تاریخ انتشار : ۱۵ مهر ۱۳۸۹ - ۰۹:۳۰  ، 
شناسه خبر : ۱۷۶۵۹۰
امروز با...
گروه فرهنگ و هنرـ سایرمحمدى مقدمه: «رادوبیس دلداده فرعون» رمانى به قلم نجیب محفوظ نویسنده مصرى و برنده نوبل ادبیات سال ۹۶ میلادى است که با برگردان عنایت الله فاتحى نژاد ازسوى نشر ماهى سال گذشته منتشرشده که اخیراً به چاپ دوم رسیده است. عنایت الله فاتحى نژاد متولد ۱۳۴۰ طبس دکتراى زبان و ادبیات عرب، عضو هیأت علمى دانشگاه آزاد اسلامى و دایره المعارف بزرگ اسلامى است و پیش ازاین کتاب «امهات المصادرالعربیه» را به عربى منتشرکرده و کتاب «آیین ترجمه و درآمدى برمبناى ترجمه» را با همکارى دکتر فرزانه تألیف و منتشرکرده و «فرهنگ فارسى به عربى» از دیگر آثار منتشرشده اوست که نشر فرهنگ معاصر چاپ کرده است. وى هم اکنون فرهنگ عربى به فارسى و چند رمان را دردست تألیف و ترجمه دارد.

* آقاى فاتحى نژاد، شما که در حوزه تحقیق و فرهنگ نویسى کارمى کنید چه شد که به ترجمه رمان روى آورده اید؟
** من تحصیلاتم در رشته زبان و ادبیات عرب بود و مى خواستم نویسندگان برجسته جهان عرب در ایران معرفى بشوند. براى همین از نویسندگان معاصر عرب از نجیب محفوظ شروع کرده ام. با ناشر این اثر هم که مشورت مى کردم پیشنهاد ترجمه بقیه آثار نجیب محفوظ را داده بود.
* دیگر چه آثارى از نجیب محفوظ را درنظر دارید ترجمه کنید؟
** رمان دیگرى از نجیب محفوظ خوانده ام که درترجمه فارسى «بازى تقدیر» معنا مى شود. این یکى هم، مثل بقیه آثار این نویسنده یک رمان تاریخى است. رمان جدیدترى هم به اسم «قاهره جدید» را دارد که این آثار براى ترجمه در اولویت اول قرارمى گیرند. امیدوارم هرچه زودتر این فرصت فراهم شود که ترجمه این آثار را به پایان ببرم. «قاهره جدید» در واقع یک رمان فرهنگى اجتماعى است که اوضاع جدید مصر را تصویرمى کند.
* فکرمى کنید جایگاه رمان تاریخى در ایران کجاست؟ چون رمان تاریخى به معناى واقعى نداریم. آنچه داشتیم مربوط به آثار ذبیح الله منصورى مى شد که بیشتر به عنوان آثار عامه پسند ارزیابى مى شوند.
** واقعیت همین است که مى گویید. یعنى درایران و در زبان فارسى جاى رمان هاى تاریخى جدى خالى است. من نویسنده اى را نمى شناسم در ایران که صرفاً درحوزه رمان تاریخى قلم بزند و آثارى جدى خلق کرده باشد.
* آیا این ناشى ازعدم اقبال مخاطبان از رمان هاى تاریخى است یا ضعف نویسندگان و خالقان آثار؟
** به نظرمى رسد که براى نوشتن رمان تاریخى نیاز به اطلاعات وسیع و عمیق تاریخى باشد. و کسى را مى خواهد که تاریخ بخواند و تاریخ کشورش را بشناسد تا بتواند اثرى قابل قبول ارائه کند. معمولاً ما دراین زمینه، نویسنده قابل بحث نداریم.