود شد؛
با یادآوری تعهدات کشورها برای پیوستن به تلاشهای چند جانبه جهت عملی ساختن تدابیر مورد نظر شورای امنیت؛ با ابراز نگرانی از اینکه خطرات تولید و تکثیر ناشی از برنامه اتمی ایران و طبق این متن،قصور ایران در اجرای تعهدات خود در قبال شورای حکام آژانس و اجرای قطعنامههای 1669 و 1737 شورای امنیت و همچنین با توجه به مسوولیت خطیر شورای امنیت در چارچوب منشور سازمان ملل برای حفظ صلح و امنیت بینالمللی؛
با اجرای بند چهل و یکم فصل هفتم منشور سازمان ملل:
1- با تایید اینکه ایران باید بدون هیچ تعللی گامهای مورد نظر شورای حکام آژانس در قطعنامه gov/2006/14 که برای ایجاد اعتماد در خصوص صلحآمیز بودن برنامه اتمی ایران همچنین حل مسایل مهم ضروری هستند، بردارد و طبق این متن، بر تصمیمات خویش مبنی بر اینکه ایران باید بدون تعلل بیشتر گامهای مورد نظر در پاراگراف دوم قطعنامه 1737 را بر دارد.، تاکید میکند.
2- از همه کشورهای عضو نیز میخواهد تا در مورد ورود یا گذر افرادی که مستقیما در فعالیتهای اتمی حساس تولید و تکثیر یا توسعه سیستم تحویل تسلیحات اتمی ایران نقش دارند یا از آن حمایت میکنند، از خاک خود مراقب باشند. شورا همچنین از کشورها میخواهد تا کمیتهای را که براساس بند 18 قطعنامه 1737 تشکیل شده است (در این متن با عنوان کمیته از آن یاد میشود) از ورود یا گذر افراد مورد نظر از خاک خود مطلع کند، منظور افرادی است که در پیوست 1737 یا پیوست اول این قطعنامه نامشان ذکر شده است. آنها همینطور باید افرادی را که شورای امنیت یا کمیته اعلام کرده است مستقیما در پیشبرد یا حمایت از فناوری از اتمی حساس تولید و تکثیر یا توسعه سیستمهای تحویل تسلیحات اتمی از جمله از طریق مشارکت در تامین قطعات، کالاها، تجهیزات، مواد و فناوریای که بر اساس پاراگرافهای سوم و چهارم قطعنامه 1737 ممنوع اعلام شدهاند، نقش دارند، زیر نظر بگیرند و ورود و گذر آنها را از خاک خود به اطلاع کمیته برسانند مگر در مواقعی که سفر آنها مستقیما مرتبط با بخشهای ب، قسمت اول و دوم پاراگراف سوم آن قطعنامه است.
3- شورا تاکید میکند که هیچ چیزدر پاراگراف بالا مستلزم این نیست که یک کشور مانع از ورود اتباع خود به خاک خود شود و همه کشورها باید در راستای اجرای پاراگراف بالا ملاحظات بشردوستانه از جمله موازین مذهبی و همینطور اهداف مطروح در این قطعنامه و قطعنامه 1737 از جمله بند 15 منشور آژانس بینالمللی انرژی اتمی را رعایت کنند.
4- شورا تصمیم میگیرد که تدابیر مورد نظر در پاراگراف 12 و 13 و 14 قطعنامه 1737 باید شامل اشخاص و سازمانهای فهرست شده در پیوست اول این قطعنامه شود.
5- شورا تصمیم میگیرد که ایران نباید اقدام به تامین، فروش یا انتقال مستقیم یا غیر مستقیم مواد یا سلاح مربوطه از طریق خاک، اتباع، ناو یا هواپیمای خویش کند و همه کشورها باید تامین این قطعات را از ایران از طریق اتباع خود یا استفاده از کشتی یا ناو هواپیما بر خویش، در داخل یا خارج از ایران ممنوع اعلام کنند.
6- از همه کشورها میخواهد در تامین، فروش یا انتقال مستقیم یا غیر مستقیم مواد یا سلاح مربوطه از خاک خود یا از طریق اتباع، کشتی، ناو هواپیمابر، خودروجنگی، تانک، سیستمهای آتش بار سنگین، ناو جنگی، هلیکوپتر جنگی، کشتی جنگی، موشک، سیستمهای موشکی که در قالب هدف کنوانسیون مربوط به تسلیحات ایران مصوب سازمان ملل متحد قید شده و همچنین در موردهر گونه کمک یا آموزش فنی، کمک مالی، سرمایهگذاری یا خدمات دیگر و انتقال منابع یا خدمات یا کمک مالی در زمینه تامین، فروش، انتقال، ساخت یا استفاده از این قطعنامه برای جلوگیری از انباشت ویرانگرانه تسلیحات مراقب باشند.
