تاریخ انتشار : ۰۸ مهر ۱۳۸۹ - ۱۱:۱۶  ، 
شناسه خبر : ۱۷۴۳۹۱

یکی از عناصر جبهه دوم خرداد و اصلاح طلب طی یادداشتی با عنوان «مشایی و آزادی بیان» در روزنامه شرق مورخ 30/5/89 به حمایت از رحیم مشایی پرداخت و نوشت: «جامعه ما با نوعی ناهنجاری رو به رو است که می‌تواند تبعات منفی‌ای در پی داشته باشد.
این که نتوانیم گفته هایی را که با نظرات ما همخوانی ندارد تحمل کنیم و بگوییم که چرا چنین صحبت هایی مطرح شده است، تحت هیچ شرایطی نمی تواند در چارچوب منطق جایی داشته باشد. بنابراین برخود واجب می‌دانم که از او دفاع کنم تا شرایط برای همه میسر باشد تا بتوانند هر آن چه می‌خواهند بر زبان بیاورند.»
وی در ادامه می‌افزاید: «آیا ما آزادی بیان در چارچوب قانون داریم یا نداریم؟ اگر داریم آقای مشایی باید بتواند آن چیزی را که مدّ نظرش است بگوید. آقایان منتقد به جای این که مشایی را در اذهان عمومی زیر سؤال ببرند جواب ایشان را با دلایل دقیق بدهند نه این که منحرفش بنامند. این انتقادها از رحیم مشایی جای تأسف و البته تأثر دارد.»
این عضو مدعی اصلاح طلبی در پایان ضمن ستودن اخلاق آقای مشایی متذکر شد: «من آقای مشایی را ظرف 5 سال گذشته از معدود اصول گرایان دیدم که تا به حال به کسی توهین نکرده است؛ این در حالی است که بعد از انتخابات که الفاظی همچون منافق و فتنه گر و... برای فرزندان اصیل انقلاب به کار می‌رفت، من حتی ندیدم آقای رحیم مشایی یک بار به دیگران بی ادبی و درشتی کند.»
آقای رضا علیجانی نیز طی اظهاراتی با حمایت از مواضع مشایی گفت: آقای مشایی به شکل کاملاً هدایت شده‌ای سعی می‌کند هر چند وقت یکی بار روحانیت را تحریک کند و به‌عنوان چهره‌ای که روحانیت با او مخالف است در اذهان عمومی شناخته شود. الان ما شاهدیم که آقای مشایی هر دو ماه یک بار یک حرف تحریک کننده می‌زند. وی گفت: من فکر می‌کنم در دعوای سنتی‌ها و مشایی، اصلاح طلب‌ها به مشایی نزدیک ترند ولی تصور می‌کنم درگیر یک برخورد پراکماتیستی یا ناشیانه سیاسی با مشایی باشند. من معتقدم اساساً نباید از منظر فکری با او برخورد کرد. هرچند مواضع نظری مشایی به مواضع روشنفکری و اصلاح طلبان نزدیک‌تر است. (کیهان، 23/5/89، به نقل از سایت ضد انقلابی رادیو زمانه)
اما نکته ما این است که حمایت و تجلیل صادق زیبا کلام –مؤلف کتاب «هاشمی بدون روتوش» و مدافع رضا خان و از شخصیت‌های جبهه کارگزاران و اصلاح طلب- از آقای مشایی جای تأمل دارد، به ویژه آن که قبلاً نیز این ردّ پا در آثار اصلاح طلبان دیده می‌شود. برای نمونه آقای زیبا کلام مهم ترین ویژگی مشایی را استفاده نکردن از الفاظ منافق و فتنه گر بر ضد سران فتنه که وی آن‌ها را فرزندان اصیل انقلاب می‌شمرد، می‌داند و در طرف مقابل، سی دی‌90سیاسی که از سوی مدعیان اصلاحات برای تخریب دکتر احمدی‌نژاد ساخته شد از همه سوژه‌ها بر ضد احمدی‌نژاد استفاده شد جز سوژه مشایی! به راستی آیا این توافق نانوشته می‌تواند یک امر اتفاقی باشد؟!