تاریخ انتشار : ۰۸ مهر ۱۳۸۹ - ۱۰:۵۰  ، 
شناسه خبر : ۱۷۵۰۵۴

بسم الله الرحمن الرحیم
تحولات پرشتابی در صحنه معادلات جهانی , در قبال فعالیتهای هسته ای کشورهای درحال توسعه , در شرف وقوع است که برخی از علائم و شواهد موجود , به نگرانی ها دامن می زنند . نمایندگان حدود 190 کشور عضو پیمان منع گسترش سلاحهای هسته ای (ان پی تی ) از روز 2 شنبه بمدت 3 هفته در مقر سازمان ملل گردهم آمده اند تا در مفاد ان پی تی , تجدیدنظر کنند. اگرچه بازنگری در مفاد این پیمان , به خودی خود حاوی نکته منفی و نگران کننده ای نیست , ولی با در نظر گرفتن تلاشهای سیاسی ـ تبلیغاتی کشورهای سلطه جو در جهت سواستفاده از این فرصت برای اعمال فشار بر کشورهای درحال توسعه و مشخصا علیه جمهوری اسلامی ایران , نگرانیها به تدریج شکل می گیرد. بطور همزمان اجلاس بین المللی توسعه مناطق عاری از سلاحهای هسته ای در مکزیک تشکیل شده و نمایندگان یکصد کشور جهان بر حقوق مشروع کشورها برای دستیابی به دانش هسته ای با اهداف صلح آمیز و بهره مندی از مواهب آن تاکید ورزیده اند.
نکته قابل توجه اینکه آمریکا و برخی از متحدینش سعی دارند از این فرصت برای اعمال محدودیت هائی علیه کشورهای مستقل و درحال توسعه , سواستفاده کنند و مشخصا محورهای زیر را به جامعه جهانی دیکته نمایند.
1 ـ کشورهائی که تاکنون به چرخه سوخت هسته ای دست پیدا نکرده اند , برای مدت 5 سال موظف شوند هرگونه فعالیت برای بکارگیری , ساخت و تکثیر تجهیزات جدید برای غنی سازی اورانیوم و جداسازی پلوتونیوم را متوقف نمایند.
تصویب این پیشنهاد انحصارطلبانه می تواند باعث شود معدود کشورهای دارای چرخه سوخت هسته ای , دیگران را از ورود به این مقوله باز دارند و انحصار تولید در این قلمرو هسته ای را بنام خود به ثبت برسانند. بقیه داستان را هم دقیقا می توان پیش بینی کرد که از این پس , کشورهای درحال توسعه , به اجبار ولی ظاهرا به اختیار خودشان می پذیرند که حاضرند برای همیشه از فعالیتهای هسته ای , ولو صلح آمیز منصرف و محروم شوند و برای تامین نیازهای هسته ای خود حتی در قلمرو صلح آمیز هم به سوی صاحبان انحصار تولید سوخت اتمی و صاحبان فناوری چرخه سوخت هسته ای دستشان را برای همیشه دراز کنند , وابستگی دائمی را بپذیرند و عواقب آنرا تحمل کنند.
3 ـ مورد دیگری که آمریکا و برخی از متحدینش به دنبال تحمیل آن هستند , بازنگری در حق خروج کشورها از پیمان « ان پی تی » است که مشخصا بعنوان ابزاری منطقی در اختیار کشورهای مستقل جهان قرار گرفته است که در چارچوب مصالح و منافع ملی خود , درصورت تمایل , به « ان . پی . تی » بپیوندند و یا از آن خارج شوند.
برای درک این نکته که چه اهدافی در پشت پرده قرار دارد لازمست بدانیم که رژیم صهیونیستی هنوز به این پیمان نپیوسته و اساسا اصراری هم برای پیوستن آن به « ان پی تی » توسط آمریکا و متحدینش صورت نمی گیرد بلکه صرفا بعنوان یک توصیه اخلاقی , به صهیونیست ها گوشزد شده است که خوبست آنها هم به این پیمان ملحق شوند! این درحالیست که مطابق اطلاعات موجود , رژیم صهیونیستی حدود 200 کلاهک اتمی در اختیار دارد و مضحک اینکه , امروزه عامل اصلی اعمال فشار روزافزون علیه جمهوری اسلامی ایران همین رژیم است . در واقع صهیونیست ها در عین آنکه هیچ تعهدی به « ان پی تی » ندارند و قویا علیه مفاد آن عمل می کنند , ولی حتی پذیرش « ان . پی . تی » توسط ایران را کافی نمی دانند و خواستار اعمال فشار بیشتر برای تنگ تر کردن حلقه تبلیغات و نظارت علیه ایران هستند که حتی از فعالیتهای صلح آمیز هسته ای هم دست بردارد! چون ممکن است باعث نگرانی اشغالگران صهیونیست شود.
3 ـ محور دیگری که آمریکا و متحدانش تحت فشار صهیونیست ها خواستار تجدیدنظر در مفاد « ان . پی . تی » هستند , محروم ساختن کشورهای درحال توسعه از داشتن چرخه سوخت هسته ای است که حتی به توقف 5 ساله تحقیقات و اقدامات برای ایجاد و گسترش فعالیتها برای غنی سازی اورانیوم و چرخه سوخت هسته ای هم محدود نمی شود بلکه به بهانه تلاش برای جلوگیری از تولید سلاح هسته ای سعی دارند این رشته از فعالیتهای علمی را بعنوان « قلمرو ممنوعه » برای کشورهای درحال توسعه مطرح سازند.
