کیف در فرهنگ لغات آکسفورد این گونه معنی شده: کیف یک جعبه یا مخزنی از جنس چرم، پلاستیک، پارچه، کاغذ و... است که بتوانیم در آن را ببندیم و وسایل مان در آن محفوظ بماند. یک کیف با طرح و اندازه های گوناگون، به اهداف استفاده از آن بستگی دارد...
و سپس انواع کیف با موارد استفاده آنها معرفی شده مانند: چمدان، کیف مردانه، کیف بوستون (مدل خاصی که توسط دانشجویان دانشگاه بوستون حمل می شده)، کیف مجله، چمدان گلاستون، کیف لوازم آرایش، کوله پشتی و...
تاریخچه کیف
در طول تاریخ، مردم وسایلشان را به روشهای مختلفی حمل می کردند و بسته به نوع و محل زندگی و مقام و موقعیت اجتماعی افراد، این روش ها متفاوت بود.
«کیف دستی اولیه» ، کیسه کوچکی بود حاوی گردی خوشبو، که به عنوان عطر مورد استفاده قرار می گرفت و یا پولی که توسط آقایان حمل می شد. این کیسه توسط تسمه ای از پشت کمربند آویزان می شد و اغلب هم توسط دزدان و سارقین به سرقت برده می شد که به آن جیب زنی یا کیف زنی گفته می شود.
در دهه های ۱۴۰۰ میلادی، هم آقایان و هم خانم ها از کیف استفاده می کردند و هر روز استفاده از آن رونق بیشتری می گرفت.
یک قرن بعد، کیفی که لبه آن نخ کشی شده بود، رونق گرفت. نقاشی های آن دوران، کیف های مسطحی را نشان می دهد که لبه آنها با نخ جمع و گاهی با طلا یا گلدوزی تزئین می شده است. در پایان قرن، اگرچه مد زیاد رواج نداشت، ولی خانم ها ترجیح می دادند کیسه هایشان را یا به عبارتی کیف های کوچک خود را در چین های دامنشان پنهان کنند تا از سرقت در امان باشد.
در قرن هجدهم میلادی، کیسه های مورد استفاده چه برای آقایان و چه برای خانمها، از دور خارج شد و بعد از انقلاب فرانسه بود که بار دیگر استفاده از کیسه ها یا کیف های دستی رواج پیدا کرد و به علت تغییر مد لباسها، دیگر داشتن جیب های بزرگ برای حمل کیسه های قبلی ممکن نبود و لذا کیف های دستی کوچک و بزرگ با بند و زنجیرهای کوتاه و بلند مورد استفاده قرار گرفت.
در دهه ،۱۹۲۰ همان طور که لباس ها تغییر می کردند، استفاده از کیف دستی هم امری ضروری می شد که تا زمان حال، به همان صورت باقی مانده است. کیف هم به همین دلیل مفید و کاربردی بودن و هم به عنوان یک سمبل مد، گاهی بخشی ضروری از لباسهای افراد محسوب می شود. حتی گفته می شود که مد کیف ها، انعکاس دهنده سبک شخصیتی هر فرد است. امروزه انواع کیفها با کاربردهای مختلف مورد استفاده قرار می گیرد و بنا به مورد استفاده، کیفهایی در شکل ها، طرح ها، رنگها و اندازه های مختلف به بازار آمده است. کیف های ضد آب برای روزهای بارانی، کیف هایی برای حمل وسایل ضروری شغلی، کیف هایی برای لباس ها و میهمانی های شبانه، کیف های مدارک، کیف های حمل کتاب برای دانش آموزان و...
محل استقرار کیف نیز بنا به استفاده آن متفاوت است. گاهی روی ساعد حمل می شود. گاه در دست قرار می گیرد و گاهی هم روی شانه؛ ولی امروزه بیشتر افراد، بخصوص جوانان و کودکان ترجیح می دهند که از کیف هایی استفاده کنند که اصطلاحاً کوله پشتی نامیده می شود.
کوله پشتی، اغلب کیفی است از جنس های کتان، برزنت، چرم و یا نایلون که می توان آن را به پشت حمل کرد و گاهی با یک قاب سبک وزن بنددار که به بدن متصل می شود، نگه داشته می شود. در تمام دنیا دانش آموزانی که هر روز به مدرسه می روند، موظفند کتاب ها، دفاتر، لوازم التحریر و... را جهت استفاده آموزشی به همراه خود داشته باشند. در کشور خودمان نیز ملاحظه می شود که کلیه دانش آموزان، هر روز مجبورند مقادیر زیادی کتاب و دفتر و... را حمل نموده و ساعات متمادی این کیف ها یا کوله پشتی ها را همراه خود داشته باشند.
