تاریخ انتشار : ۲۲ مهر ۱۳۸۹ - ۰۷:۲۷  ، 
شناسه خبر : ۱۷۶۵۳۵

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
انتخابات ریاست جمهوری زمینه ساز فضای تازه ای در مناسبات خارجی ایران شده است . حضور چشمگیر مردم در این انتخابات , دوستان انقلاب را شاد و دشمنان را خشمگین کرده و در چنین شرایطی دشمنان قسم خورده ما سعی دارند با گستاخی و شرارت همیشگی خود , برای نظام جمهوری اسلامی خط و نشان بکشند و بایدها و نبایدها را فهرست کنند. آمریکا و زائده سیاسی آن انگلیس , در این مقوله بیش از دیگران , کینه توزانه برخورد می کنند. آمریکا هنوز در تحلیل اصل انتخابات و هضم نتایج آن دچار سردرگمی است .
« ژوآن مور » سخنگوی وزارت خارجه آمریکا گفته است : « با اعلام نتایج انتخابات در ایران , ما شاهد چیزی نبودیم که ما را از نظرمان مبنی بر همسو نبودن ایران با منطقه و جریانات آزادی خواهی منصرف کند. آزادی خواهی که در عراق , افغانستان و لبنان مشهود است ! ما تردید داریم که حکومت ایران تمایلی به پاسخگوئی به تمایلات قانونی مردم خود و یا نگرانیهای جامعه بین المللی داشته باشد. »
« جک استراو » وزیرخارجه انگلیس هم با اشاره به نتایج انتخابات گفت : انگلیس تهران را برای اقدامات فوری به منظور پرداختن به نگرانیهای فزاینده بر سر آنچه برنامه مظنون هسته ای است , تحت فشار قرار خواهد داد » ! استراو با انتشار بیانیه ای در این زمینه افزود : امیدواریم ایران در این دوره اقداماتی فوری برای رفع نگرانیهای بین المللی درباره برنامه هسته ای خود انجام دهد! »
آنچه غربی ها بویژه دولتمردان آمریکائی و انگلیسی نمیدانند و باید بدانند , نکاتی هستند که میتوان آنها را اینگونه فهرست کرد.
1 ـ خطوط اساسی سیاست های نظام جمهوری اسلامی با تغییر دولت ها تغییر نمی کند و حضور چشمگیر مردم در انتخابات ریاست جمهوری , قبل از هر چیز تاکیدی برهمین واقعیت بود.
علاوه بر این , حتی نتایج انتخابات اخیر ریاست جمهوری نیز همین واقعیت را تقویت کرد. بنابر این آمریکا و اروپا باید بدانند که نمی توانند برای ملت و دولت ایران خط و نشان بکشند و بایدها و نبایدها را فهرست کنند.
2 ـ انگلیسی های شرور درگذشته هم بارها سعی کرده اند شانس خود را امتحان کنند اما هرچه بیشتر تلاش کرده اند , کمتر نتیجه گرفته اند. انگلیس , فرانسه و آلمان از ابتدا بعنوان « میانجی » وارد مذاکرات هسته ای با ایران شدند ولی تدریجا ژست « مدعی » به خود گرفتند و حتی این اواخر , طلبکار هم شدند که البته بسیار مضحک به نظر می رسد.
3 ـ در روزهای اخیر بیانیه ها و اظهاراتی هم درخصوص ضرورت کنار گذاشتن هرگونه فعالیت هسته ای جمهوری اسلامی ایران مطرح شد که این اظهارات نیز تکرار مکررات بود و حتی ارزش پاسخگویی و واکنش جدید را هم نداشت لکن تاکید براین نکته ضرورت دارد که قرار نیست با تغییر دولتها , استراتژی نظام جمهوری اسلامی دستخوش تغییر و تجدیدنظر شود. این بدان معنی است که فناوری هسته ای ایران یک « فناوری بومی » است و تحت هیچ شرایطی , قرار نیست کنار گذاشته شود.
فناوری هسته ای ما بعنوان یک دستاورد ارزشمند علمی ـ تخصصی , متعلق به ملت است و از افتخارات نظام مقدس جمهوری اسلامی محسوب می شود و منطقی نیست که بخاطر خوشایند این و آن , خود را از این فناوری محروم سازیم .
4 ـ پیش از این تصور می شد که آمریکا و زائده سیاسی آن انگلیس , تا حدودی توانسته اند فضای سیاسی ایران را درک نمایند و ادبیات مورد انتظار برای سخن گفتن درباره ایران را فرا گرفته اند. مهملات اخیر آمریکا و انگلیس اگر به حساب کودن بودن دیپلماتهای آمریکائی و انگلیسی گذاشته نشود , قاعدتا بایستی وسیله ای برای اثبات شرارت آنها تلقی گردد. چرا که نشان می دهد آنها هنوز هم حاضر نیستند به واقعیت های عینی و ملموس درباره ایران , تمکین کنند و در این زمینه از عقل و منطق کمک بگیرند.
5 ـ اینکه دولتمردان آمریکائی در اظهارات و مواضع رسمی خود , انتخابات پرشور ایران را نفی می کنند و در عوض از دمکراسی در عراق و افغانستان سخن بمیان می آورند , از جنون عناصر جنگ افروز آمریکائی خبر می دهد که جنایات شرم آور خود را نشانه دمکراسی معرفی می کنند و با فراموش کردن فجایع و شکنجه های رایج در زندان های ابوغریب و گوانتانامو , هنوز هم هذیان می گویند.
این برای آمریکا یک ننگ بزرگ و ابدی خواهد بود که بعنوان « فرشته نجات » وارد عراق شد ولی با جنایات خود , حتی روی صدام جنایتکار را هم سفید کرد. مقامات واشنگتن باید احساس شرم کنند که در عراق و افغانستان , با چنین پرونده پرننگ و نکبتی , رسوا شده اند ولی هنوز هم با گستاخی سعی می کنند ملتهای آزاد را به تمسخر بگیرند تا بلکه بر جنایات و فجایع روزافزون خود در عراق , سرپوش بگذارند.
6 ـ از آمریکا و مزدورانش هرگز انتظار نمی رفت و نمی رود که از هشیاری ملت ایران و از دستاوردهای انقلابی که سلطه بیگانه در ایران را ریشه کن ساخت , استقبال کنند و به حقانیت ملت ایران اعتراف نمایند. ولی سایر ملتها و دولتها با مقایسه میان واقعیت های عینی در ایران و مواضع جنون آمیز آمریکا و انگلیس , حقایق را بهتر درک می کنند و به این جمع بندی واقع گرایانه می رسند که آمریکا هنوز هم از انقلاب اسلامی ملت ایران عصبانی است و نمی تواند خشم و ناکامی خود را پنهان کند. جمهوری اسلامی ایران در فضای تازه ای که انتخابات پرمشارکت اخیر بوجود آورده , با قدرت بیشتری میتواند از مواضع خود دفاع کند و در برابر مطامع دشمنان بایستد. در این انتخابات مردم آمدند تا بگویند ما یک ملت انقلابی متکی بر مکتب عزت بخش اسلام هستیم و مسئولان ما باید با قدرتهای جهانی فقط از موضع قدرت سخن بگویند و در همه زمینه ها فقط از موضع قدرت تصمیم بگیرند.