4 ـ ممکن است عده ای خوشباور و ساده اندیش , در برخورد ظاهری با این قضایا تصور کنند که گویا هدف آمریکا و متحدینش , دستیابی به جهانی عاری از سلاحهای هسته ای است و آنها می خواهند از مرگ احتمالی انسانها جلوگیری کنند. ولی عملکرد ضدانسانی آمریکا و برخی از متحدینش برای گسترش , تولید , تکثیر و حتی بکارگیری نسل جدیدی از سلاحهای تضعیف شده هسته ای , پرده از رازهای پنهان برمی دارد و اهداف واقعی دشمنان انسانیت را بهتر بازگو می کند. نمایندگان کشورهای عضو جنبش غیرمتعهدها در یک اقدام هماهنگ در جریان اجلاس بین المللی توسعه مناطق عاری از سلاحهای هسته ای در مکزیک , علیه اقدامات جدی و عملی آمریکا برای استفاده از اورانیوم تضعیف شده در گلوله های جنگی اعتراض کرده و این رفتار ضدانسانی آمریکا را محکوم کرده اند. آنها تصریح می کنند که واشنگتن در عین آنکه از دیگران می خواهد داوطلبانه خود را از فعالیتهای حتی صلح آمیز هسته ای نیز محروم کنند , خود بطرز فزاینده ای به تلاش برای ساخت سلاحهای هسته ای تاکتیکی جدید ادامه می دهد و در عراق و افغانستان از همین سلاحها بهره گرفته و سعی دارد در جنگ های باصطلاح بازدارنده اش علیه ملل محروم جهان نیز آنرا مجددا مورد استفاده قرار دهد.
5 ـ تا اینجای قضیه , جمهوری اسلامی ایران بعنوان یکی از اعضای جامعه جهانی , شاید همردیف دیگر کشورها قرار بگیرد ولی با در نظر گرفتن اینکه لبه تیز حملات تبلیغاتی و فشارهای سیاسی ـ اقتصادی آمریکا و مزدورانش مستقیما متوجه ایران است , دیگر نمی توان در این زمینه در انتظار واکنش دیگران , چشم ها را به آنسوی مرزها دوخت .
ایران , در طول سالهای اخیر به همت دانشمندان خود توانسته است به دانش هسته ای و چرخه سوخت هسته ای دست یابد و این تکنولژی درحال حاضر برای ما « بومی » تلقی می شود. در طول دوره مذاکرات با اروپا هم ایران سعی کرد تا حسن نیت خود را نشان دهد , ولی از همان ابتدا هم روشن بود که حسن نیت یکطرفه , هرگز جوابگو نیست و مخاطبان ما آنرا به حساب ضعف ما می گذارند و مرتبا باج خواهی و افزون طلبی می کنند و با گستاخی روزافزون , برای مطالبات بیشتر وسوسه خواهند شد.
اکنون که دیگر حجت بر همه تمام شده است , از سرگیری فعالیتها برای غنی سازی اورانیوم و فعال کردن چرخه سوخت هسته ای , که دقیقا منطبق بر مفاد « ان پی تی » هم هست , کمترین کاری است که در این زمینه بایستی انجام دهیم و آنرا هم با شهامت اعلام کنیم که دیگران بدانند ما در مواضع خودمان جدی و ثابت قدم هستیم .
خوشبختانه مسئولین سازمان انرژی اتمی و دانشمندان و کارشناسان کارخانجات فراوری اورانیوم اعلام آمادگی کرده اند که هر لحظه می توانند چرخه سوخت را فعال سازند. طبعا بی نتیجه ماندن تعمدی مذاکرات لندن از جانب طرف های اروپائی , بهترین دلیل برای اثبات این نکته است که آنها باز هم برای سواستفاده از حسن نیت ایران وسوسه شده اند و با تکرار خواسته های طلبکارانه و غیرقانونی خود , تعمدا سعی دارند « دفع الوقت » کنند و تعلیق غنی سازی اورانیوم را مشمول مرور زمان سازند و آنرا به امری همیشگی تبدیل کنند.
شروع فعالیت کارخانجات غنی سازی سوخت هسته ای کشور از یکطرف « اعتماد بنفس » هیئت ایرانی مذاکره کننده را افزایش می دهد و از طرف دیگر به مخاطبین ما می فهماند که صبر ما حدود معینی دارد و اگر قرار باشد که مذاکرات با اروپا با این هدف به درازا بکشد که غنی سازی را تحت الشعاع قرار دهد , با حذف این محدودیت , حالا می تواند مذاکرات در مسیر منطقی تری پیگیری شود و اروپا دریابد که فقط می تواند روی « خواسته های شدنی » , مانور دهد و « خواسته های غیرممکن » را برای همیشه کنار بگذارد.
طرف های اروپائی در مذاکرات لندن , خواستار تعلیق مذاکرات تا پایان انتخابات ریاست جمهوری ایران هم بودند. این خواسته غیرمنطقی از آنجا بوجود آمد که یکی از داوطلبان فاقد پشتوانه مردمی لازم , به بیگانگان وعده داد که درصورت رئیس جمهور شدنش , چرخه سوخت را برای همیشه تعطیل خواهد کرد! این در واقع , تکرار خیانت جناح وی برای استمداد از بیگانگان برای دخالت در امور داخلی ایران و آرزوی نقش آفرینی اجانب در کشور است که باقیمانده حیثیت جناح استمداد کننده از بیگانگان را نزد مردم غیرتمند ما از بین می برد ولی درعین حال به مراکز تصمیم گیرنده نیز خاطرنشان می سازد که برای جلوگیری از هرگونه ابهامی در این زمینه , بایستی تردیدهای احتمالی را هم کنار بگذارند و همین امروز , دستور از سرگیری فعالیت چرخه سوخت هسته ای را صادر کنند. این بهترین تصمیمی است که اعتماد بنفس , اقتدار و صلابت رای جمهوری اسلامی ایران را به دوست و دشمن ثابت می کند.