به گزارش فارس، "بنیاد دفاع از دموکراسیها " در گزارشی به ارائه راهکارها به دولت "باراک اوباما " در زمینه اعمال فشار به ایران پرداخت.
این بنیاد، اندیشکدهای آمریکایی واقع در واشنگتن است که دو روز بعد از حملات 11 سپتامبر تاسیس شد.
بنیاد دفاع از دموکراسیها ادعا میکند که هدف از ایجاد آن مشارکت در جنگ ایدئولوژیک، حمایت و دفاع از جوامع دموکراتیکی است که از سوی تروریسم و شبهنظامیان مسلمان مورد تهدید قرار گرفتهاند.
این مرکز شامل بخشهای مختلفی است که یکی از آنها مرکز توسعه آزادی در خاورمیانه نام دارد که به منظور افزایش همکاری با اصلاحطلبان در خاورمیانه مانند سیاستمداران، رهبران جوامع مدنی، فعالان حقوق زنان و همکاری خبرنگاران با سیاستگذاران اروپایی، سازمانهای غیردولتی و رسانههای غربی است.
گزارش بنیاد دفاع از دموکراسیها با اشاره به تصویب دور چهارم تحریمها علیه ایران در شورای امنیت سازمان ملل متحد، مینویسد: جامعه جهانی با در نظر گرفتن خطر دستیابی ایران به سلاح هستهای، دور جدید تحریمها علیه ایران را تصویب کرد.
تردید درباره کارآمدی تحریمهای یکجانبه علیه ایران
ایران بارها غرب را به میز مذاکرات فراگیر دعوت کرده، اما غرب در نقطه مقابل پا پس کشیده و تمایلی را برای این موضوع نشان نداده است. بیانیه سهجانبه تهران نمونه اخیر پیشنهاد ایران بود که با پاسخ منفی واشنگتن و متحدانش مواجه شد. این گزارش بدون پرداختن به ابتکار عملها و همکاریهای فراقانونی تهران در ادامه نوشت: این تحریمها به منظور ترغیب ایران به مذاکرات صورت گرفته است. بعد از اینکه سازمان ملل قطعنامه 1929 را در ماه ژوئن تصویب کرد، کشورهای غربی شامل آمریکا، اتحادیه اروپا و استرالیا نیز به صورت جداگانه اقداماتی را علیه ایران انجام دادند. البته باید اشاره کرد تردیدهایی وجود دارند که این اقدامات بتوانند تاثیرگذار باشند.
گزارش فوق مدعی شد: از زمان اعلام این تحریمها بعد از اینکه شرکتهای غربی از پروژه گاز طبیعی کنار کشیدند، ایران مجبور به کنار گذاشتن دو پروژه گاز طبیعی شد. ضعف سرمایهگذاری خارجی ممکن است در بخش پتروشیمی و پالایشگاهی ایران، تاثیرات مخربی بر اقتصاد ایران داشته باشد. برای مثال هفته گذشته شرکت پتروشیمی "داچ لینودل باسل " اعلام کرد قصد ترک بازار ایران را دارد. شرکت "ورلی پارسون " استرالیا هم دست به اقدام مشابهی زده است و تنها ضمانت کرده است پروژه در حال اجرا را به پایان برساند و برای پروژههای جدید در صورتی که با تحریمها تناقض نداشته باشد در آن مشارکت کند.
تاثیر تحریمها فراگیر نیست
با وجود اینکه کارشناسان و تحلیلگران غربی درباره کارآمدی تحریمها تردیدهای جدید دارند، بنیاد دفاع از دموکراسیها در بخشی از گزارش خود نوشت: در این صورت تحریمها میتواند موجب انزوا و تخریب جدی ایران شود. ولی همانطور که سابقه تحریمها نشان میدهد، تاثیر تحریمها نمیتوانند فراگیر باشند. تصمیم روسیه برای کمک به شروع بکار نیروگاه بوشهر این مساله را نشان میدهد که می شود تحریمها را تضعیف کرد.
بر اساس این گزارش، "مارک دووبیتز "، مدیر اجرایی بنیاد دفاع از دموکراسیها همیشه میگوید: تحریمها گلوله نیستند بلکه ترکش هستند. تحریمها نمیتوانند کشنده باشند بلکه تنها میتوانند به ایران فشار بیاورند.
این گزارش در ادامه به راهکارهایی در زمینه تحمیل فشار بیشتر بر ایران پرداخته و با طرح برخی ادعاها افزود: برای افزایش فشار به ایران سه حوزه وجود دارد که کار بیشتری میتوان در آن انجام داد: 1- شبکههایی که ایران در سراسر دنیا ایجاد کرده و افراد و شرکت های واسطهای که به ایران کمک میکنند. کشورهای غربی باید به شدت با این شرکتها و افراد برخورد کنند و هر شرکتی که مشکوک به همکاری با ایران است را تعطیل کنند.
2- نیروهای قدرتمند سپاه پاسداران باید توسط تمام کشورهای دنیا در لیست نهادهای اشاعه سلاحهای هستهای قرار بگیرند؛ کاری که وزارت خزانهداری آمریکا انجام داده است. البته باید تمام شرکتهایی که توسط سپاه اداره میشوند را به این لیست اضافه کرد؛ شرکتهایی که به سپاه در امور اقتصادی و فعالیتهایش کمک میکنند. سپاه از این طریق میتواند بودجه برنامه هستهای ایران و فعالیتهای تروریستی برون مرزی ایران را تامین کند.
