در شرایطی که موج انتقادها از دولت آمریکا به خاطر ناتوانی و تعلل درکمک رسانی به آسیب دیدگان از توفان کاترینا همچنان ادامه دارد، وزیر دفاع آمریکا تلاش کرد وجهه ای قدرتمند از دولت خود به نمایش بگذارد.
«دونالد رامسفلد» در جمع خبرنگاران در محل «پنتاگون» گفت: حدود 58 هزار نیروی نظامی مسلح هم اکنون درمناطق توفان زده جنوب آمریکا مستقرند.
وی تاکیدکرد: نیروهای مسلح این کشور بطورهمزمان توانایی ادامه عملیات جنگی در عراق و افغانستان و نیز اقدامات امنیتی درمناطق آسیب دیده از توفان کاترینا را دارد.
مسئولان نظامی و امنیتی شهر نیواورلئان، مرکز ایالت لوییزیانا، نیز اعلام کردند، حدود 10 هزار ساکن باقیمانده دراین شهر نیم میلیون نفری را با زور وادار به ترک این شهر خواهند کرد.
رئیس پلیس نیواورلئان به تلویزیون «سی.ان.ان» گفت: برای تخلیه و امن نگاه داشتن شهر به زور متوسل خواهیم شد.
با تخلیه شهر از ساکنان، جنایتکاران را نیز از شهر اخراج خواهیم کرد.
نیروهای مسلح ارتش و گارد ملی آمریکا که مسئولیت بازگرداندن امنیت به شهر و جلوگیری از ادامه چپاول، تجاوزجنسی و قتل را برعهده دارند، در چند روز اخیر بیش از 150 نفر را دستگیر کردهاند.
به دلیل غیرقابل استفاده بودن بازداشتگاهها و زندانهای شهر، یک پایانه اتوبوس بین شهری به زندان موقت تبدیل شده است.
«ری ناگین» شهردار نیواورلئان نیز با اشاره به اینکه اعلام تعداد کشته شدگان ناشی از سیل موجب هراس مردم خواهد شد، گفت، باوجود گذشت 8 روز از توفان و سیل، تعداد بسیاری از اجساد در داخل منازل سیل زده یا درآبهای راکد خیابان های شهر همچنان شناور هستند.
تعداد رسمی کشته شدگان در این شهر در حال حاضر 83 نفر اعلام شده است اما مسئولان شهری تخمین می زنند بیش از ده هزار نفر فقط در نیواورلئان جان خود را از داست دادهاند.
از سوی دیگر، «جورج بوش» در واکنش به انتقادات شدید از ناتوانی دولت در کمک رسانی به مناطق توفان زده، وعده داد که هیاتی را مسئول بررسی دلایل تاخیر در کوتاهی دولت خواهد کرد.
کنگره آمریکا نیز اعلام کرد: هیاتی را برای تحقیق و تفحص در این زمینه تشکیل خواهد داد.
هفته نامه «نیوزویک» نیز نوشت: هزینه ناتواتی دولت در کمک رسانی به توفان زدگان برای جورج بوش می تواند بسیار سنگین باشد.
سستی و ضعف آشکار دولت موجب طرح این پرسش شده است که آیا آمریکا نیز همانند سومالی یا هائیتی است منتقدان بوش می گویند که وی به دلیل مرخصی طولانی تابستانی، پریشانی ناشی از وقایع عراق و درهم آمیخته بودن سلسله مراتب مدیریتی و فرماندهی کشور، قادر به واکنش فوری درقبال یکی از بدترین حوادث طبیعی کشور نبود.
توفان کاترینا، برخلاف واقعه 20 شهریور 1380 (انفجار دو برج تجارت جهانی در نیویورک) که موجب پشتیبانی بی سابقه فراجناحی مردم آمریکا از رئیس جمهوری و به نمایش گذاشتن وحدت ملی شد، نمایانگر تفرقه شدید جناحی و حزبی مردم در قضاوت نسبت به عملکرد رئیس جمهوری و دولت فدرال بود.
به اعتقاد منتقدان بوش، اختلافات شدید جناحی ناشی از سیاستهای نادرست بوش طی پنج سال اخیر بوده است.