معلمین، با نگرانی، هر روز مشاهده می کنند که دانش آموزان این کیف های سنگین را روی شانه های کوچک خود حمل می کنند و یا به این طرف و آن طرف می کشند. گاهی نیز مادران دلسوز این وظیفه را برعهده می گیرند و لااقل تا در مدرسه، کیف ها و کوله پشتی ها را برای فرزندان خود حمل می کنند.
به تازگی در کشور ما کوله پشتی هایی به بازار آمده که چرخ هایی در زیر آن تعبیه شده، ولی این ترفند نه تنها کمکی نمی کند، بلکه در پله ها باعث ایجاد خطراتی برای کودکان دیگر نیز می شود و حتی صدای برخورد این چرخها با پله ها نیز باعث آزار می شود.
با تمام این احوال چه بر سر کودکان می آید؟ آیا حمل این بار سنگین به آنها صدمه می زند؟ و اصلاً یک کودک تا چه میزان می تواند بار حمل کند؟
کارشناسان بیمارستان وونگ وا هنگ کنگ، به این سؤالات این گونه پاسخ می دهند: «حمل بار سنگین بر روی ستون فقرات، ممکن است باعث بروز مشکلات استخوانی و عضلانی در کودکان شود.»بررسی های کشوری نیز، زیانهای حمل کیف های سنگین مدرسه را که توسط دانش آموزان مدارس ابتدایی حمل می شوند، به دفعات مکرر گزارش داده اند.
تأثیر اضافه وزن کیف مدرسه بر عملکرد ریه کودکان
طی تحقیقی در ۴۳ مدرسه ابتدایی آمریکایی، کودکان بین سنین ۶ تا ۹ سال را تحت آزمایشات تنفس سنجی و سنجش عملکرد ریه قرار دادند؛ در شرایطی که کوله پشتی هایی را حمل می کردند که ۱۰ ، ۲۰ و ۳۰ درصد وزن بدن آنها را شامل می شد.
نتایج آزمایش ها چنین بود: حجم تحمیلی تنفس در مرحله اول (FEV1) ، گنجایش حیاتی (FVC) و میزان جریان تنفسی (P1EF) مورد ارزیابی قرار داده شد و تفاوت قابل ملاحظه ای بین FVC و ۱FEV و ده درصد وزن بدن مشاهده نشد، ولی FVC و FEV زمانی که بدن حالت قوز به خود می گیرد (حالتی که موقع حمل با بدن به خود می گیرد)، به طور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد.
این مطالعه نشان می دهد که وقتی وزن کیف مدرسه از ۱۰ درصد وزن بدن بیشتر باشد، تأثیر محدود کننده ای بر گنجایش ریه ها دارد. همچنین این بررسی تأثیر زیان بخش حالت قوز را در عملکرد ریه ها و نیاز به مراقبت از سلامت جسمی و توصیه به داشتن حالت و وضعیت مناسب به دانش آموزان و والدین تأکید می کند.
حمل بار سنگین در کودکان نه تنها بر عملکرد ریه، بلکه بر ستون فقرات نیز تأثیرات نامطلوب دارد. دکتر استفن لگ رئیس بخش سلامت و امنیت شغلی مرکز تحقیقات Masseg معتقد است که: «مشکل پشت درد در کودکانی که کیف های سنگین حمل می کنند، می تواند سبب بروز مشکلات عدیده ای در آینده آنها شود.»
بررسی های مرکز تحقیقات دانشگاه بر روی ۱۴۰ دانش آموز مدرسه اکلند در سال ۱۹۹۹ نشان داده که در ۹/۷۲ درصد از نوجوانان، دردی مداوم در پشت گزارش شده است که به دلیل آن است که دو برابر وزنی را که استاندارد صنعتی برای آنان مناسب دانسته، حمل می کنند.
این بررسی نشان می دهد که دانش آموزان اکلندی میانگین کل وزنی به اندازه ۶/۶ کیلوگرم را در هر جایی از مدرسه که جابجا می شوند، حمل می کنند.در همین بررسی، در عرض یک هفته مشخص شده که ۴۴ درصد از دانش آموزان، دردی در ناحیه گردن، ۵۸ درصد در ناحیه شانه، ۳۵ درصد در ناحیه بالای پشت و ۳۵ درصد در ناحیه پایینی را گزارش داده اند.
دکتر لگ می گوید: «این درد، موجب نگرانی است. وجود درد مداوم، می تواند هشداری برای ماهیچه ها و استخوان هایی که آسیب دیده اند، باشد.»
