علی شیرازی
مقام معظم رهبری در تاریخ 10/8/1383 فرمودند: «گفتمان عدالت، یک گفتمان اساسی است، همه چیز ماست. منهای آن، جمهوری اسلامی هیچ حرفی برای گفتن نخواهد داشت؛ باید آن را داشته باشیم.»
جمهوری اسلامی با عدالت نمود می یابد. عدالت بدین معنا است که فاصله ژرف میان طبقات و برخورداریهای نابحق و محرومیت ها از بین برود و مستضعفان و پابرهنگان - که همواره مطمئن ترین و وفادارترین مدافعان انقلابند - احساس و مشاهده کنند که حرکتی جدی و صادقانه برای رفع محرومیت انجام گیرد. با قوانین لازم و تأمین امنیت قضایی در کشور، بساط تجاوز و تعدی به حقوق مظلومان و دست اندازی به حیطه مشروع زندگی مردم، جمع شود. هر کس احساس کند که در برابر ظلم و تعدی می تواند به ملجأ مطمئن پناه برد و همه کس بداند که با کار و تلاش خود خواهد توانست زندگی مطلوبی فراهم آورد.
از این رو مقام معظم رهبری، حضرت آیت الله خامنه ای، در تاریخ 5/6/1380 به مسؤولان فرمودند: «اهتمام اصلی دولت در همه سیاست های خارجی و بخشی، باید رفع محرومیت به نفع ایجاد عدالت باشد؛ این باید اولین چیزی باشد که مورد نظر قرار می گیرد. با این کار چقدر ما رفع محرومیت می کنیم و چقدر کشور را به عدالت نزدیک میکنیم.البته این که چه چیزهایی در رفع محرومیت بیش تر مؤثرند، مثلاً اگر می خواهیم یک پروژه صنعتی یا معدنی یا ارتباطی اجرا کنیم، در درجه اول باید ببینیم تأثیر آن در ایجاد عدالت اجتماعی چقدر است؛ بر این اساس کار کنیم.»
اگر کاری بدون توجه به عدالت تحقق یابد، کارساز نیست. نظام ما یک نظام دینی است. کاری در آن پذیرفته و مشکل گشاست که براساس رفع فقر و محرومیت و اجرای عدالت اجتماعی سامان یابد.
رهبر بزرگوار انقلاب اسلامی در تاریخ 5/2/1376 فرمودند: «باید دنیا را آباد کنیم ... اما دنیای آباد دور از عدالت و دور از معنویت به درد نمی خورد. فرض بفرمایید درآمد سرانه ای مان دو برابر و سه برابر شد؛ اما عدالت در جامعه نبود؛ یعنی عمده این درآمد به یک بخش محدودی رسید و بخش عظیمی از مردم، محروم و گرسنه ماندند. این کاری نیست که ما باید انجام دهیم.»
اسلام جامعه ای را می پذیرد که در آن فاصله فقیر و غنی روز به روز کم تر شود تا حدی که ریشه فقر بخشکد؛ و این با اجرای عدالت تحقق می یابد. هدف سوم اسلام ترسیم چنین جامعه ای است.
امام بزرگوارمان در تاریخ 27/8/1357 فرمودند:«منتها مقصد اعلا عبارت از این است که یک حکومت عدلی، یک حکومت اسلامی عدلی مبتنی بر قواعد اسلامی حاصل بشود. آن مقصد اعلای ماست.»
بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران با همین انگیزه، انقلاب اسلامی را شکل دادند و جمهوری اسلامی را به وجود آوردند. همه هدف ایشان نیز در دوره حیاتشان تحقق عدالت اجتماعی بود. در وصیت نامه سیاسی الهی خود نیز به ما فرمودند: «حکومت حق، برای نفع مستضعفان و جلوگیری از ظلم و جور و اقامه عدالت اجتماعی، همان که مثل سلیمان بن داوود و پیامبر عظیم الشأن، اسلام (ص) و اوصیای بزرگوارش (ع) برای آن کوشش می کردند، از بزرگ ترین واجبات و اقامه آن از والاترین عبادات است.»
مقام معظم رهبری نیز در تاریخ 30/3/1371 برای تحقق همان آرمان ها فرمودند: «جامعه اسلامی، با عدل و قسط است که قوام پیدا می کند و می تواند به عنوان شاهد و مبشّر و هدایتگر و الگو و نمونه، برای ملت های عالم مطرح شود. بدون عدل، ممکن نیست؛ ولو همه ارزش های مادی و ظاهری و دنیایی هم فراهم شود. اگر عدالت نباشد، در حقیقت هیچ کاری انجام نشده است. این، آن برجسته ترین مسأله در زندگی حکومتی امیرالمؤمنین بود. پیغمبر اکرم(ص) که چنین عنصری را به حکومت و ولایت مسلمین منصوب می کردند، در حقیقت اهمیت عدل را بیان فرمودند.»
