تاریخ انتشار : ۱۵ مهر ۱۳۸۹ - ۰۷:۵۷  ، 
شناسه خبر : ۱۷۶۳۷۳

اقدام «ویکتوریوشنکو» رئیس جمهور اوکراین در برکناری «یولیا تیموشنکو» نخست وزیر و انحلال کابینه وی، بار دیگر این کشور اروپای شرقی را در مرکز توجه محافل خبری قرار داد. این رخداد از آن جهت حائز اهمیت است که تیم حاکم بر صحنه سیاسی اوکراین، از رهبران «انقلاب نارنجی» این کشور تشکیل می شوند و از عمر این جریان فقط 8 ماه می‌گذرد.
یوشنکو درحالی دستور برکناری تیموشنکو را داده است که نخست وزیر برکنار شده اوکراین از متحدین اصلی یوشنکو در رهبری اغتشاشات بهمن ماه گذشته که منجر به سرنگونی دولت روس گرای سابق شد، می‌باشد.
یوشنکو، خانم «یولیا تیموشنکو» را متهم به سو استفاده از قدرت، فساد مالی و غفلت از پرداختن به مسائل مهم کشور کرده است. این درحالی است که تیموشنکو، این اتهامات را رد کرده و برکناری خود را اقدامی غیرمعقول خوانده و تاکید نموده است به مقابله با یوشنکو نخواهد پرداخت ولی راه سیاسی خود را جداگانه ادامه خواهد داد. در این میان تیموشنکو نیز رئیس شورای امنیت ملی اوکراین را «دزد» خوانده و عدم قبول همکاری با وی را عامل سقوط دولت خود معرفی نموده است.
بهرصورت، دلیل برکناری نخست وزیر اوکراین و منحل شدن کابینه این کشور هرچه که باشد یک نکته بدیهی است و آن، آشکار شدن نشانه های شکست جریان موسوم به «انقلاب نارنجی» در این کشور است که با حمایت و گسترده و همه جانبه غرب، پدید آمد. این جریان در بهمن ماه گذشته و در پی برگزاری انتخابات ریاست جمهوری آغاز شد. در آن انتخابات «ویکتوریوشنکو» نامزد ریاست جمهوری طرفدار غرب از «ویکتور یانوکویچ» طرفدار روس شکست خورد. ولی «یوشنکو» این شکست را نپذیرفت.
این اعتراض وی با هم صدایی گسترده از سوی غرب و تظاهرات گسترده خیابانی همراه گشت که منجر به تجدید انتخابات شد.انتخابات تجدید شده در فضایی برگزار گردید که به شدت تحت الشعاع مداخلات گسترده غرب قرار داشت. سرانجام نتیجه این انتخابات آنگونه که غرب می خواست به نفع یوشنکو تمام شد و غربیها بدون اینکه تردیدی در صحت آن انتخابات ابراز نمایند بلافاصله به تایید آن پرداختند.باروی کارآمدن مهره های طرفدار غرب در اوکراین، کمکهای اقتصادی و سیاسی غرب به این کشور سرازیر شد به این امید که انقلاب این کشور الگویی برای سایر جمهوریهای شوروی سابق قرار گیرد.
اکنون با توجه به بحرانی شدن اوضاع، تحلیل گران معتقدند دامنه بحران جاری میان رهبران «انقلاب نارنجی» می تواند سایر جمهوریهای شوروی سابق را نیز متاثر سازد. «ساآکاشویلی» رئیس جمهور گرجستان که وی نیز با «انقلاب مخملین» طرفدار غرب بر سر کار آمد در اولین اظهارنظرها، نسبت به تبعات این بحران در گرجستان ابراز نگرانی کرد. در همین حال، تحلیل گران اتفاق نظر دارند تحولات اوکراین و روشن شدن مفاسد انقلاب های رنگی در سایر جمهوریهایی که هنوز انقلابهایی از این نوع در آنها رخ نداده است نیز بی تاثیر نخواهد بود و قطعا افکار عمومی این جوامع را نسبت به روی آوردن به انقلاب های رنگی مورد حمایت غرب سرخورده و ناامید خواهد ساخت.