تقی دژاکام
1- هنوز چیزی از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری دوره هفتم نگذشته بود ـ شاید چهارم خرداد 1376 بود ـ که روزنامه سلام با درج مطلبی، ضمن ابراز شادمانی از پیروزی آقای خاتمی، از تمامی کسانی که به رقیب ایشان یعنی آقای ناطق نوری رأی داده بودند خواست به خاطر این کار خود توبه کنند! و بدین ترتیب نخستین گام تمامیتخواهی و انحصارطلبی برداشته شد و اولین مرحله دموکراسی یعنی احترام به دیدگاه مخالف، نقض شد.
در همان روزها تلفنهای خوانندگان در ستون «الو سلام» چیز دیگری میگفت؛ آنها از رئیسجمهور جدید خواستار رسیدگی به وضع محرومان و مستضعفان، ادامه خط امام، رسیدگی به حال و روز جوانان و... بودند. شاید دهها تلفنکننده، درخواست کرده بودند که مردم به شکرانه این پیروزی به پشت بامها بروند و فریاد «اللهاکبر» سر دهند. بسیاری از آنها از دولتمردان جدید خواهش کرده بودند که دوران خود را با مهربانی و مدارا و مسالمت حتی با مخالفان طی کنند و...
متاسفانه دوران هشت سال گذشته نشان داد بسیاری از نزدیکان رئیسجمهور پنجم به سیاق خود آقای خاتمی عمل نکردند و بجای آنکه تلفنهای مکرر مردم را که بدان صورت منویات قلبی خود را از رأی دادن به «سید بزرگوار» اعلام کرده بودند، راهنمای عمل قرار دهند، ترجیح دادند به نوشتههای مقالهنویس روزنامه سلام عمل کنند یعنی اگر مردم خودشان هم توبه نکردند با رفتارهای آقایان مجبور به توبه شوند!
2- در چهارم تیرماه امسال اما رئیسجمهور هفتم با بیانیهای ضمن تشکر از مردم به خاطر حضور حماسی خود در صحنه انتخابات، از دیگر نامزدها نیز تشکر و قدردانی کرد. نه تنها او بلکه روزنامههایی که شیوه اصولگرایی او را تبلیغ میکردند، به مردم تبریک گفتند و از نامزدهای دیگر و حتی از کسانی که چه در دوره اول و چه در دوره دوم انتخابات به کسانی بجز احمدینژاد رأی دادند نیز تشکر کردند چرا که همه ملت به وظیفه خود عمل کرده بودند و با آرای خود ـ در رقابتی کاملاً دموکراتیک و آزاد ـ یکبار دیگر شکوهمندانه در یک رفراندوم بزرگ دیگر، بر نظام جمهوری اسلامی با برگهای سبز خود مهر «آری» زدند. بنابراین هیچکس در این انتخابات علیالظاهر نباید محکوم به «توبه» کردن باشد!
بدینترتیب نخستین گامها در دولت احمدینژاد و یارانش بجای آنکه با انحصارطلبی و تمامتخواهی آغاز شود، با همدلی و مهربانی و رحمت و مردمداری شروع شد و انشاءالله این شیوه در تمام سالهای خدمتگزاری و مسئولیت رئیسجمهور مکتبی ادامه داشته باشد که از او جز این هم انتظاری نیست.
دیروز هنگامی که به خیل تلفنهای مردمی پیاده شده توسط دوستان ستون «کیهان و خوانندگان» نگاه میکردم ـ که بخش بسیار اندکی از آن به چاپ رسید ـ به راز بزرگ حماسه اخیر بیشتر پی بردم. اکثر آنان زنگ زده بودند تا بگویند برای پیروزی احمدینژاد، فلان نذر مادی یا معنوی را کردهاند، زنگ زده بودند تا بگویند یک ختم قرآن یا فلان تعداد روزه خواهند گرفت، پیغام گذاشته بودند که از احمدینژاد رسیدگی به حال و روز محرومان و مستضعفان را میخواهند و... و من به یاد هشت سال پیش و تلفنهای ستون «الو سلام» افتادم و دیدم مطالبات مردم تفاوتی نکرده است.