روزنامه واشنگتن پست نیز درباره تشدید اختلافات جناحی به نقل از منتقدان بوش نوشت: وی در پنج سال اخیر در راهبردحکومتی و طراحی ـسیاسی خود، از هر تلاشی برای آشتی و وحدت میان جناح های مختلف دوری کرده است.
آنهااستدلال می کنند که بوش در برابر حزب رقیب، همواره شیوه برخورد و رویارویی را بر راههای مصالحه و آشتی جویانه ترجیح می دهد و سیاستهایی را در پیش می گیرد که اولین هدف از آنها تقویت حمایت جناح های محافظه کار از دولت است.
به گفته آنها، بوش جناح گراتر و حزبی ترین رئیس جمهورآمریکا در تاریخ معاصر کشور بوده است.
در همین حال، متحدان و مشاوران سیاسی بوش ضمن تایید شدت گرفتن اختلافات حزبی و جناحی طی پنج سال اخیر، مسئولیت آن را متوجه حزب دمکرات میدانند.
نتایج نظر سنجی مشترک تلویزیون «ای بی سی» و روزنامه «واشنگتن پست» درباره واکنش دولت دربرابر توفان کاترینا بخوبی نشان دهنده عمق اختلاف نظر جناحی در کشور است.
براساس این نظرسنجی، فقط 17 درصد از اعضای حزب دمکرات مدیریت بوش را در رابطه با بحران توفان کاترینا مورد تایید قرار دادهاند.
این رقم برای اعضای حزب جمهوریخواه 74 درصد است.
همچنین از هر سه عضو حزب جمهوریخواه، دو نفر عملیات کمک رسانی دولت فدرال به مناطق توفان زده را خوب تا عالی دانسته و از هر سه عضو حزب دمکرات دو نفر آن را «ضعیف تا خوب» ارزیابی کردهاند.
از سوی دیگر کوتاهی و سستی دولت در کمک رسانی به مناطق توفان زده موجب آشکارشدن مجدد بحث های مربوط به تبعیض علیه سیاهپوستان و افراد کم درآمد در آمریکا شده است.
سیاهپوستان که بسیاری ازآنها خود را آفریقایی ـ آمریکایی می خوانند، 66,6 درصد از جمعیت حدود نیم میلیون نفری نیواورلئان را تشکیل می دهند. 12,1 درصد از جمعیت آمریکا سیاهپوست هستند.
سهم ایالت لوییزیانا در اقتصاد آمریکا کمتر از یک درصداست.
این ایالت از نظر درآمد سرانه درمیان 51 ایالت کشور، در ردیف 42 و از نظر جمعیت در ردیف 24 قرار دارد.
اختلاف نژادی در زمینه دسترسی به مراقبت های پزشکی نیز از دیگر موارد قابل توجه است.
نشریه آمریکایی بهداشت عمومی در شماره چند ماه پیش خود نوشت: اگر سیاهپوستان آمریکایی از مراقبت های درمانی و پزشکی مشابه با سفیدپوستان برخورداربودند، 886 هزار مورد مرگ و میر به ثبت رسیده در دهه 1370 در میان سیاهپوستان رخ نمیداد.
رهبران سیاهپوستان با انتقاد شدید از بی تفاوتی دولت فدرال در کمک رسانی سریع به قربانیان توفان که بیشتر آنها سیاهپوستان یا سفید پوستان فقیر بوده اند، می گویند که عامل اصلی این مساله «بی عدالتی نژادی» است.
توفات کاترینا یک فاجعه طبیعی بود ولی فقیران سفید پوست و سیاهپوستان، قربانیان عمده پیامدهای آن بودند.
یک پرسش مشترک در بسیاری از بحث های رادیو و تلویزیونی آمریکا این است که اگر بیشتر قربانیان این حادثه سفیدپوستان یا طبقه ثروتمند بودند، آیا درآن صورت واکنش و کمک رسانی دولت فدرال با همین کندی صورت میگرفت؟ و آیا طبقه اقتصادی می تواند عاملی مهمتر ازنژاد باشد؟
به گفته شهردار نیواورلئان 80 درصد از جمعیت شهر پیش از شروع توفان موفق به ترک شهر شدند.
ساکنان فقیر، فاقد خودرو و پول ناگزیر شدند در شهر بمانند.