حسین شریعتمداری
محمد البرادعی مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی در تازهترین اظهارنظر خود درباره پرونده هستهای کشورمان به دولت آمریکا پیشنهاد کرده است به ایران تضمین امنیتی بدهد، تا ایران نیز، در قبال این تضمین، از فعالیت هستهای خود چشمپوشی کند. اظهارات اخیر البرادعی، بار دیگر و برای چندمین بار حکایت از آن دارد که مدیر کل آژانس، علیرغم جایگاه حقوقی و قانونی خود، که در چارچوب مسائل فنی و حقوقی تعریف شده است، در پرونده هستهای ایران، نقش یک دلال سیاسی، آن هم با گرایش یکجانبه نسبت به اهداف باجخواهانه آمریکا و متحدانش را بر عهده گرفته است. در این باره گفتنی است که؛
الف: مطابق اساسنامه آژانس بینالمللی انرژی اتمی، مدیر کل یک شخصیت حقوقی و فنی است و تنها میتواند با استناد به گزارش بازرسان آژانس از فعالیت هستهای کشورهای عضو، نسبت به انطباق این فعالیت با مفادNPT، پادمان و معاهدات بینالمللی پذیرفته شده، اظهارنظر کند و چنانچه در فعالیت هستهای یک کشور عضوNPT، مواردی از قصور یا تقصیر مشاهده کرد، این موارد را برای تصمیمگیری به شورای حکام ارائه دهد. تضمین امنیتی یک کشور ثالث – هرچندکه عضوNPT باشد – به کشور دیگری از اعضای همان معاهده، چه در حد پیشنهاد و چه در عمل، حرکت سیاسی تلقی میشود که نه فقط از حوزه اختیارات تعریف شده مدیرکل آژانس بیرون است، بلکه اینگونه برخوردهای سیاسی مدیرکل میتواند اعتماد و اطمینان کشورهای عضو نسبت به بیطرفی سیاسی آژانس که در اساسنامه به آن تاکید شده است را به طور جدی و البته، منطقی، خدشهدار کند.
ب: در اظهارات اخیر البرادعی، نکتهای نهفته است که با هیچ واژهای غیر از شیطنت و خودفروختگی او به آمریکا و متحدانش قابل توضیح نیست. البرادعی با پیشنهاد خود، به طور تلویحی – بخوانید تلویحی نزدیک به تصریح - جمهوری اسلامی ایران را به فعالیت غیرمجاز هستهای و تلاش برای تولید سلاح اتمی متهم میکند! و این سخن وقتی بر زبان مدیرکل آژانس مینشیند، ضریب فریب آن چندبرابر میشود. به بیان دیگر، گویی مقصود ایران از فعالیت هستهای، تولید سلاح اتمی برای حفظ امنیت خود است و در صورت تضمین امنیتی آمریکا، دیگر ایران نیازی به تولید سلاح اتمی برای حفظ امنیت خود – به قول البرادعی - نمیبیند و درپی این اطمینان، از فعالیت هستهای خود دست میکشد! ضمنا البرادعی با این اظهارنظر خود تمامی یافتههای بازرسان آژانس را به هیچ انگاشته است.
ج: نکته درخور توجه اینکه بلافاصله بعد از اظهارات البرادعی، آدام ارلی، معاون سخنگوی وزارت خارجه آمریکا اعلام میکند که آمریکا این پیشنهاد را نمیپذیرد و تأکید میورزد «این بزرگترین امید واهی است که تاکنون شنیدهام»! و حال آنکه پیشنهاد البرادعی و اعلام مخالفت آمریکا، دوروی یک سکهاند و هر دو القای این توهم را دنبال میکند که ایران درپی تولید سلاح هستهای است! و این سلاح اتمی را برای حفظ امنیت خود میخواهد!
د: این بازی مشترک البرادعی و آمریکا که البته، مضحک و مسخره نیز هست، بار دیگر و به وضوح نشان میدهد دست حریف از هرگونه سند، شاهد و یا قرینهای که فعالیت هستهای ایران را زیر سؤال ببرد، خالی است و اگر جنین نبود و در عرصههای فنی و حقوقی که ملاک تصمیمگیری شورای حکام است، کمترین نشانهای از انحراف در فعالیت هستهای ایران وجود داشت، برای آمریکا و مدیرکل آژانس دست یازیدن به این مسخره ضرورتی نداشت.
هـ: و بالاخره مسئولان هستهای کشورمان با مشاهده این بازیهای مسخره و دمخروسی که از ردای دورویی البرادعی بیرون زده است دیگر نباید کمترین امیدی به نتیجهبخش بودن مذاکرات سیاسی با سه کشور اروپایی داشته باشند و عاقلانهترین راه آن است که بدون از دست دادن فرصت، غنیسازی به تعلیق درآمده اورانیوم را از سرگیرند، یعنی برخورداری از حق قانونی خود را دنبال کنند...
باور بفرمایید که جز این راهی نیست.