همان اهمیت، امروز مقام عظمای ولایت را واداشته است تا فریاد گفتمان «عدالت» سردهند و اجرای عدالت را سرلوحه برنامه کاری همه دولت ها در گذشته و حال بدانند و در تاریخ 1/1/1372 به مسؤولین دولت سازندگی بگویند: «هدف اصلی در کشور ما و در نظام جمهوری اسلامی، عبارت از تأمین عدالت است.» و در تاریخ 5/2/1376 نیز به مسؤولان دولت اصلاحات بفرمایند:«مشروعیت من و شما وابسته به مبارزه با فساد، تبعیض، و نیز عدالت اجتماعی است؛ این پایه مشروعیت ماست.»
اگر عدالت تحقق نیابد، فرقی بین حکومت دینی و غیردینی نیست. در حکومت اسلامی و جمهوری اسلامی محوریت با گفتمان عدالت است؛ از این رو حضرت آیت الله خامنه ای پیش از انتخاب رییس جمهور جدید و برگزاری انتخابات نهم ریاست جمهوری به ملت ایران فرمودند: «این گفتمان را باید همه گیر کنید، به گونه ای که هر جریانی، هر شخصی، هر حزبی و هر جناحی سر کار بیاید، خودش را ناگزیر ببیند که تسلیم این گفتمان شود؛ یعنی برای عدالت تلاش کند و مجبور شود پرچم عدالت را بر دست بگیرد؛ این را شما باید نگه دارید و حفظ کنید؛ این مهم است.»
معظم له در همان سخنرانی، در تاریخ 10/8/1383 فرمودند: «پس از گذشت ربع قرن از انقلاب اسلامی و ارایه الگوهای گوناگون، مردم بزرگ ایران اسلامی و بسیاری از نخبگان کشور به این نتیجه رسیده اند که تنها راه واقعی جهت رسیدن به آرمان های بلند حضرت امام و شهیدان در جهت ایجاد تمدن اسلامی و حرکت در توسعه و پیشرفت توا‡م با معنویت با جهت گیری صحیح دولت نهم امکان پذیر است و عدالت محوری شرط اساسی آن است.»
مردم نیز بر همین اساس، به آقای احمدی نژاد که شعارهای اساسی انتخاباتیاش «عدالت اجتماعی» بود را‡ی دادند. امروز زمینه عمومی کردن «گفتمان عدالت» در جامعه فراهم شده است. باید دولت جدید راهکار نو و جدیدی همراه با اقدامی جدی در راستای تحقق عدالت اجتماعی در جامعه، رفع فقر و محرومیت زدایی بنماید تا امید را در دل ملت ایران زنده تر کند، ملت های اسلامی را شاداب تر و دشمنان بشریت و دین را مأیوس نماید.
حضرت امام خمینی (ره) می فرمودند: «هر قدر کشور ما به طرف فقرزدایی و دفاع از محرومین حرکت کند، امید جهان خواران از ما منقطع و گرایش ملت های جهان به اسلام زیادتر می شود.» (1)
پس چرا دولت جدید با فقر و محرومیت مبارزه نکند؟ مقام معظم رهبری در تاریخ 4/6/80 به اعضای کابینه دوم آقای خاتمی فرمودند: «اهتمام اصلی دولت در همه سیاست های اجرایی و بخشی، باید رفع محرومیت به نفع ایجاد عدالت باشد.»
این نصیحت به همه دولت هاست. دولت اصلاحات در این عرصه چندان موفق نبود. رهبر عزیزمان فرمودند: «عدالت با جهت گیری صحیح دولت نهم امکان پذیر است. نگاه مردم نیز - خصوصاً فقرا و محرومین - به تصمیمات جدی دولت آقای احمدی نژاد دوخته شده است. بایستی با برنامه ریزی صحیح و اصولی، امید مردم را توسعه داد و یأس را در دل جهان خواران کاشت. این کار شدنی نیست مگر با آسان کردن زندگی پابرهنگان، چه این که حضرت آیت الله خامنه ای فرمودند:«مسؤِولان باید به دنبال آسان کردن زندگی پابرهنه ها باشند.»
امروز ما در کشور ده میلیون فقیر داریم. دولت جدید با طرح های حساب شده باید تا پایان دوره 4 ساله اش این مشکل اساسی را حل کند. ادامه دارد...