معصومه پیروزبخت
در ماه آگوست لحظهای در تاریخ آفریقا ثبت شد و آن زمانی بود که برای اولین بار زنی با پیروزی بر دو رقیب مرد منتخب مقامات جامعه اقتصادی کشورهای غرب آفریقا (Ecowas) به عنوان رئیس دولت آفریقایی انتخاب شد. روت سندوپری (Ruthsando Perry) به عنوان سومین رئیس دولت و رئیس مجلس و ایالت قدرتمند دولت انتقالی لیبریا انتخاب شد. انتخاب شدن زنی به عنوان اولین زن آفریقایی رئیس دولت به خودی خود یک واقعه تاریخی است، اما زمانی که که این کشور لیبریا است، هر دقیقه این مسئولیت یک مبارزه ناگفتنی است.
در واقع خانم پری مسؤولیت سنگین رهبری کشوری را به عهده گرفت که 7 سال درگیر جنگهای داخلی بود. او میبایست بر اساس برنامه طرح ریزی شده Ecowas در کشورش صلح برقرار کند. او این مأموریت را با مباهات، وقار، علاقه هر چه تمامتر پذیرفت تا در خاتمه این مأموریت سنگین مردان شاهد کار فوقالعاده او بوده و از زنانی چون او تجلیل و قدردانی کنند.
زنان آفریقایی، به طور سنتی زنانی توانا هستند و خانم پری نیز همانند سایر زنان آفریقایی، با ایمان به خدای بزرگ صبر، درایت و حس بیطرفی نسبت به گروهها، بدون اینکه برای رسیدن به موفقیت احساس تزلزل کند، پای در جاده ایجاد صلح در لیبریا گذاشت. فروتنی و جاذبه اجتماعی او سبب شد که براحتی بتواند با جوانان، سالمندان، بینوایان و معلولان و به طور کل همه اقشار جامعه ارتباط برقرار کند. او از مسئولیت سیاسی کشور خود آگاهی کامل داشت. خانم پری در سالهای گذشته، شدیداً درگیر مشکلات کشورش بود و انتخاب او با این سابقه فعالیتهای اجتماعی و سیاسی، اصلاً تعجبآور نبود وظیفه دولت او این بود که با خلع سلاح نمودن جنگجویان گروههای متفاوت درگیر در جنگ داخلی، فرایند صلح لیبریا را امکانپذیر کند. انجام انتخابات برای ایجاد یک دولت دموکراتیک که بتواند نجات بخش کشور لیبریا باشد، به تحقق این امر بستگی داشت.
خانم روت سندوپری از ابتدا با مشکلات زیادی مواجه بود به طوری که گاه ناظرین امر تصور میکردند که وی موفق نخواهد شد و این وظیفه مشکلتر و سنگینتر از آن است که یک زن بتواند آن را به اتمام برساند. علیرغم همه تاکتیکهای انحرافی و بازدارنده، خانم پری مصمم بود که این امر خطیر را که مردان نتوانسته بودند در انجام آن موفق شوند با موفقیت به پایان برساند.
امروزه لیبریا دارای حکومتی دموکراتیک و در راه رسیدن به اصلاحات و تجدید وحدت و یگانگی است و این ثابت میکند خانم پری وظیفه خود را به خوبی انجام داده است. با انجام چنین وظیفه سنگین و دشواری، او توانسته است که موجودیت خود را به عنوان زن قدرتمندی که سزاوار مشاهده صلح در آفریقا است، در مجامع ملی و بینالمللی تثبیت کند.
زنان آفریقایی خانم پری را میستایند، زیرا او زمانی به عنوان امید کشور قد علم کرد که جامعه دچار یأس و ناامیدی شدیدی شده بود. آنان به او افتخار میکنند و به او اطمینان میدهند که همه کسانی که برای ایجاد صلح در آفریقا تلاش میکنند نیز از دستاوردهای او غرق در مباهاتند. آنان او را مادری میدانند که نوزاد صلح را برای لیبریا پرورش داد و به دنیا آورد تا مردم این کشور بتوانند یک بار دیگر با هماهنگی کامل، با صلح و آرامش در کنار یکدیگر زندگی کنند.
