افشار تهرانی
رهبر معظم انقلاب اسلامی به سان چند سال گذشته با توجه به ضرورتها و مقتضیات زمان سال 86 را نامگذاری کردند تا در سال جدید موضوع به لحاظ اهمیتی که دارد، مورد توجه ویژه مسئولین، نخبگان و آحاد ملت قرار بگیرد. سال گذشته به علت اهانتهای استکبار جهانی و معاندان دین مبین اسلام به ساحت مقدس پیامبر اسلام (ص) به نام مبارک پیامبر اعظم (ص) نامگذاری شد تا به همه آنانی که سودای سقوط و انحلال اسلام و زدودن آموزههای الهی را از ذهنهای مسلمین جهان میپرورانند، بگوید که ملت مسلمان ایران بیدار است و به ارزشهای اسلامی بخصوص پیامبر عظیمالشان خود پایبند خواهند بود. امسال نیز از سوی رهبر معظم انقلاب اسلامی، سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی نام گرفته است؛ شعاری که راهگشای بسیاری از مشکلات امروز ملت ما و کل جهان اسلام خواهد بود. یکی از نقاط ضعف جهان اسلام بخصوص در دهههای اخیر افتراق و چند دستگی بوده که ضربات سنگینی را از این ناحیه متحمل شده است. در بعد داخلی نیز شکستن اتحاد ملی و ایجاد آشوب و افتراق در جامعه ایرانی سالهاست که در دستور کار استکبار جهانی قرار گرفته و در سال 85 نیز نمونههای متعددی از این پروژه را شاهد بودیم. بنابراین میتوان پیام نوروزی مقام معظم رهبری را در دو بعد ملی و جهان اسلام مورد بررسی و توجه قرار داد.
ریشه چنددستگی و تفرقه در کشور را میتوان در دو مقوله جستجو کرد. یکی زمینهها و عوامل درونی کشور و دیگری عوامل بیرونی است. در خصوص عوامل بیرونی ایجاد تفرقه در کشور باید گفت که پس از پیروزی انقلاب اسلامی رژیم وابسته به غرب و تأمین کننده منافع آنان در منطقه خاورمیانه از قدرت ساقط شد. آنان نه تنها ژاندارم خود را در منطقه از دست دادند، بلکه با دشمنی سرسخت در مقابل سیاستها و اهداف استعماری خود در منطقه روبهرو شدند. دشمنی که توانست الهامبخش بسیاری از حرکتهای آزادی خواهانه و ضد استعماری در خاورمیانه و حتی در گوشه و کنار جهان بشود. این موضوع بیش از همه آنان را به فکر براندازی نظام جمهوری اسلامی انداخت. یکی از بهترین روشها برای این منظور براندازی از درون بود که حول محور تفرقه و آشوبهای داخلی میچرخید. این سیاست شوم تا به امروز ادامه داشته و دشمن امید زیادی به این روش دارد. اما عامل خارجی همه ماجرا نیست و نباید ما را از عوامل داخلی تفرقه و بر هم زننده وحدت ملی باز دارد. یکی از این عوامل نوع رابطه مردم و حاکمان است. به عبارت دیگر کارآمدی یا عدم کارآمدی نظام در پاسخگویی به نیازهای ملت نقش مؤثری در وحدت و انسجام درونی یک کشور دارد. مقوله کارآمدی نظام جمهوری اسلامی و تلاش برای کارآمد کردن ارکان و اجزای فکری و عملی این نظام سیاسی نوپا، دغدغهای بود که از همان بدو تأسیس این نظام مد نظر بزرگان و رهبران انقلاب بوده و هست. متأسفانه در طی سالهای گذشته به دلیل برخی عوامل، چالشهای عدیدهای بر سر راه کارآمدی نظام جمهوری اسلامی به وجود آمده است که هرگونه غفلت و بیتوجهی نسبت به آنها ممکن است این چالشها را به تهدیدهای پرمخاطرهای تبدیل نماید. با روی کار آمدن دولت نهم و هماهنگیهای به وجود آمده در میان قوای سهگانه امید است که در سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی گامهای مؤثری در راستای افزایش کارآمدی نظام برداشته شود تا اتحاد بین دولت و ملت به عنوان یکی از شاخصههای بارز و نقطه قوت نظام جمهوری اسلامی قویتر از گذشته سد راه کینهتوزیهای دشمنان انقلاب باشد و به حرکت کشور در مسیر توسعه که در سند چشمانداز 20 ساله ترسیم شده، سرعت بیشتری ببخشد.
باید همه بدانیم که تحقق اهداف این سند بدون اتحاد ملی امکانپذیر نخواهد بود. امسال که از سوی رهبر معظم انقلاب به نام اتحاد ملی و انسجام اسلامی مزین شده است، فرصتی خواهد بود تا با جدیت بیشتری به فرصتها، تهدیدها، نقاط ضعف و قوت خود در زمینه اتحاد ملی بپردازیم.