3- کشورهای دموکراتیک غربی باید قوانینی را تصویب کنند که مسائل حقوق بشر را در ایران مورد هدف قرار میدهد، تقویت مخالفان داخلی و صحبت مستقیم با مردم ایران درباره حاکمانشان.
راهکارهای بنیاد دفاع از دموکراسیها برای ایجاد تنگنای بیشتر علیه ایران در شرایطی است که آمریکا با حمله به افغانستان و عراق میراثی را جز بیخانمانی عراقیها و افغانها و ترویج تروریسم در منطقه بر جای نگذاشته است. دستکم زندانهای ابوغریب در عراق و بگرام در افغانستان را میتوان به عنوان شواهدی گویا و بدون شرح در زمینه نقض واقعی حقوق بشر توسط آمریکا و متحدانش در نظر گرفت.
برجستهسازی مسئله حقوق بشر در ایران
گزارش فوق بدون اشاره به موارد نقض حقوق بشر توسط واشنگتن، به نحوه فشار بر نظام ایران در زمینه حقوق بشر اشاره کرد و نوشت: برای مثال از طریق فعالیتهای نمادین که باعث برجستهسازی و نقض حقوق بشر و بیرحمی رژیم در ایران میشود، میتوان اقدام کرد. مسائل مرتبط با انتخابات در ایران با سرکوب اعتراضات به پایان رسید. در حال حاضر آرامش به کشور بازگشته است.
با وجودشکست فتنهانگیزی در ایران، این گزارش بدون ارائه دلیل یا مدرک مدعی شد: ولی زیر این خاکستر شعلههای اعتراض هنوز زنده است. موسسات دموکراتیک غربی و جوامع مدنی باید با زیر و رو کردن خاکستر شعلهها را زنده نگه دارند. راه دیگر، ادای احترام به "ندا آقا سلطان " است. جوان ایرانی که در ماه ژوئن سال گذشته کشته شد. بدون اینکه لازم باشد منتظر تصمیم مجلس یا قانونگذارها بود، مقامات محلی میتوانند اقدام به نامگذاری خیابانها به نام ندا آقا سلطان کنند. برای مثال در کانبرا، پایتخت استرالیا میشود در خیابانی که سفارت ایران در آن واقع شده است نام خیابان به ندا آقا سلطان تغییر کند. تغییر نام خیابانهایی که سفارتها در آن واقع شده است می تواند بدون دردسر صورت بگیرد. در دهه 1980 طی ریاست جمهوری "رونالد ریگان " دولت آمریکا دقیقا چنین کاری را انجام داد. سفارت شوروی سابق در واشنگتن در خیابان شانزدهم واقع شده بود ولی قانونگذارها نام آن بخش از خیابان را که سفارت در آن واقع شده بود را به "محله ساخاروف " تغییر دادند تا هر دفعه سفارت شوروی نامهای را دریافت میکرد با نام وی مواجه میشد. شهر "کانبرا " هم میتواند چنین کاری را انجام دهد و آدرس جدیدی برای سفارت ایران ایجاد کند.
این گزارش افزود: برای درک مسئله، دولتهای غربی باید از مواجهههای دیپلماتیک برای انتقال عدم رضایتشان از مسئله حقوق بشر در ایران اعلام کنند. این کار نباید با اظهارات کلی صورت بگیرد بلکه با ذکر موارد به خصوص مانند نام مخالفان و زندانیانی که خواستار آزادی آنها هستند، صورت گیرد. آنها میتوانند تهدید کنند که در صورت عدم تحقق خواستههایشان با فراخواندن سفرای خود از این کشور روابط دیپلماتیک خود را با ایران کاهش خواهند داد. آنها نباید در دیدار با مقامات عالیرتبه ایرانی همان رفتاری را داشته باشند که با همتایان خود در کشورهای غربی دارند. باید مسئله حقوق بشر را اولین مسئلهای که در دیدار ها مطرح میشود قرار دهند.
تشدید تحریمها در کنار تقویت شبکههای فارسیزبان
بنیاد دفاع از دموکراسیها نوشت: بالاخره همزمان با افزایش فشار تحریمها علیه ایران دولت آمریکا باید ارتباط خود را با مردم ایران افزایش دهد. تقویت شبکههای فارسی زبان در ایران یکی از این راهها است - شبکههای رادیویی مانند رادیو فردا میتوانند تقویت شوند تا دلایل تحریمها علیه ایران را توجیه کند و مردم را در مقابل حکومت قرار دهند. از ایرانیهایی که در کشورهایی مانند ترکیه، اندونزی، اروپا، آمریکا و استرالیا هستند، حمایت شود. آنها فعالهای سیاسی را به منظور کمک به دولتهای غربی آموزش داده و ترغیب کنند. دولتهای غربی این کار را میتوانند از طریق ایجاد تسهیلات برای ایرانیها در این کشورها و ارائه تریبون به مخالفان سرشناس انجام دهند.