7- از همه کشورها و موسسات مالی بینالمللی میخواهد تا زیر بار تعهد هیچ کمک مالی و وام جدید به جمهوری اسلامی ایران نروند مگر برای اهداف بشر دوستانه و توسعه.
8- از همه کشورها میخواهد تا در عرض 60 روز بعد از تصویب این قطعنامه گزارشی را در خصوص گامهای ایران در زمینه اجرای موثر بندهای دوم، چهارم، پنجم و ششم و هفتم بالا ارایه کند.
9- با اعلام تعلیق مورد نظر در پاراگراف دوم قطعنامه 1737 و همینطور راستی آزمایی کامل همکاری ایران با شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی در زمینه تحقق درخواستهای آژانس و کمک برای یافتن راه حلی مسالمتآمیز جهت اطمینان از صلحآمیز بودن برنامه اتمی ایران و همچنین با تاکید بر آمادگی جامعه جهانی برای یافتن این راه حل و ترغیب ایران برای تعامل با جامعه جهانی و آژانس و با تاکید بر اینکه این تعهدات به نفع ایران است.
10- با تایید مداوم تعهدات چین، فرانسه، آلمان، روسیه، انگلیس و آمریکا، حمایت نماینده ارشد اتحادیه اروپا برای یافتن راه حلی مسالمتآمیز برای این مساله و ترغیب ایران برای بررسی پیشنهادات آنها که در ژوئن 2006 ارایه شد و در پیوست دوم این قطعنامه آمده و در قطعنامه 1669 به تایید شورای امنیت رسیده است و با اذعان به اینکه این پیشنهاد همچنان برای توافقی جامع و بلند مدت که باعث توسعه همکاری و روابط با ایران بر اساس احترام متقابل و ایجاد اعتماد بینالمللی مبنی بر صلحآمیز بودم برنامه اتمی ایران میشود، در دست بررسی است.
11- بر عزم خود برای تقویت صلاحیت آژانس بینالمللی انرژی اتمی تاکید میکند و قویا از نقش شورای حکام آژانس و دبیرخانه آن به خاطر تلاش کامل و حرفهای برای حل همه مسایل مهم مربوط به ایران در چارچوب آژانس تاکید میکند و معتقد است آژانس به لحاظ بینالمللی صلاحیت راستی آزمایی پادمان از جمله عدم انحراف مواد اتمی به سوی اهداف غیر صلحآمیز و همچنان تداوم کار برای حل مسایل مهم مربوط به برنامه اتمی ایران را دارد.
12- درخواست میکند در عرض 60 روز بعد، مدیر کل آژانس گزارشی را در مورد تعلیق کامل فعالیتهای مذکور در قطعنامه 1737 و همچنین روند همکاری ایران با شورای حکام آژانس در مورد مسایل مورد نظر و بندهای دیگر قطعنامه 1737 و این قطعنامه به شورای حکام آژانس و به موازات آن به شورای امنیت سازمان ملل ارایه کند.
13- تایید میکند که این شورا باید اقدامات ایران را در سایه گزارشات مربوطه در پاراگراف 12 در عرض 60 روز اریه کند؛ و
الف) این شورا باید اجرا تدابیر را تا زمانی که ایران همه فعالیتهای بازفراوری و غنیسازی را متوقف کرده است، از جمله تحقیق و توسعه که آژانس راستی آزمایی کرده، به حال تعلیق درآورد تا مذاکرات را با حسن نیت پیش ببرد و یک نتیجه قابل قبول دو جانبه و زود هنگام محقق شود.
ب) این شورا باید تدابیر مورد نظر در بندهای سوم، چهارم، پنجم، ششم و هفتم و دوازدهم قطعنامه 1737 و همینطور بندهای دوم، چهارم، پنجم، ششم و هفتم این قطعنامه را در زودترین زمان ممکن بعد از دریافت گزارش مورد نظر در پاراگراف 12 مبنی بر اینکه ایران کاملا به تعهدات خود در قطعنامههای مذکور شورای امنیت و برآوردن درخواستهای شورای حکام طوری که به تایید شورا رسیده باشد، عملی کند.
ج) این شورا باید در صورتی که گزارش مورد نظر در پاراگراف 12 حاکی از آن باشد که ایران به قطعنامه 1737 عمل نکرده است، تدابیر مناسب دیگری را بر اساس بند 41 منشور هفتم سازمان ملل اتخاذ کند و ایران را متقاعد نماید که به این قطعنامهها و درخواستهای آژانس پاسخ مثبت بدهد و تاکید میکند که تصمیمات بعدی زمانی لازم خواهند شد که این تدابیر ضروری شوند.
14- شورا این مساله را همچنان پیگیری خواهد کرد.