حمل بار سنگین به وسیله دست نیز باعث کشیدگی و فشار به ستون فقرات و بروز مشکلاتی در ستون مهره ها می شود و کشیدگی و فشار ستون فقرات، آسیب های جدی و پایداری را به دنبال خواهد داشت.
توصیه های بین المللی، برحسب وزن بدن کودک است و توصیه شده است که کودکان نباید بیش از ۱۰ درصد وزن بدنشان چیزی را حمل کنند.
در حال حاضر یکی از دانشجویان دکتر لگ، در حال بررسی و مطالعه روی کیف های مدرسه کودکان است. او گزارش کرده که بچه های کلاس سوم بیش از هم مدرسه ای هایشان بار حمل می کنند. برای مثال، سومی ها میانگین ۲/۱۳ درصد وزن بدنشان و کلاس ششمی ها ۳/۱۰ درصد وزن بدنشان بار حمل می کنند.
چرا کودکان مجبورند این بارها را حمل کنند و اشکال کار از کجا است؟آیا کم کردن وزن کیفها امکان پذیر است؟
در هندوستان، دولت یک کمیته مشورتی ملی را تحت ریاست پروفسور یاش پول (Yash.pol) تشکیل داده که تقریبا یک دهه است که روشهایی را برای کاهش وزن اضافی کیفها بررسی می کند. اخیرا یک شرکت انتشاراتی هندی، روشی را ابداع کرده که در آن ۴ موضوع درسی را در یک کتاب ارائه می دهد. به این ترتیب که یک کتاب ۴ موضوع درسی مخصوص یک ترم را در خود جا داده است. یکی از مدیران مدارس هندوستان می گوید: در حال حاضر سیستمی بدون کیف مدرسه اجرا می کنیم که در آن، بچه ها کتابهای خود را در مدرسه می گذارند و فقط یک دفتر با خودشان حمل می کنند. ولی این روش در کلاسهای بالاتر، کارآیی لازم را ندارد. زیرا معلم مجبور است برای رسیدگی به تکالیف درسی بچه ها، ساعات بیشتری را صرف نماید و منتظر بماند تا معلم قبلی تکالیف دانش آموز را رسیدگی نماید تا نوبت به او برسد. ضمنا دانش آموزان نیز علاقه مندند که کتاب و جزوات خود را برای مطالعه و دوره بیشتر به خانه ببرند.این کمیته، به دولت هند پیشنهاد داده که یک سال به ۳ یا ۴ دوره تقسیم شود و برنامه درسی که در یک دوره پوشش داده می شود، در دوره بعدی قرار نگیرد. این روش در کاهش وزن کیف مدرسه بسیار مؤثر خواهد بود.
تحقیقات موازی دیگری نیز در کشورهای دیگر در حال اجرا هستند. در کشورهای پیشرفته، دانش آموزان فقط ظرف ناهار خود را حمل می کنند و در روزهایی که باید تکالیف خود را به معلمشان ارائه دهند، چند برگ کاغذ یا یک دفتر با خود همراه دارند.
در عصر اینترنت که فرد می تواند با استفاده از یک کلیک ساده، اطلاعات بسیاری را در زمان کوتاهی بدست آورد، تحمیل کردن کتاب، جزوه و... چه ضرورتی دارد؟ این کار فقط هزینه ها را بالا برده و دانش آموزان را متکی به کتاب و نوشته می کند.
مفهوم «وزن و بار» هم فیزیکی است و هم مجازی، که برای تحمیل کردن بی فایده به خاطرسپاری اطلاعات به کار می رود، باری که ما بر دانش آموزان خود تحمیل می کنیم، برای مثال تدریس تاریخ به صورت داستانی جذاب باید بتواند قدرت تجزیه و تحلیل دانش آموز را تقویت کرده و او را در تصمیم گیریهای امروزی خود یاری دهد؛ و گر نه، دانستن داستان «مغول» با «بز زنگوله پا» چه تفاوتی می تواند داشته باشد!
طبیعت تکراری برنامه های درسی ما باید عوض شود و تاریخ دوران قدیم، باید برای مطالعات سیستماتیک در کلاسها معرفی شود؛ نه انباشتن اطلاعات.
ادغام درسهای موازی مانند مطالعات اجتماعی از راههای کاهش بار (هم فیزیکی و هم مجازی) تحمیلی بر کودکان است.
کمبود گنجه ها و کمدهای مخصوص دانش آموزان در مدارس و برنامه هفتگی نامناسب نیز باعث شده که دانش آموزان هر روزه کتابها و دفاتر متعددی را به مدرسه حمل کنند.
