حسین شریعتمداری
خدا رحمت کند یکی از روحانیون را که شخصی پاکدل و باتقوی بود، اما در مقابله با رژیم ستمشاهی بیش از اندازه احتیاط میکرد، و به همین علت گاهی اوقات مورد اعتراض بروبچههای مسجد قرار میگرفت، یکی از همان دوستان مسجدی نقل میکرد که روزی در اوج انقلاب و هنگامی که مردم شعار مرگ بر شاه را بیپروا در کوچه و خیابان فریاد میزدند، او را دیدم که پرسید، امروز پای صحبت بنده حضور داشتید؟ جواب دادم؛ متأسفانه توفیق نداشتم. ایشان گفت: کاش بودی و میدیدی که امروز دیگر پردهها را بالا زدم و بیپروا به رژیم تاختم. آن دوست با خوشحالی پرسیده بود، مگر امروز درباره چه موضوعی صحبت کردید؟ و ایشان پاسخ داده بود، امروز به واردات گوشت یخی اعتراض کردم! که ذبح شرعی ندارد و رژیم شاه برای سودجویی آنها را وارد کشور کرده و به خورد مردم میدهد!
بیانیه دولت محترم در اعتراض به قطعنامه اخیر شورای حکام آژانس انرژی اتمی که تقریباً بلافاصله بعد از تصویب این قطعنامه غیرقانونی و باجخواهانه صادر شد، ضمن آنکه به دلیل سرعت در واکنش و اعلام عدم پذیرش مفاد قطعنامه قابل تقدیر بود ولی برخی از بندهای بیانیه مزبور، ماجرای آن آقا را به خاطر میآورد که وقتی مردم فریاد مرگ بر شاه سر داده بودند ایشان به واردات گوشت یخی اعتراض کرده بود و از این روی بیانیه یادشده شایسته و درخور دولت اصولگرا مخصوصاً بعد از آن همه شعار ظلمستیزی نبود.
قطعنامه اخیر شورای حکام، اولا؛ غیرقانونی و مغایر با مفاد NPT، پادمان و تمامی ضوابط پذیرفته شده در معاهدات بینالمللی بود. ثانیاً؛ بر خلاف گزارشهای رسمی آژانس و متن قطعنامه نوامبر 2004 شورای حکام، ایران اسلامی را به عدم «پایبندی» در مقابل پیشنهادات اصلاحی آژانس متهم کرده بود. ثالثاً؛ با صراحت بر ضرورت ارجاع پرونده به شورای امنیت، در صورت اجتناب ایران از پذیرش خواستههای باجخواهانه آمریکا و متحدانش تأکید ورزیده بود و...
با وجود انبوه موارد غیرقانونی و خصمانه در قطعنامه اخیر، که نفی عملی معاهدهNPT از جمله آنهاست، انتظار منطقی و اصولگرایانه بارها بیشتر از آن بود که در بیانیه آمده است. به عنوان نمونه – و فقط نمونه – در حالیکه سه کشور اروپایی خصومت و کینهتوزی علیه ایران اسلامی را آشکارا ابراز و عملیاتی کردهاند، شایسته نبود دولت محتوم در بیانیه خود از تصمیم بر ادامه مذاکره با تروئیکای اروپا سخن به میان آورد...
از سوی دیگر، امروز ریاست محترم مجلس شورای اسلامی از 12 کشور عضو شورای حکام، از جمله چین و روسیه که به قطعنامه اخیر رأی ممتنع دادهاند تشکر کرد و جای این سؤال را باقی گذاشت که چرا و با کدام منطق دیپلماتیک رأی ممتنع آنها، مخصوصاً چین و روسیه قابل تقدیر و تشکر است؟!
چین و روسیه با رأی ممتنع خود، نسبت به قطعنامه غیرقانونی و باجخواهانه آمریکا و متحدانش، اعلام بیتفاوتی کردهاند. آیا بیتفاوتی آنها در مقابل این زورگویی و قانونشکنی آشکار قابل تقدیر است؟! این در حالی است که پیش از این چین و روسیه قول مخالفت داده بودند و معلوم نیست در پس پرده چه قول و قرارهایی با آمریکا و متحدانش داشتهاند که با رأی ممتنع خود، از یکسو نتیجه نهایی، یعنی تصویب قطعنامه علیه ایران را با دشواری روبرو نکردهاند و از سوی دیگر، با اعلام بیتفاوتی خود نسبت به زورگویی و باجخواهی آمریکا و اتحادیه اروپا از ایران، دل سیاه غرب وحشی را به دست آوردهاند!...
اگرچه این دو کشور عضو باشگاه اتمی و دارای حق وتو با دادن رأی ممتنع، حیثیت سیاسی خود را لکهدار کرده و نشان دادند که علیرغم پُز ابرقدرتی، وقتی پای آزمون به میان کشیده میشود، قد و قوارهای بیشتر از یک مهره بیاختیار و آلتدست آمریکا و اروپا ندارند.