روت سندوپری در جولای 1939 در شهر دیا ایالت گرند کیپ موند لیبریا به دنیا آمد. او دیپلم خود را از دبیرستان سنت ترزا لیبریا گرفت و سپس تحصیلات خود را در رشته آموزگاری دانشگاه لیبریا ادامه داد. وی همسر خود را از دست داده و صاحب 7 فرزند است.
به عنوان اولین زن رئیس دولت و رئیس حکومت انتقالی، روت پری ریاست برنامه خلعسلاح گروههای متخاصم لیبریا و مسؤول برگرداندن و اسکان آوارگان و رانده شدگان از محل زندگی را به عهده داشت و هدایت کننده انتخاب دموکراتیک آزاد بود.
قبل از تصدی پست ریاست دولت، از سرپرست بانک چیسن مانهاتان لیبریا بود و همزمان به عنوان قانونگذار مستقل در هیأت قانونگذاری تک حزبی کشور نیز مشغول به فعالیت بود و به عنوان سناتور (نماینده) ایالت گرند کیپ تاون، مسؤولیت حمایت از وضع قوانین ویژه حمایت از حقوق زنان و کودکان را نیز به عهده داشت وی مشاور هیأت رئیسه بیمارستان کودکان و عضو انجمن ستاره شرقی، خانه روت و چند انجمن دیگر نیز هست و پیشگام ایجاد بنای مؤسسه ویکتوریا مامی کینی مموریان (mamie Kimi Memorial Institate Victoria) لیبریا نیز هست. او تا کنون جوایز و عناوین بسیاری دریافت کرده است که میتوان جایزه صلح سازمان غیر دولتی زنان لیبریا برای ایجاد صلح در لیبریا، گواهی به رسمیت شناختن تلاش وی برای ایجاد اتحاد در لیبریا از طرف سازمان اتحاد مسیحی لیبریا و ... نام برد.
در طول برگزاری اولین گردهمایی زنان در ابوجا در ماه می 1997، برای اولین بار اعضای اتحادیه زنان آفریقا (FAS)، اولین رئیسجمهور زن آفریقا را ملاقات کردند و راجع به فعالیتهای FAS در آفریقا و به ویژه در لیبریا صحبت کردند.او اعضای گروه را به آپارتمان شخصی خود دعوت کرد و راجع به مبارزات و مشکلات متعددش در طول اداره دولت انتقالی لیبریا با اعضای هیأت به گفت و گو نشست و درباره آینده کشورش چنین گفت:فرزندان ما جواهراتی قیمتی هستند که بحرانهای اجتماعی، اثرات جنگ، قدرت مواد مخدر و سایر رفتارهای ناهنجار اجتماعی و مشکلات موجود در مدارس همه به شرایط سخت زندگی آنان اضافه شده است. مشکل کودکان یتیم نیز مشکلی بحرانی ویژه مناطق شهری است. بسیاری از این کودکان و نوجوانان بین 8 تا 16 سال در مقطع خاصی از زمان، از خانواده جدا شده و در نهایت جذب نیروهای مسلح میشوند که آنان را شست و شوی مغزی میدهند تا به نیروی اسلحه خشونت و بی قانونی اعتقاد پیدا کنند. آمارها نشان میدهد که بیش از 70 درصد از نیروهای متخاصم قبلی از کودکان زیر 15 سال تشکیل شده بود و شما درک میکنید که فرزندان لیبریا با چه مشکلاتی مواجه بودند و به همین دلیل، به عنوان یک مادر، کودکان و آینده آنها مقدم بر تمام مسائل لیبریا است.
در جولای 1997 در نشست حراره، رهبران کشورهای آفریقایی او را برای ایراد سخنرانی انتخاب کردند. در واقع این اولین بار بود که در 32 اجلاس سازمان وحدت آفریقا یک زن رئیسجمهور درباره مسائل مهم به بحث نشسته و بالاترین مقام تصمیمگیری در سازمان وحدت آفریقا گشته بود.