دکتر محمد اصلتهرانی
«دولت نیازی به سخنگو ندارد.» این تیتری بود که در تاریخ 22/7/1384 روی خروجی خبرگزاریهای ایسنا و ایلنا قرار گرفت.
این اظهارنظر «زریبافان» - دبیر هیأت دولت احمدینژاد – بازتابهای گوناگونی را در میان کارشناسان و صاحبنظران مسائل سیاسی همراه داشت. چندی پس از اظهارنظرها، دبیرخانه هیأت دولت بیانهای را در تاریخ 26/7/84 در واکنش به این جمله صادر کرد. روزنامه دولتی «ایران» نیز با درج این گزارش اظهارنظرها و درج آنها در رسانهها را سناریوی طراحی شده در جهت تخریب دولت نامگذارد. در اینجا به منظور تنویر افکار عمومی و روشن شدن برخی مسائل شایسته است به 2 موضوع اشاره کنیم. 1- دبیرخانه هیأت دولت در گزارشی مستند تلاش کرده اشتباه فاحش خود و کوتاهی نهاد را به خبرگزاریها و رسانهها نسبت دهد تا سرپوشی بر کمکاریهای خود و ناپختگی دبیر هیات بگذارد. روی سخن، با کسی یا کسانی است که بیانیه را تنظیم کردهاند. انتظار میرفت کسی که دیگرا را متهم به سامان دادن سناریو میکند اصل را بر بیطرفی بگذارد. اما به هر ترتیب دبیرخانه دولت عدالتمحور، عدالت را رعایت نکرد و در اقدامی احساسی و شتابزده اتهامی را که متوجه کمکاری کسان دیگری میشود به رسانهها و خبرگزاریها متوجه ساخت. اگر دبیرخانه محترم این شتابزدگی را در تکذیب سخنان دبیر هیأت دولت به خرج میداد، شاید فایده بیشتری داشت. نکته این است که چگونه دبیرخانه دولت پس از چند روز از درج اظهارنظر دبیر خود درباره عدم ضرورت حضور سخنگو تازه به فکر افتاده واکنش نشان دهد. از سوی دیگر در گزارش مستند این دبیرخانه آمده است که منبع درج خبر ابرار، خبرگزاری ایلنا بوده است. ایکاش تنظیم کنندگان این سناریوی مستند به خود زحمت میدادند و روزنامه را ورق میزدند و مشاهده میکردند که منبع درج خبر «ابرار» خبرگزاری دانشجویان ایران «ایسنا» بوده است. این خود میتواند گویای زحمت زیادی باشد که نویسندگان این گزارش کشیدهاند! از همه این بحثها گذشته میتوان به وضوح شاهد بود که این واکنش نسنجیده در پی نبود سخنگوی مشخص هیأت دولت بروز یافته است. انتظار از دولت آقای احمدینژاد این است که به جای انصاف مشاوران متعدد، هر چه زودتر شخصی را به عنوان سخنگوی هیأت دولت خود مشخص کند تا شاهد چنین مسایلی نباشیم. 2- نوع نگاه روزنامه دولتی ایران به این بیانیه بسیار در خور توجه است. روزنامه ایران که ارگان مطبوعاتی دولت محسوب میشود این به اصطلاح جوابیه دبیرخانه را با تیتر توضیحات دبیرخانه هیات دولت در مورد سناریوی تخریب دولت منتشر کرده است. اندکی تأمل در علت انتخاب این تیتر میتواند مسائل مهمی را روشن کند که لازم است در این جا به آنها اشاره کنیم. همه ما از اتفاقات چند روز اخیر در مؤسسه دولتی ایران کم و بیش خبر داریم. به خوبی میدانیم چه جنگ و جدالی بر سر تصاحب صندلی اتاق مدیریت در آن مؤسسه بر پا شده است. هر چند آقایان اصولگرا برآنند تا بر این اختلاف سرپوش بگذارند اما همه این مسائل از سرمقاله، نامه و تکذیبهای مکرر آقای خادمالمله که بر مسند خبرگزاری ایرنا تکیه زده و فریاد «امانت را به صاحبش بازگردانید» سر داده و در مقابل پاسخهای اطرافیان آقای مقدم آشکار است. اما آیا عرصه اطلاعرسانی در کشور ما که اکنون گریبانگیر مسائل مهم بینالمللی و داخلی است باید دستخوش چنین اختلافاتی باشد. براستی هزنیه چنین اختلافهایی را میبایست نظام و نیروهای وفادار به آن بپردازند؟ سوال اینجاست که با تمسک به کدام دلیل و برهان نیروهای وفادار به نظام و انقلاب را که برخلاف برخی تازه به دوران رسیدهها وفاداری خود را در برهههای مختلف ثابت کردهاند به تخریب دولت نظام اسلامی متهم میکنند؟ در برههای که همه نیروهای نظام به وحدت و همدلی توصیه میشوند چه سناریویی نگاشته شده است که بر طبق آن، نیروهای نظام را به خودی و غیرخودی تقسیم میکنند.
اما سخنی با آقای بیژن مقدم
آقای سرپرست موقت! با تمسک به چنین روشهایی قصد داری تا خود را در آن موسسه ماندگار کنی؟! والله که چنین صندلیهایی ماندنی نیست. به گذشته نگاه کن. آیا آقایانی که تا کنون بر صندلی ریاست در آن موسسه تکیه زدهاند هنوز در موسسه باقی ماندهاند؟ آقای مقدم آنچه باقی ماند، اعمال و رفتار انسانها است و از سوی دیگر باید بدانی که برای ماندن نیازی به انجام چنین کارهای غیراخلاقی در عرصه رسانهای نیست. آقای سرپرست موقت! از حول حلیم به درون دیگ افتادهای! اگر به واقع قصد خدمتگزاری به نظام جمهوری اسلامی را دارید توصیه میکنیم فقط به خدا توکل کنید. آقای سرپرست موقت! اگر قرار باشد هر کس برای دستیابی به صندلی یا حفظ آن دست به چنین اقدامی بزند باید مطمئن باشیم که در کوتاهمدت دیگر اثری از انقلاب و نظام باقی نخواهد ماند. به هر روی از رییسجمهوری محترم آقای احمدینژاد و وزیر محترم ارشاد جناب آقای صفار هرندی میخواهیم هرچه زودتر تکلیف این موسسه را روشن کند تا مبادا شاهد تکرار چنین بیاخلاقیهای رسانهای در این موسسه باشیم. توصیه دیگر این است که در انتصاب مدیریت رونامه ارگان دولت از وجود افرادی که ظرفیت و توانایی و سوابق مدیریتی اداره آن را داشته باشند استفاده شود نه اینکه افرادی که حوض آبی برای آنها به دریایی عظیم میماند را سکاندار اقیانوس کنیم. و توصیه آخر اینکه دبیرخانه هیات دولت سر و سامانی به اوضاع خود بدهد تا دچار سرآسیمگی روزانه و تکذیب و تایید و صدور اطلاعیههای رنگووارنگ و ضدونقیض از سوی مسئولان و غیرمسئولان شاغل در آن دبیرخانه نگردد.