احمدینژاد برای آنکه به مشکلات پیشروی خاتمی در ایفای این مطالبات مردمی برنخورد، باید از همین ابتدا از سهمیه دادن به گروهها و احزاب خودداری کند و با توجه به آرمانهایی که برای مردم ترسیم کرده و عهدی که با خداوند تبارک و تعالی بسته است، صالحترین، کارآمدترین، پرنشاطترین و دلسوزترین نیروها را برای کابینه خود انتخاب کند. خوشبختانه او به نسبت آقای خاتمی این امتیاز بسیار بزرگ را دارد که در پیروزی او هیچ حزب و گروه و جمعیتی دخالتی نداشتند. او فقط با توکل به خداوند متعال و با رأی مستقیم مردم انتخاب شد و چون خوشبختانه احزاب و گروههای چپ و راست هیچکدام در این توفیق بزرگ سهمی نداشتند، اکنون حق ندارند مانند 8 سال پیش سهمی برای خود مطالبه کنند.
احمدینژاد اکنون فقط و فقط به مردم بدهکار است؛ مردمی که برای پیروزی او از هیچ فعالیت مشروعی فروگذار نکردند. او اکنون شرایطی مشابه خاتمی در چند سال پیش دارد که هم حمایت دائمی رهبر انقلاب را با خود داشت و هم همراهی مجلس همفکر ششم را و هم پشتیبانی بیش از 20 میلیون ایرانی را. احمدینژاد یک امتیاز مشابه دیگر هم با خاتمی دارد و آن قیمت بالای نفت است که به نسبت دوره آقای هاشمی بسیار بالاست و علیرغم همه بیمهریهایی که در چند سال گذشته با مردم شده است، رئیسجمهور محبوب جدید قول داده است که مردم تأثیر این افزایش قیمت را در سفرههای خود مشاهده کنند.
به نظر میرسد اگر احمدینژاد همانطور که گفته شد به کارآمدترین، دلسوزترین و صالحترین نیروهای جوان این کشور پهناور اعتماد کند، شرایط به طور شگفتآوری به نفع مردم و آینده جوانان تغییر خواهد کرد؛ جوانان و بخصوص دانشجویانی که در طول سه چهار هفته گذشته مهمترین گروه مرجع مردم برای انتخاب رئیسجمهور اصلح بودند.
3- خداوند متعال در سوره مبارکه نصر از روی آوردن فوج فوج مردم به جبهه حق پس از پیروزی و فتح الهی خبر داده است. امروز نیز میبینیم که مردم پس از پیروزی جبهه حق و عدالت، گروه گروه امیدهای خود را به نیروهای مکتبی و انقلابی میبندند و با آنان همآوا میشوند. این رویداد به فرمایش قرآن جای شکر و سپاسگزاری دارد آنگونه که رهبر معظم انقلاب در پیام خود پس از این فتح و پیروزی به آن اشاره داشتند. اما در این سوره، خداوند مؤمنان را به استغفار از برخی اشتباهات خود در روند به دست آمدن این پیروزی دعوت کرده است.
نکته مهم این است که این پیروزی میتواند بجای آن که مقطعی باشد، فتحی دائمی و مستمر باشد به شرط آنکه همه به «تکلیف»های ایمانی، انقلابی، انسانی و میهنی خود عمل کنیم، صحنه را پس از انتخابات به احمدینژاد وانگذاریم و در خانهها منتظر معجزه باشیم. چرا که خداوند «فتح» خود را تنها پس از «نصر» خود ممکن دانسته است و نصر به معنی «یاری» است و یاری در جایی است که ملت با بیداری، حرکت داشته باشد و آنگاه چشم به کمک و نصرت الهی بدوزد.
احمدینژاد را تنها نگذاریم، او چشم به کابینه 70 میلیونی دوخته است و دست یاری الهی را در این جماعت میبیند.