تحلیلگران سیاسی معتقدند اگرچه حسنی مبارک در اقدامی غیرمنتظره خبر از برگزاری اولین انتخابات چندحزبی در مصر داده و از این اقدام میتوان به عنوان قدمی در راه اصلاحات یاد کرد، اما به نظر نمیآید که رئیسجمهوری این کشور که 24 سال است حکومت را در اختیار دارد در آینده نزدیک تغییر رویه دهد. عبدالنعیم مدیر مرکز مطالعات سیاسی و استراتژیک الاهرام در این مورد در گفتوگو با روزنامه واشینگتنپست گفت: «تصور میکنم که اقدام اخیر حسنی مبارک منجر به عمیق شدن گفتوگو و بحث در مورد مشکلات مصر شود. به نظرم این کار قدم مهمی در راه تولد نظام سیاسی جدید مصر به شمار میآید.» این در حالی است که تحلیلگران سیاسی به اتفاق معتقدند که هیچکس به اندازه حسنی مبارک 76 ساله شانس پیروزی در انتخابات آینده مصر را ندارد و در واقع هیچ حزبی توانایی مبارزه با حزب حاکم را ندارد. از مواردی که به عنوان ابزار تضمین پیروزی حزب حاکم و حسنی مبارک در آن یاد میشود، در اختیار داشتن رادیو و تلویزیون این کشور است. این در حالی است که حسنی مبارک از زمان روی کار آمدن در سال 1981 تاکنون کاری کرده است که به رغم وجود 16 حزب سیاسی در این کشور هیچیک از این احزاب رمقی برای فعالیت نداشته باشند و عملاً به احزابی مرده تبدیل شوند. مبارک در این سالها همواره کوشیده تا از سهیم کردن دیگران در قدرت و سربلند کردن کسانی که امکان تبدیل شدن به چهرههای سیاسی پرطرفدار و قدرتمند دارند، جلوگیری کند. از زمان روی کار آمدن حسنی مبارک تاکنون تمام ژنرالها و چهرههایی که شانس تبدیل شدن به چهره سیاسی پرطرفدار را داشتهاند از صحنه قدرت به بیرون رانده شدهاند، سال 2001 وقتی نام عمرو موسی وزیر خارجه مصر و کسی که شانس رئیسجمهور شدن داشت، در یک شعر گنجانده شد و شعر در میان مردم محبوبیت یافت، عمرو موسی از سمتش برکنار و به اتحادیه عرب اعزام شد. از سوی دیگر تحلیلگران سیاسی معتقدند که رقابت برای انتخابات در مصر نمیتواند خون تازهای به پیکر مرده سیاست مصر تزریق کند. در همین حال روزنامه فرانسوی لیبراسیون در تشریح اقدام اخیر حسنی مبارک که در تاریخ این کشور سابقه نداشته، نوشت: «این امر قطعاً به مثابه انقلاب کوچکی است که در حیات سیاسی مصر روی میدهد زیرا با تجدیدنظر در قانون اساسی کشور، دیگر احزاب و رهبران سیاسی میتوانند در انتخابات عمومی آزاد و مستقیم به رقابت بپردازند. امری که از 23 سال پیش تاکنون سابقه نداشته است.» رئیسجمهوری مصر تا قبل از این دستور باید ابتدا در مجلس رای میآورد و تنها یک نامزد هم باید انتخابب میشد، آنگاه مردم در یک همهپرسی درباره نامزد منتخب نظر خود را میدادند. حسنی مبارک که حزبش (حزب ملی دموکراتیک) بیش از 80 درصد کرسیهای مجلس را در اختیار دارد تاکنون در چهار دوره شش ساله ریاست جمهوری پیروز شده است و هر بار هم تنها نامزد منتخب مجلس برای همهپرسی بوده است. مبارک در هر یک از این دورهها با کسب بیش از 90 درصد آرا به پیروزی رسیده بود. لیبراسیون مینویسد: «مبارک یک شبه به این تصمیم تن نداده است بلکه تحت فشارهای داخلی و خارجی مجبور شد از مجلس مجبور شد از مجلس چنین درخواستی کند. از نظر داخلی اعتراضهای سیاسی ابعاد گستردهای به خود گرفته است به طوری که از چند ماه پیش تاکنون احزاب مخالف و دانشجویان علناً علیه ادامه ریاست جمهوری وی و موروثی شدن قدرت (اشاره به فراهم شدن زمینه برای به قدرت رسیدن جمال مبارک پسر حسنی مبارک) گردهماییهای اعتراضآمیزی برگزار کردهاند. نمونه بارز این اعتراضات، فعالیتهای جنبش یاسی «کافیه» است که طرفداران آن در تظاهراتهای خود علناً شعارهایی علیه استبداد مبارک و موروثی شدن قدرت سر میدانند.» در جنبش کافیه، گروهها و احزاب سیاسی با گرایشهای مختلف از اسلامی گرفته تا مارکسیسم حضور دادند. از نظر خارجی نیز آمریکا در چارچوب طرح خاورمیانه بزرگ خود و ایجاد دموکراسی در مصر فشارهای خود را بر قاهره افزایش داده است و دیگر آن ماه عسلی که بین این دو کشور و آمریکا وجود داشت از بین رفته است. این روزنامه فرانسوی نوشت: بیشک انتخابات آزاد در فلسطین، عراق و روزنههای آن در عربستان سعودی و موج اعتراضات در لبنان، در تسریع و افزایش روند فشارها نقش بسزایی داشته است. لیبراسیون نوشت: «قطعاً حسنی مبارک با در نظر گرفتن این فشارها و عواقب آن به اتخاذ چنین تصمیمی مجبور شد زیرا برای مردم این کشور که بزرگترین کشور جهان عرب است قابل تحمل نیست که در دیگر کشورهای کوچک عربی انتخابات به طور آزاد و دموکراتیک انجام گیرد آنگاه در کشور آنها همچنان روش سنتی 23 سال پیش به اجرا درآید.»