یکی دیگر از دلایل حمل کتابها به مدرسه، تأکید معلمین ما بر روی بعضی از دروس مانند ریاضی است که بارها دیده شده معلمین به دانش آموزان خود توصیه می کنند که هر روز کتاب و دفتر ریاضی را همراه داشته باشند تا ساعات و پنجره های خالی برنامه هفتگی، به دوره درس ریاضی اختصاص یابد.متأسفانه در سالهای اخیر علاوه بر کتابهای درسی خواندنی، کتاب دیگری نیز به عنوان «بنویسیم» به انبوه کتابهای درسی ابتدایی افزوده شده که با توجه به تأکید بعضی از معلمین ما بر فرهنگ نوشتاری، این کتاب نه تنها جایگزین دفتر مشق بچه ها نشده، بلکه تکلیفی اضافه بر تکالیف دیگر محسوب می شود (چه از نظر انجام و چه از نظر حمل آن).
در بیشتر مدارس کتابهای درسی ویژه ای نیز برای پایه های مختلف از طرف معلمین معرفی می شود که دانش آموزان موظفند علاوه بر کتاب درسی و دفتر مخصوص، آن کتاب کمک درسی را نیز همواره همراه داشته باشند.
در خرید کیف به چه نکاتی باید توجه کنیم؟
اکثر صاحب نظران ارگونومی معتقدند که با ارائه دادن یک کیف با طرح جدید، می توان ریسک آسیب رساندن و صدمه طولانی مدت را کاهش داد. در این میان باید به نکات ایمنی کیف و تنظیم وزن کیف نیز توجه شود. بعضی از کیفها، وزن را به طور یکسان پخش نمی کنند؛ در نتیجه باعث کشیدگی در ستوان فقرات به یک سو و آسیب رساندن به آن می شوند.
بند اسفنجی پهن منحنی شکل که به طور صحیح به دور کمر و شانه های کودکان قرار گرفته شود، وزن بدن را متعادل و باعث آزاد کردن فشار بر روی ستون فقرات خواهد شد. صرف نظر از مد روز و گرایش مردم، یک کوله پشتی خوب برای مدرسه، باید بند پهنی داشته باشد که بر روی شانه ها قرار گیرد. همچنین باید یک بند کمری اسفنجی و بند شانه ای قابل تنظیم داشته باشد تا وزن کیف با کمک شانه ها و مفصل ران قابل حمل باشد. داشتن یک لایه اسفنج در پشت کیف باعث می شود که فشار بر روی ستون مهره ها کمتر شود. در قسمت اصلی با بندهای کناری و بندهای ضربدری از لغزیدن بندها از روی شانه ها جلوگیری می شود. ضمنا به درست بسته شدن بندها نیز باید توجه شود تا کیف در پشت دانش آموز به اصطلاح لق نزند.
اندازه یک کوله پشتی باید با جثه و اندام کودک نیز متناسب باشد. گاهی کیفها آن قدر بزرگند که تمام پشت دانش آموز را می پوشاند و کودک به علت بزرگی نمی تواند به راحتی آن را حمل کند. این کیف به هیچ وجه به بدن کودک نمی چسبند، درست مانند کفشی که بزرگتر از پای کودک باشد، و لذا حرکت او را سخت می کند.
ویژگیهای یک کیف مناسب مدرسه
به نظر صاحب نظران، یک کیف مدرسه مناسب آن است که:
۱- از سبک ترین مواد تهیه شده باشد.
۲- بند اسفنجی و پهنی داشته باشد.
۳- بندهای قابل انعطاف داشته و قابلیت تنظیم روی شانه ها و کمر را داشته باشد.
۴- پایه منحنی در پشت داشته باشد که سبب انتشار وزن کیف روی ناحیه تحتانی کمر شود.
۵- بست ها و قلابهای آن به نحوی باشد که به بدن کودک بچسبد و جابه جا نشود.
۶- به آسانی روی پشت قرار گرفته و به آسانی از بدن او جدا شود.
۷- دارای بخشهای متعدد باشد. مانند محل نوشتن نام کودک _ محل استقرار وسایل و لوازم التحریر و...
۸- لایه ای اسفنجی برای محافظت بین کیف و ستون فقرات داشته باشد.
۹- به صورت صحیح مورد استفاده قرار گیرد (به صورت یک طرفه روی شانه آویزان نشود).
۱۰- کودک بتواند بدون کمک دیگران، آن را روی پشت قرار داده یا از روی پشت خود جدا کند.